ne oldum delisi

sonradan görmüş, şımarık.

bulunduğu yeri hazmedemeyen insan psikolojisidir*.
aklı başında olan birinin böylelerine ne oldum dememeli,ne olacağım demeli diyerek uyarması caizdir.

bir-iki yıl öncesine kadar yüzüne bakılacak hali olmayan, yağlı yamuz saçları birbirine girmiş, sallamayla gezen sevgilisine kul köle olan bir kızken; bir anda giydiği yeni kıyafetlerle, taktığı kocaman yuvarlak küpelerle, sarı perçem saçlarıyla ve dikleştirici sütyenleriyle bambaşka bir insan olduğunu zannedip şımaran kız tipidir.
ağzından çıkan yalnızca birkaç kelime bu halini hemen belli eder.
elde etmeyi hayal ettiği ve yapmaya çalıştığı herşey göşterişe yöneliktir. ve daha da fenası elde ettiğinde ya da yaptığında bunların kendi üzerinde sırıttığının farkında bile değildir.

<bkz: buldumcuk>

iticiliğin son noktası olan insan karakteri. patrondan çok patroncu, hırsızdan çok soyguncu karakterdeki bu kişiler ellerine verilen, belki de kendileri didinerek ellerine aldıkları bazı hak ve sorumlulukları bağıra bağıra, kanıra kanıra kullanmakta ve bu görülür bir hadiseyse mide bulandırmakta; duyulur bir eylemse kulak tırmalamaktadır.
oysa madem bir şey oldun a canım, a küçüğüm biraz beklesene takdir etsin insanlar seni, ''ne güzel bak çalıştı, haketti, kazandı'' desin tebrik etsin ama yok işte mayayla da alakalı biraz elbette. söyleneni de yine bulunduklarını sandıkları yerden görme alışkanlıkları olduğundan katiyen alıp kendilerine yontmaz da yine vır vır ederler bize de ancak burnumuzu tutup yüzümüzü ekşitmek ve koşarak ortamı terketmek kalır.