lafmacun org

turk olmanin kendini turk gibi hissetmenin ayricalikli oldugunu anlatan ozlu soz.

başta dinci kesim olmak üzere bir çok insan tarafından faşist bir söz gibi algılanan tümce.oysa atatürk bunu söylerken faşizmi değil,kardeşliği ima etmiştir.bu sözüyle "bu vatanda yaşayan -hatta yaşamayan- ,türk kültürünü benimsemiş,türkçe konuşan,kendini türk gibi hisseden herkes türktür,türklük sadece genlerle olmaz" demek istemiştir.yani burda kürtüyle,çerkeziyle,apazıyla milli birlik ve beraberliği kastetmiştir.
bu laf kanaatimce mevlana'nın ne olursan,kim olursan gel lafına benzemektedir.
bir diğer önemli noktaysa atatürk'ün bu sözü söyleyerek kimse üzerinde baskı oluşturmadığıdır.tamam,bu lafı benimsemek milli birliği-beraberliği güçlendirir,ama atatürk bu sözü benimsemeyenlere karşı hiçbir şekilde nefret beslememiştir.diğer bir değişle,atatürk'ün "ne mutsuz türk değilim diyene" diye bir sözü yoktur.

atamızın her konuda olduğu gibi bu konuda da ne kadar doğru söylediğini ,ileriyi ne kadar iyi gördüğünü gösteren okudukça hayran olunan sözdür.

"türk'üm diyebilmek" için türk olmak gerekir, değil mi?türk değilseniz,"ben türk'üm demek" ne haddinize?o halde...

ilkokulu bitirdikten sonra kesinlikle söylemediğim cümlemsi gayette mutluyum.

insanların taa içinden gelen bir şevkle ne mutlu türk'üm, ne mutlu ispanyol'um ya da ne bileyim ne mutlu kamboçya'lıyım diyebilmesi aslında o kadarda önemli değildir.önemli olan bunu bir slogan olarak kullanan kitle ya da devletlerin bu sloganın altını ne derece doldurduğudur.

ülkemizde de altı çok fazla çizilen bir cümle olmuştur bu.ancak "ne mutlu türk'üm diyene" sloganıyla yetiştirilen nesiller yaşam standardı basamağında afrika ülkelerini ancak geçebildiler bu da bir gerçek.

yani efendim öyle ne mutlu şu'yum bu'yum demekle olmuyor.yani ilkokullarda andımız masallarıyla uyutulan bebeler, sokak serserileri, ellerinde döner bıçaklarıyla kantin basan ülkücüler belki bu masal üzere büyüyüp davranabilirler.rüyalarında ergenokon temalı maceralar yaşayabilirler.

ancak ne bu türk'e türk propogandaları, ne andımız masalları, ne de farklı hamasi nutuklar doyurmuyor fakir ülkemin güzel insanlarını. bunun için türk'e türk propogandası soslu nutuklar yerine : evine götürebileceği ekmek, ocağında pişirebileceği yemek, dini inancı yüzünden okullardan kovulmamak, hastanelerden çıkarılmamak, kendi dilinde şarkılar söyleyebilmek, yani efendim insanca yaşayabilmek istiyor.

efendim özetle örneğin ülkemiz için çok boyutlu bir bakış açısıyla bakıldığında bir çok etnik unsuru rahatsız edecek, on yıllar boyunca söylenegelmiş ancak pratik anlamda hiç bir yararı olmayan bir slogandan bahsediyoruz.

ülkemin bebeleri bu nutukları bağırmak mı istiyor?bağırın efendim. çatlayıncaya kadar, patlayıncaya kadar bağırın.ama bir zahmet bağırıp çağırdıktan sonra bu ülkenin insanları nasıl karın doyurur nasıl yaşar bunun içinde iki çözüm üretin.

yoksa kuru kuru rüya çekilmiyor.

gözüne para bürümüş insanların anlayamacağı, çıkar için değil fedakarlık için söylenen, bir sonraki adımı bu vatana canım feda olan, milli bilinci yerinde olanlarin severek söylediği özlü sözdür. amerikan milliyetçiliği gibi içi boş, yahudi milliyetçiliği gibi faşist değildir. kurtuluş savaşını parayla değil, milli bilinçle kazandığımız unutulmamalıdır.

nedir türklük kazanıpta aldığımız bir şeymi kendi seçimimiz olmayan bir özellik türküz kürdüz ya da ermeni arap rus vs nedir bunlar neden bizlere gurur vesilesi olur manyakmıyız yoksa.

her türk'ün demesinde bir gariplik bulunmayan, aksine söylenmesi normal oğlu normal bir cümle, üstüne üstlük atam söylemiş, ama kalkıp birisi ''yahu bunla olmaz icraat lazım'' derse, çocuktur derim büyüyünce anlar derim geçerim, zira kim bu lafla yetinip de öylece oturuyor ki akıl ermez bir durum, ilk olarak atam ve sonrasında sözü tutup dilediği anda söyleyenlerin aklında sadece bu cümlenin ülkeye yeteceğine dair bir fikir olduğunu düşünenleri görmek hayli komik hatta trajikomik, kim demiş ki bu cümle bizi sürükler diye, elbette çalışmak lazım, elbette üretmek lazım, kim aksini iddia ediyor ki, ama bunun üstüne biri çıkıp da ''icraat kardeşim icraat, bu dedikleriniz kuru gürültüden ibaret nedir yani mutlu mu olduk şimdi'' gibi bir laf ederse, alnını karışlarım*, kim sadece laf söylüyor ki, bizzat bu cümleyi ilk kuran atamın icraatleri yetmemiş mi ki bu lafı söyleyebilmesine, her fırsatta ''bakın avrupa'da şöyle biz de böyle'' diyenlerin her daim örnek gösterdikleri avrupayı bu gibi milli söylemlerde de kullanarak ''bakın avrupa'da da böyle'' diyebilmesini isterdim, ha bu da yanlış olurdu, zira avrupa'nın tutumundan, davranışlarından bize ne ama bunu söyleyenin en azından bir şeyleri bilen biri olduğunu ve her daim sözlerinin arkasında olduğunu anlardım, peki niye söyleyemiyor, çünkü o her daim yalandığı avrupa bu konuda bizim belki de milyon kat üstümüzde, adamlar zencilere maymun diyorken yani adamlarda ırkçılık bu derece hayvaniyken, kalkıp benim ''ne mutlu türk'üm diyene'' sözünde öküz altı buzağı misali, ırkçılık belirtileri arayıp, haybeden de bularak, çıkıp ''ne gerek var türk'üm mutluyum demeye benim karnım aç türk'üm ama açım'' diyerek bu sözü eleştirmesi oldukça ve oldukça basit ve kelimenin tam manasıyla zalimce, zira kimse kimseye ülkede ne kadar aç, fakir, işsiz olursa olsun türklükten dolayı mutlu olunması gerektiğini söylemiyor, belki genel itibariyle açız ama boş laflara karnımız toktur, kimse ''nereden fırsatımı bulursam oradan fitneyi sokarım edebiyatına'' girişmesin, ayıptır, kimse çocuk değildir, allah'tan gözümüz var okuyoruz anlama kabiliyetimiz de var anlıyoruz, ''ne mutlu türk'üm diyene'' lafından ülkedeki iktisadi ve siyasi sistemi eleştirmek son derece yanlıştır, bu tip laflar bu vatana malolmuş laflardır, çamur atmaya da kimsenin hakkı yoktur, eğer ille de sistemi eleştirmekse niyet sistem veya ekonomi veya siyaset başlığı altında yazılabilir, yeri burası değildir, ama niyete bağlı tabi, niyet, öküz altından buzağı çıkarıp bir de onu maymun diye sirke satmaksa, o kişi o sirkte maymun olmaya mahkumdur biline! ***

<bkz: ne yazık türküm diyemeyene>

<bkz: fasizm>

şimdiyi değil de daha çok maziyi yansıtan bir cümledir. onca savaş zorlukla kazanıldıktan, fedakarlıkla korkusuzca amansız bir mücadeleye girmekten yılmayan bir türk halkı, bu halkı tüm iradesiyle destekleyen analar, karılar, kardeşler, çocuklar vardı. tüm kayıplardan, açlıktan, sefaletten, hastalıktan kurtulup da bağımsılığa kavuşulduğunda, atatürk'ümüz duygalanarak, sesi titreyek, belki de gözü dolarak bu cümleyi sarfetti. öncesinde de diyor ki, türk milleti çalışkandır, türk milleti zekidir, ne mutlu türküm diyene..
şimdi oturup da bu cümleyi düşündüğümüzde, kendimize çıkaracağımız pay bundan ancak şu olabilir; böyle bir insanlıktan, bizim için tereddütsüz kendini düşmanının önüne atan büyük büyük dedelerimiz olduğumuz için, ne mutluyuz.. ki onları pek tanıma fırsatı bulamadan apayrı bir neslin parçası olduğumuz sebebiyle ne hissetmemiz gerektiğini siz düşünün..
<bkz: hiç insanlık kalmadı>

bu sözü salt bu cümle halinde gidip şili'deki ortaokul çocuğuna söylerseniz, bizim faşist bir millet olduğumuz kanısına kapılabilir, ama o velede bile o sözün söylendiği zamanı, şartları, ondan önceki sözleri, söyleyeni anlatırsanız, anlar der ki ''bu öküz doğurmaz'', ama benim memleketimin içinde memleketime şili'deki çocuktan daha ırak bir vaziyette yaşayanlar var, elden de birşey gelmez ki.

yazar yaşar kemal de allerji etkisi yapan atasözü

bir vatanı parçalanmadan bir arada tutmak için yapılan türlü fedakarlıkların ardından ata tarafından söylenmiş anlamlı sözdür. bir arada tutulması için bunca çaba gösteren atalarına karşı saygı sorunu yaşayan bünyelerin, bu cümlenin altından olmayan anlamlar çıkarması ne kadar şaşırtıcıdır.

özellikle güneydoğuda her dağda yazılı cümle.**

atatürkü elestirmeye götü yemeyenler tarafından değişik bir tarzda elestirilen vecizedirde aynı zamanda..

sevimlican:bu söz çok fasistce ya iğreaanç
atatürkçü genç:atatürke fasist mi demeye calısıyosun sevimlican?
sevimlican:ya sey kem küm atatürke bişey demedim ya hergün bize bu sözü söyleten zihniyete diyorum*

kesinlikle faşistçe bir yaklaşımı olmayan aksine bütünleştirici bir yaklaşıma sahip olan mustafa kemal atatürk sözü. bazı kesimler bunu aşırı milliyetçilik diye anüs bölgesinden anlayıp kendi faşist şarkılarına söz olarak bezemişlerdir. dikkat edilmesi gereken husus şudur; söz nedir ? ne mutlu türküm diyene.. diyene.. diyene.. olana da değil doğana da değil diyene ! kasıt edilen şey bir bütün olmaktır, etnik topluluk ayrımları yapılmaksızın herkes eşittir demek istenmektedir. türkiye cumhuriyeti içinde onlarca farklı milletten insan vardır, bu insanlar arasında ayrım yapılmaması gerektiğini vurgular. bölücülüğün iki türlüsünün de yapılmamasını söyler. sen çerkezsin, lazsın, gürcüsün, kürtsün, tatarsın ama türk değilsin o yüzden mutlu değilsin demez ! amacı insanları birleştirmektir, ayırmak değil. ama herkes istediğine göre yorumlar durur.

dünyadaki 5 milyar 930 milyon insanı hasetinden çatlatan söz. adamlar nasıl heves ediyorlar bu lafı söylemek için bir bilseniz. mikrofonlarımız kamerunda:
- burda cehennemi bir kalabalık var ayşen! zenci çocuklar türk olmanın nasıl harikulade olduğunu öğrenmiş olmanın heyecanıyla "ne moutlu törköm diyene" diye bağırıyorlar. telaffuzları kötü ama onlar ancak bu kadarını söyleyebiliyorlar. pis zenciler işte. oysa asil türk halkı böyle mi söylüyor dimi? söz sende funda.
***********

tamam; kabul ediyorum. iyi bir espri değildi. ama durup tekrar üzerinde düşünelim bakalım; türk olmak hayatınızın neresine ne kattı? ben 5 sene söyledim bunu. her sabah; "ne mutlu türküm diyene" diye bağırdım. benimle beraber bağıran 107 çocuk daha vardı. bir ilkokul dolusu çocuk. ve o allah'ın dağında 107 çocuğa (yani 5 sınıfa) sadece 1 öğretmen bakıyordu. aynı günlerde çook daha yüksek dağlarda dünyanın daha uygar yörelerinde ise 10 çocuk başına 1 öğretmen düşüyordu. ama o çocuklar her sabah "ne mutlu türküm diyene" demedikleri için çok mu mutsuzlardı? ya da türk olmamak onlara ne kaybettirmişti?

soyutlanın artık şu etiketlerinizden. tanrı hiçbirinizin alnına isim koyarak göndermedi bu dünyaya. hiçbiriniz ırkınızı kendiniz seçmediniz. seçimi konusunda bit kadar katkınız olmayan bir şeyi bunca savunmanızın anlamı nedir?

bu söze faşistçe demek, faşizm'e övgü sayılır. hazmedemeyen varsa, buyursun bizden uzakta dışarıda bir yerlerde hazmetmeye çalışsın bu sözü.

atatürk "ne mutlu türk olana" değil, "ne mutlu türk'üm diyene" demiştir. bu ikisini ayıramayan bir zahmet gitsin kumdan kaleler yapsın. bu bir rüya değil, tespittir. ayrıca bu tip değerlere saldırmak bir şeyi çözmez, söylemlere saldırmak asıl rüyadır efendiler.

kendi dilinde şarkı söylemek isteyen önce silahını bırakıp insan olacak, ondan sonra ekmek isteyecek, su isteyecek. kendini yetiştiren topraklara hıyanet etmeyecek. birilerinin kuklası olmayacak, şarkısını söylediği gibi aklını da kullanacak, kullanacak ki maşa olmaktan çıkacak. işte o zaman bu sözü daha iyi anlayacaktır.