my blueberry nights

2046, eros, in the mood for love gibi aşk, hüzün, ümitsizlik, saf tutkular ve en önemlisi de çaresiz aşk temalarını işleyen ünlü çinli yönetmen wong kar wai ’nin 2007 yapımı son aşk filmi. aslında bu sefer bi yol filmi olmuş. natalie portman, rachel weisz, jude law ve norah jones ’un rol alması sebebiyle izlediğim fakat sadece son sahnedeki final öpücüğüne tav olduğum filmdir.

jude law'ın etkileyici performanslarından birini görebileceğiniz film.aşık değilseniz ilk gördüğünüz adama/kadına karşı gözlerinize çizgi filmlerde olduğu gibi kocaman iki kalp yerleştiriyor(o kadar etkileyici),aşıksanız değer bilmenizi sağlıyor,ayrıldıysanız ve özlüyorsanız afedersiniz ağzınıza sıçıyor film.
renkleri çok güzel.kamera açıları da...müzikleri zaten başlı başına bir olay.

arnie' nin beni mahvettigi.
salya sumuk diyorum sana yaa.. sonra uzerine bi' de kancik karisi yuzunden bi' posta.
ayrica , o norah jones sadece sarki soylesin haci. oyle act mi olur. oduncasina. o jude law' in da cibiliyetine siciym. pezevenk. hep oyle am budalasi karakterler oturur buna. nasi tipse.
bak nasil gerildim ya.

jude law'in rol aldigi bu gune kadar ki en sacma film bu olsa gerek. bastan sona yoklari oynadi film. jude gibi yakisikli bi adami nasil itici hale getiririz natalie'li norah'li bi' kadrodan nasil sikik bir is cikartabilirizi denemis yonetmen ve gayet de iyi basarmis. filmde dikkat ceken tek sahne fragmanin da catch scene'i olan opusme sahnesiydi..

onu da cikarirsaniz geriye pek bisey kalmiyor zaten.

2046 vakasından sonra(yani benim için öyle) wong kar wai filmlerinden uzak durma kararı almıştım. bu işler sadece iyi bir sinematografiyle olmuyor. bu filmde dikkat çeken ilk şey isimler tabi. özellikle norah jones meraklandırmıştı beni.
sonuç olarak vasatın biraz üstünde ama kendi türündeki diğer filmlere kıyasla daha iyi bir şey çıkmış ortaya. müzikleri de cabası.