muzeyyen senar

turk sanat muziginin en büyük sesi .

kimseye etmem şikayet pek bir güzel söylediği eserlerdendir.

ulu onderimizin severek dinledigi ses sanatcısı.

atatürk'e dizdize şarkı söylemiş 1919 doğumlu yaşayan efsane.

izmir güzelbahçede cengiz topel lisesinin civarinda yaşayan ahi gitmis vahi kalmis efsane.kendisini devamli olarak bülent ersoya ayar verirken izlememizde cabasi.

türk müziğinin asırlık çınarı.nilüferle beraber söylediği <bkz: dalgalandımda duruldum> alır götürür insanı...

ne zaman sol yanda adını görsem '' acaba öldü mü la yoksa'' diye tırstıgım sesi güzel , neşeli insan. allah uzun ömür versin.

bir zamanlar şebnem ferah'la sarı kurdelam sarı isimli şarkıyı söyleyen sevdiğim birisi. *

devlet sanatcısıdır.

rengini degistirmedigi kizil saclara sahip, bize yüzüne hep gülen gösteren, ama illa ki derdi kederi de olan bir insandir. elien aldigi raki bardagini söyle 360° cevirip bir yudum ceker, sonra en gamli parcalardan girer. ben biterim o an.***

benzemez kimse sana dediği anda dünyayla bağlantımı koparıp rakı şişesinde balık olmama neden olan büyük ses.

su anda gecirdiği bir hastalık nedeni ile hastanede yatan ve kızı feraye tarafından adına acıklamalar yapılan turk sanat muziğinin duayen sesidir. kendisini bir tek adnan senses ve tarkan ziyaret etmis sanat dunyası cok vefasız diyerek uzuluyormus. uzulme muzeyyen abla biz seni cok sevdik gec bulduk ama umarım cabuk kaybetmeyiz.

bursanın gurur duyduğu ve kent muzesinde kendisine yer verilen sanatçı.

aşık olunası, kıymeti bilinesi mükemmel ses sahibi.

benzemez kımse ona tavrına ısvesıne kurban olayım
hıc dınlemedıgım ve hıc dınleyecegımıde dusunmedıgım muzık tarzını dınlememı saglayan ınsandır, rakı balık salgam uclemesının kendıne dorduncu aradıgında buldugu yegane ortaktır.

<bkz: ormancı>

erkek gibi kadindir. raki icermis o yasinda ve hala dimdik ayakta. tsm zaten sozleri itibariyle erkeksidir ve eger cinsiyeti olsaydi kesin erkek olurdu.

akşam oldu hüzünlendim ben yine adlı eseri öyle bir söyler ki akşam olması gerekmez hüzünlenmeniz için.

daha bir yıl öncesine kadar gecelerde sahneye çıkıyorken, geçen sene geçirdiği beyin enfarktüsü ve kısmi felç sonrası bodrum'da kızıyla beraber inzivaya çekilen türk müziği'nin 89 yaşındaki değerli sanatçısı, çınarı.

bu akşam izlediğim röportajında, onyıllar önce atatürk'le geçirdiği zamanlardan bahsediyordu. sanki dün yaşanmışçasına hatırlıyordu her ayrıntıyı. kelimeler ağzından çıkarken bütün yüzünün büründüğü eşsiz zarafet görülmeye değerdi.

sonra ata'nın kendisinden en çok istediği şarkıyı söylemesini rica etti muhabir. şarkıyı elbette unutmamıştı, fakat hiçbirşey altmış sene önceki gibi değildi. bir yıl önceki gibi bile değildi. müzeyyen senar'ın duyulduğunda dinleyenleri mest eden, bugüne kadar nice unutulmaz bestelere can vermiş sesi onu terketmişti. kısmi felç sonrası zarar gören ses telleri, bırakın şarkı söylemeyi, kendisini normal konuşmalardan bile alıkoyar olmuştu. ilk iki dizeden sonrasını söyleyemedi, gözleri doldu; gözlerim doldu.

bir tarih bitiyordu sanki, bir devir bitiyordu. yıllar insanlardan neler alıyordu.. ve bunu nasıl da acımasızca gösteriyordu.

kızına döndü muhabir sonra. kızı epey içerlemişti çalmayan telefonlara. kendisiyle beraber çalışmış nice popüler sanatçıların bugün kendilerini hiç aramadıklarından sözetti. sadece tarkan ve sezen aksu'nun arayıp sorduklarını, geri kalanların kendilerini unuttuklarını söyledi.

röportaj biterken görüntüde müzeyyen senar'ın gülümsemesi ve kızının şu sözleri vardı: "arayanın da aramayanın da canı sağolsun."

benim için anason kokulu bir sese sahip sanatçı. ne zaman sesini işitsem burnuma anason kokuları gelir dalga sesleri filan duyarım. evet bundan sonra muzeyyen senar dinlemeyi deniz kıyısında ve rakıyla yapmayacağım. adamın canı çekiyor sonra.