mutlu son

yeşilçam filmlerinde istisnalar dışında bütün filmlerin kaçınılmaz sonu, romantik komediden nefret ettiren şey.

porno filmlerde erkegin boşalmasıyla sona eren ve kadınına mutluluk veren attırımlı son.

ölürken mutlu olduğunu hissedebilmektir...
filmler açısından ele alırsak bence mutlu son cedric in uyumadan önce penceresinden gökyüzüne bakarak günün yorumunu yapmasıdır.o saflığının mutluluğu bize de yansır.**

amerikan filmlerinin de sonu bu türdendir. herkes yüzünde salakça bir gülümseme ile sinema salonundan çıkar.

yok böyle bir şey.mutlu son yoktur yarım kalmışlık vardır.

teomanin guzel bir sarkisidir.

çok uzaktan geldiysen,
otur, soluklan, dedi.
kuraklıktan geçtiysen,
dikenli yollardan,
karanlıktan,
gölgeden,
issızdan
yüzünü yalayan soğuktan,
doğum,
acı,
doğrularım, korkularım.

sorulunca yanıtı
içimizde olan,
kanımı donduran, ısıtan,
durduran
bir kalemsen,
bir boş kağıt
mutlu aşk varsa da,
mutlu son yoktur.

çocukluğun anıları
sırtında ağır örtü,
üşütendir aslında
kış gecelerini
süre değil anlattığım,
her şeyin sonu

mutlu aşk varsa da,
mutlu son yoktur.

anasını satim bizi hep ıska geçen son.

taş gibi teoman şarkısı.

<bkz: mutlu aşk varsa da mutlu son yoktur>

yapımcıların seyircinin görmek isteğini sandığı sonlardır...kızla erkek romantik bir müzikle öpüşürlerken biter genelde film.
ama kızın çocuğa bakıp "ya çocuğumuzun burnu buna benzerse",
yada oğlanın kıza bakıp "şimdi 50 kilo alsa alsa 10 kilo daha alır.."
diye akıllarından geçenlere yer verilmez niyeyse..

en mutlu son:

(kamyonet devrilip de ölmeden hemen önceki son diyalog)

- ne düşünüyorsun?(burada kadın adamı azcık taciz ediyor)
- ne kadar mutlu olduğumu...

<bkz: var olmanın dayanılmaz hafifliği>

bazende isler böyle gitmez. amerikan korku filmlerinin vazgecilmez klişesi olarak öldürülen adam * filmin sonunda tam mutlu olduk hadi kalkalim kapat artik dvdyi dedigimiz anda tekrar belirir.

bu olsa gerek;

http://www.milliyet.com.tr/...0kalpten%20gitti&ver=17

bu uğurda çekilen filmler, yazılan şiirler, döşenen yazılar, çizilen resimler, çekilen fotoğraflar, açılan başlıklar hepsi boş yere. mutlu son diye bişey yok çünkü. bu tamamen insanlığın uydurması. pembe gözlük takıp hayata bakanların gördükleri son.
inanmıyorum ben mutlu sonlara. hep bekler insan, hep ümit eder bu defa mutlu sonla bitsin bu sahne diye ama nafile bir bekleyişten öteye geçmez.
bitmişlik, yitmişlik ne kadar mutlu eder ki insanı ?
belki de ölümdür mutlu son dedikleri. ona da son demek ne kadar doğru olur ki. bu hayatta göremeyip hayatın sona ermesi olarak açıklanabilir belki mutlu son. ama yok işte hiç bi şekilde görünmez bu. hayallerde yaşıyor olur ancak.

aşkta aradığını bulamamış, bi' şekilde mutsuz olmuş ve mutlu sona inanmayan bünyeler için; içine bir doz yeşilcam romantizmi ve mucizesi ekleyip de, mutlu sonun tarifini yapmamız istense, içine biraz da sarcasm katarak şahsen şöyle derim;

mutlu son = pembe panjurlu ev

artık kim panjur kullanıyor ki azizim?