lafmacun org

<bkz: mustafa kemal ataturk>

dağ başını efkâr almış
gümüş dere durmaz ağlar
gözyaşından kana kesmiş gözlerim
ben ağlarım çayır ağlar çimen ağlar
ağlar ağlar cihan ağlar
mızıkalar iniler ırlam ırlam dövülür
altmış üç ilimiz altmış üç yetim
yıllar gelir geçer kuşlar gelir geçer
her geçen seni bizden parça parça götürür
mustafa'm mustafa kemal'im

diz dövdüm
gözlerim şavkı aktı sakarya'nın suyuna
sakarya'nın suları nâmın söyleşir
hemşehrim sakarya öksüz sakarya
ankara'dan uçan kuşlar
kemal'im der günler günü çağrışır
kahrolur bulutlara karışır
gök bulut yaşmak bulut
uca dağlar dev boyunlu morca dağlar
divan durmuş bekleşir
mustafa'm mustafa kemal'im

nasıl böyle varıp geldin hoşgeldin
çıngı kaymış yalazlanmış gözlerin
şol yüzünde güneş südü sıcaklık
ellerinden öperim mustafa kemal
senin dalın yaprağın biz senin fidanların
biz bunları yapmadık
sen elbette bilirsin bilirsin mustafa kemal
elsiz ayaksız bir yeşil yılan
yaptıklarını yıkıyorlar mustafa kemal
hani bir vakitler kubilay'ı kestiler
çün buyurdun kesenleri astılar
sen uyudun asılanlar dirildi
mustafa'm mustafa kemal'im


karalar kuşanmış karadeniz akmam diyor
dokunmayın ağlamaktan bıkmam diyor
bu gece kıyamet gecesi bu vapur bandırma vapuru
yattığı yer nur olsun mustafa kemal
ben ölümden korkmam diyor
korkmam diyen dilleri toz oldu toprak oldu
değirmen döndü dolandı yıllar oldu
bir kusur işledik bağışlar mı kimbilir
o bize öğretmedi kazan kaldırmasını
günahı vebali öğretenin boynuna
erdirip oldurana ana avrat sövmesini
yüreğim kırıldı kanım kurudu
var git karadeniz var git başımdan
mızıka çalındı düğün mü sandın
bir yol koyup gideni gelir mi sandın
mustafa'm mustafa kemal'im

ankara'nın taşına bak
tut ki baktım uzar gider efkârım
çayır ağlar çimen ağlar ben ağlarım
gözlerimin yaşına bak
ankara kalesi'nde rasattepe'de
bir akça şahan gezer dolanır
yaşın yaşın mezarını aranır
şu dünyanın işine bak
mustafa'm mustafa kemal'im

<bkz: attila ilhan>

cahit külebi şiiridir.

bir gemi yanaştı samsun'a sabaha karşı
sel'am durdu kayığı, çapari, takası
selam durdu tayfası.
bir duman tüterdi bu geminin bacasından, bir duman
duman değildi bu!
memleketin uçup giden kaygılarıydı.

samsun limanına bu gemiden atılan
demir değil!
sarılan anayurda
kemal paşanın kollarıydı.

selâm vererek anadolu çocuklarına
çıkarken yüce komutan
karadeniz'in halini bir görmeliydi.
kalkıp ayağa ardı sıra baktı dalgalar
kalktı takalar,
izin verseydi kemal paşa
ardından gürleyip giderlerdi
erzurum'a kadar.

slayt gösterisi eşliğinde bizzat atilla ilhan'ın ağzından dinlenebilir.
http://www.5tl.net/index.php?m4cdz

mustafa kemal atatürk'e sadece mustafa kemal diyen zihniyetin türklüğünden şüphe duyulması gerekir.

mustafa kemal'e sadece japonlar mustafa kemal derler. o yüzden, ırkların karışmaması için herkes kendi hitap şekline sadık kalsın.
bizim hitap şeklimizi unutanlara hatırlatıyorum:
mustafa kemal atatürk.

almanlarınki şöyle: hitler 1, atatürk 2.

cezayirlilerinki şöyle: aslında o bizim atatürk'ümüz.

iranlılarınki şöyle: format olarak esinlendiğimiz ama içerik olarak farklı olduğumuz rejimin üstadı.

benimki şöyle: harbe giden sarı saçlı çocuk. -ben hiçbir ırktan saymıyorum kendimi bu saatten sonra, saat kaç ayrıca?-