musadere

suçlu görülen bir kimsenin, işlediği suçun karşılığı olarak, mal varlığına el konması.
osmanlı örfi hukukuna göre, görevinden alınan* yüksek dereceli memurların servetine el konabiliyordu.

arapça kökenli bir hukuk terimi olup "zor alım" anlamına gelmektedir.

müsadere sistemi olarak bilinir.

müsadere sistemi, özel mülkiyet güvencesinin olmadıgının göstergesidir.

ayrıca hazineden gecinen kimselerin kanunsuz mal edinmelerini engellemiştir.

osmanlı vezirleri ile devlet adamlarının ve tanınmış zengin kişilerin ecelleriyle öldüklerinde veya herhangi bir sebeble idam edildiklerinde bazen de sağlıklarında mallarına hükumet tarafından el konulması.

osmanlı devleti'nde malları ilk müsadere olanlar candarlı halil paşa ile yakup ve mehmed paşalardır. bu ceza, büyük bir suç sonucu uygulanırdı. ancak zamanla bu sistem bozulmuş, sırf paraları için değerli adamlar katlolunmuş ve mallarına el konulmuştur.

ıı. mustafa savaşların devamı için zenginlerin mallarını müsadere ettirmiştir. devlet merkezindeki bu durum taşradaki büyük memurlara, beylerbeyilere cesaret vermiş ve bunlar eyaletleri dahilindeki birçok zengini katlederek mallarına el koymuşlardır.

yeniçeri ocağı'nın kaldırılmasından sonra (1826) ıı. mahmud bir fermanla müsadereyi kaldırmıştır. bazı istisnalarla devam eden bu usul tanzimat'tan sonra ise tamamen kaldırılmış ve ancak mahkeme hükmüne bağlanmıştır.