lafmacun org

aslı erdoğan’ın ikinci kitabı. türü öykü. biçim yönünden iyi. ilk kitabına göre daha iyi. kırmızı pelerinli kent’i de okuduktan sonra hep öykü yazsa dediğim yazar.

yaşlı ve çirkin bir mandarin, karşılığını parayla ödeyeceği zevk gecesi için olağanüstü güzel, ama taş kalpli bir fahişeye gitmiş. sabaha karşı, yaşlı adamın uykuya dalmasını fırsat bilen genç kadın, soyguncu dostlarını çağırmış. ne var ki mandarin, tilki uykusundan fırladığı gibi olanca gücüyle karşı koymaya, dövüşmeye başlamış. haydutlar hem kalabalık hem de işinin ehliymiş. onu kolayca köşeye sıkıştırmışlar. ancak ne kadar vururlarsa vursunlar bu zayıf, çirkin bedende yara açılmadığını, can alıcı darbelerin iz bırakmadığını görmüşler. bıçaklarını, kılıçlarını çekmişler, ama en keskin bıçak, en acımasız kılıç bile mandarine hiçbir şey yapamıyormuş. sonunda korkup kaçmışlar. dövüşü izleyen kadın, yaşlı adamın mucizevi gücünden etkilenmiş, bir kez daha, bu sefer aşk adına sevişmek istemiş. onu hayranlıkla, arzuyla, şefkatle okşamaya başlamış. gel gelelim güzel kadının her dokunuşunda mandarinin bedeninde yeni bir yara beliriyormuş, dövüşün, darbelerin, bıçakların, kılıçların açtığı yaralarmış bunlar. içten bir ilgi ve şefkat görene dek gizli kalmışlar. sonunda mandarin kanlar içinde kadının kollarına yığılmış, ölmüş.


oykü içinde öykü anlatan aslı erdoğan büyük oranda hayatından kesitleri yansıtıyor metinlerine. tezer ozlü´den sonra yazdıklarından sezinlediğimle karşılaştığım en huzursuz ruhlardan biri aslı erdoğan. günlük hayatta da az da olsa karşılaşabileceğiniz huzursuz ruhların öyküleri var bu kitapta. yalnız tezer ozlü kadar derin ve acımasız değil. duyarlı olduğu kadar naif, inançlı, yer yer sebatkar ve de inatçı.