misafiri yolcu ettikten sonra pencereden bakip el sallama mecburiyeti

misafirin suçudur. evden çıktın bin arabana yada yürü efendi efendi git nereye gidiyorsan. yok ama illaki on kere daha dönülür, misafir olunan eve doğru bakılır. ev sahibi de ne yapsındır sap sap durmak yerine bari elimi sallayayım da bi hareket olsun der.

kalan sağların yaptığı iş. görgüdenmiş.

alçak boylu evlerde giden misafirle camdan konuşulur hatta. tamamlanamayan mevzu camdan sokağa doğru yapılan bağırmalarla tamamlanmaya uğraşılır.

kişisel fikrimi eklemezsem çatlarım, ben misafiri kapıdan güle güle şeklinde yolcu ettikten sonra yarım saatlük tuvalet mesaime başlarım. mutluyum da. *

gittiklerinden emin olmak için yapılan davranıştır. genellikle unutulan eşyanın camdan sarkıtılmasıyla son bulur.

mecburiyet degil formalitedir.aslında öyle bir zorunluluk yoktur ama adet yerini bulsun diye yapılan bir olaydır.

odayı havalandırma ihtiyacından kaynaklanır. misafiri kapıdan geçirip saatlerdir oturulup geyik yapılan yenilip içilen odaya dönüldüğünde 'aman yarabbi nolmuş burda oksijen kalmamış' diye cama koşulup açılır, durumu aşağıdan takip eden misafir alınmasın diye de hemen el sallanır.

ne gerek var şimdi anne ya, dediğimde; aaaaaaaa öyle deme onlar da bize yapıyor, şeklinde tepki aldığım mecburiyetten yaptığım eylem. ama giden sevgiliyse yanınızdan, gözden kaybolduktan sonra bile hala sallarsınız o eli. şikayetsiz.