minibuste yasanan dumur olaylar

yer verdiğiniz kimsenin, sanki zorunluymuşsunuz gibi sizi hiç sallamadan gelip verdiğiniz yere oturması. akabinde teşekkür bile etmemesi. içinizden bir araba dolusu laf söylemeniz, icabında kaldırıp tekme-tokat dövme isteği.
minibüste ''john coltrane'' çalması.
takım elbiseli, yuppie abimizin okuduğu gazetenin hışırtısı yüzünden kavga çıkması.

<bkz: hanım koş anket var>

<bkz: fordlamak>(ne zaman yapsam dumur oluyorum)

şoför dumur, minibüs iptal diye biterler.

koşuyolu caddesinde minibüsün, minicik bir model araba tarafından sollanması.
tabi şoför dumur, minibüs iptal.

<bkz: tamam hatalı solladım ne var yani>

tıklım tıklım olmasından dolayı tutacak yer bulamayıp kapının üst demirinden tutmak;sonrasında kapı açıldığında parmağın sıkışması ve şöfere "açın kapıyı açın mq" die bağırılması ki kapı zaten açıktır böylece parmak orada kopmaya adım adım yaklaşır.hatırlamasaydım iyiydi azına kırıyım ya.

şimdi hatırlamıyorum ya gebze-harem ya beşiktaş-sarıyer. ama aracın tamamen erkeklerden oluşması gebze-harem ihtimalini kuvvetlendiriyor.

en arka sağ dipteyim.

sağdan yavaş yavaş ilerliyor minibüs, bir yokuş alıyoruz, burası balmumcu'ya benziyor. bak bu da beşiktaş-sarıyer ihtimalini kuvvetlendiriyor. lanet olsun bendeki balık hafızaya.

derken yandaki kaldırımdan güzel bir hanım kızımız geçiyor. ben zaten sağ cama yapışık olduğum için daha iyi görüyorum. minibüs yavaş gittiği için de kızla minibüs arası mesafe kapanırken minibüsün hemen hepsi kızı görüp güzelliğinin farkına varabilecek kadar zamana sahip oluyor.

masa tenisi maçını yandan izleyenleri düşünün. hani topla beraber kafalar da döner ya. o hesap. kız yanımızdan geçerken bütün kafalar meksika dalgası yaparcasına sağa hatta abartayım esselamunaleykumverahmetullah dercesine bir dönüş yapıyor. e haliyle istemsiz secdeye gittim ben. sonra durak geldi indim.

o günden beri ön koltuklardayken yandan geçenlere bakmıyorum. gözüm en son nereye dönüyorsa orada bırakıyorum. o kadar. zira arkadan çok kötü gözüküyor beah.

mp3'üyle müzik dinleyen adamdan ücreti göndermeye çalışmak da kıl bi durumdur.
-kardeş şunu bi uzatsana
-...
-pardon kardeş??
-..
-hay senin müziğine ..
-duyuyorum ama!!
şlkfs

zkim kalkmıştı benim bi sabah o minibüsten yazar var mı bilmiyorum.

en dumuru otobüse ödedigin paranın iki katını ödeyipte yasak oldugu halde münibise alınan fazla yolcu sayısından ötürü ayakta gitmektir.

<bkz: atla gel saban>

<bkz: siki siki baba>

şoförün tükürmek üzere kapıyı açtığı anda bi güzel aşşağı düşmesi. bu arada minibüsün 30 mt kendi halinde indi-bindi yapması.

yarılmıştım.

rastalı dolmuş şöforü. *

bu sefer gebzarem. hatırlıyorum.

en arkanın bir önünde koridor! tarafındayım. yanımdaki yer boş. tekerleğin üstüne denk geldiğinden cam kenarına oturmamışım her zamanki gibi. ayaklarınızı koyduğunuz yerde çıkıntı oluyor ya, kendini katlanmış gibi hissettiriyor insana. o yüzden işte.

minibüste de bi benim yanım boş. ilk binen yanımda katlambaç şeklinde oturmak zorunda olacak. derken yavaşladı minibüs, biri kız biri erkek iki kişi bindi. sevgülü idiler, besbelli. ikisi de genç, oğlan kasıntı halde, kız ise minibüsün havasından ürkmüş.

bi benim yanım boş olunca göz göze geldik bunlarla. en azından bir tanesi yanımdaki boş yere geçmeyi düşünüyor mu diye süzüyorum bunları. kız niyetli gözüktü ve hamle yaptı. oğlan da iteklemiş olabilir, hatta olayın devamı göz önüne alındığında büyük olasılıkla böyle.

kızın hamlesine karşılık olarak, ayaklarımı yana doğru çektim ki oturabilsin. derken aklıma oğlanın kasıntı hali geldi, "ulan bu mal yanlış anlamasın ben ayağa kalkayım da kız geçsin, noolur noolmaz kız bi yere takılır kucağıma oturur sonra çocuk belinden çıkardığı desert eagle’la headshot yapar filan" dedim. ah evet, dedim bunu, içimden. ve kalktım ayağa, yol verdim, ürkek yengemize.

kız geçti derken kızın biraz geniş yapılı olduğunu farkettim. ya da kızın ardında bi gölge gibi bir şey. ve fakat dikkatlice baktığımda oğlanın, kızın götüne yapışmış gibi kızla beraber koltuğa doğru süzüldüğünü görüyor ve kızın boş koltuğa, oğlanın da benim oturduğum yere oturduğunu gözlemliyordum. ah evet, bunu gördüm, gözümlen.

şaşkınlıkla çocuk devrederken sıradakine, usulca açılıverdi yanağımda tomurcuk. şoktaydım. sadece kız geçsin diye kalkmış olmama rağmen o oğlan bunu fırsat bilip yerime çöreklenmişti. üzerindeki plasentadan daha kurtulamamış yavru bir buzağı misali ortada kalmıştım, annemin beni temizlemesi gerekiyordu fakat annem minibüste değildi.

şoför kendime gelmem için gaza basıyor, demirlere tutunmam için beni uyarıyordu. en arka sıradakiler de benle beraber olaya şahit olmuş aralarında fısıldaşmaya başlamıştı. onlara dönüp baktığımda hepsinin gözleri gözlerimle buluştu. ağlayacak gibiydim ve fakat zor da olsa gülümsedim. onlar da ufak tebessümlerle karşılık verdiler. sonra durak geldi indim.

o günden beri... evet, yanımdaki boş yere oturmak isteyenler için bir çin seddiyim artık. ve evet arkadan çok kötü gözüküyordur, eminim.