minibuste inilecek yeri soylerken yasanan heyecan ve panik ani

kalp çarpıntılarını iyice arttıran durumdur.önce gizliden ses kontrol edilir.."öhöm öhöm kısık deil di mi lan".
inilecek yere 2 dakka kalmıştır..ne desem ne desem..müsait biyerde...ııh..çok klişe..dur..bu da olmadı çok sert..aha yaklaştık allah'ım utandıma:
-inecek vaaaaaaaaaaaaaaaaar..*

işte o anda dünyanın en ince,dünyanın en detone,dünyanın en igreti sesi size aittir.herkes dönüp bakar..sahnedesindir..tüm ışıklar söner..senin tependeki hariç..

son durak insanlarinin yasamadigi an.

<bkz: ben şoförün bana kızabilme ihtimalinden tırstım>

olmayan andır.gereksizdir.inecem dersin ve inersindir.

<bkz: sosyal fobi>

tarifi imkansız olan,bindiğiniz minibüse ve yolcularına göre değişen geçici ruh hali.

otobüs kullanıcıları için hiç olmayan paniktir. onlar düğmeye basar, durağa gelince inerler.

asıl ineceğin durağı kaçırıp mecburen bir sonrakine kalmanın ve bunu taşıttakilerin anlayıp sana acımalarının verdiği eziklik.

özellikle yaşlı teyzelerde vuku bulan olaydır, lakin kendileri asla inmek istedikleri yerde inemezler. bu da minibüs içerisinde ufak bir kaosa neden oluşturur.

(ay ay geldik bizim durağa)
-inçemm (çok mu sessiz söyledim niye durmuyoo heey şöför diye bağırsam???)
-bayan incek
-ben kendim söyleyebilirimm (allahım yaaa)
-bipppp incek
*