dindeki bölünme ayrılma görüş ve ibadet farklılığıdır.
1.
2.
bir dinin çeşitli görüş ayrılıkları nedeniyle ortaya çıkan kollarından herbirine verilen isimdir.
islam dininde sunni ve şii olmak üzere 2 ana mezhep vardır. bu mezhepler de çeşitli açılarından kendi içinde alt-mezheplere sahiptir.
sunniler günümüzde inanç açısından maturidi ya da eşarilik, fıkhi açıdan da bağlı sayısına göre sırayla hanefi, şafii, maliki ya da hanbeli mezheplerine bağlıdırlar.
şiiliğin günümüzde bağlı olduğu en büyük fırka imamiye (caferiye)dir. bunun dışında sayıları az olmakla birlikte zeydiyye ve ismailiyye fırkaları da günümüze ulaşmıştır.
itikadi açıdan mezhepler itikadi açıdan mezhepler iki tanedir:
maturidi mezhebi; imam maturidi tarafından kurulmuştur.
eş'ari mezhebi; imam eş'ari tarafından kurulmuştur.
bu iki mezhep temelde birdir. ancak teferruata ait kırka yakın konuda fikir ayrılığına düşmüşlerdir. fikir ayrılığına düştükleri konular sadece ayrıntılardan ibarettir.
ameli açıdan mezhepler ehl-i sünnet itikatında, ameli konularda dört mezhep vardır:
hanefi mezhebi; imamı azam ebu hanefi tarafından kurulmuştur.
şafii mezhebi; imam-ı şafii tarafından kurulmuştur.
hanbeli mezhebi; imam-ı hanbeli tarafından kurulmuştur.
maliki mezhebi; imam-ı malik tarafından kurulmuştur.
*
3.
kabir suallerinden biri olacağı bildirilmiştir. takip edilen yol anlamına gelen bu kelime, müslümanlar için itikad ve amel hususlarını temsil eder.
itikadi mezhepler temelde inanç bakımından birbirlerinden farkıldır. örneğin, "ehl-i sünnet vel cemaat" (kısaca sünnilik) itikadı gibi. ancak bu mezhep haricinde çeşitli itikadi mezhepler de -vehhabilik gibi- vardır.
ameli mezhepler ise aynı itikada mensup olan müçtehidlerin farklı içtihadlarından kaynaklanan, ibadetlerin şekillerine dair hususları içerirler.
ehli sünnet itikadını bir mezhep haline getiren şey dinin kendisinden değil, islamiyet’i kendi fikirleri doğrultusunda değiştirmek isteyenlerden kaynaklanır. işte bu inançladır ki sünniler kendilerini din-i mübiyni islam’ın esasına sadık görür ve diğerlerinin bu esastan uzaklaşmasından dolayı kendilerini onlardan ayrı tutar. yani bu, "onlar esas yolu terketti ancak ben etmiyorum" demek ve diğerleri taraf haline geldiği için taraf haline gelmektir. (ameli mezhepler ise bu durumdan müstesnadır)
nihayetinde islamiyet dini için konuşulacak olursa, fıkıh kitaplarında belirtildiği üzere, ehli sünnet dahil şiilik, vehhabilik,selefilik vs. gibi 73 farklı "itikadi" mezhep vardır ve bunların herbiri kendini doğru yolda zanneder. oysa kurtuluşa erenler ancak ve yalnız efendimizin (s.a.v) yolunda gidenlerdir.
ehli sünnet itikadını bugün temsil eden kişilerin amelde dört mezhepten birinde olması gerekir ki bunlar; hanefi, şafi, hanbeli ve maliki mezhepleridir. zira bu dört mezhebin haricinde ehli sünnet itikadı için kaynağı olan başka bir mezhep yoktur.
tüm bunların haricinde mezhep kavramı sadece islamiyet için değil aynı zamanda hristiyanlık için de geçerlidir. örneğin onlarda da katoliklik, ortodoksluk, protestanlık gibi itikadi mezhepler vardır.
4.
aslinda olmayan sey.
5.
aile mirası.
türkiye de tartışılamayan her konu gibi mezhepler de aileden kalan bir miras. * ve bilince öyle bir yerleştirilir ki onu değiştirmek bir yana, araştırmak bile bazı kesimlerce sakıncalı görülür.
6.
futbol takımı tutar gibi taraf tutulmaması gereken bir biri arasında bağları olan anlam olarak aynı olup anlatım farklılıkları içeren bölgesel olarak dinin anlaşılabilir ve kolaylığını arttırmak adına ülema tarafından istenilmeyerek gruplaştırılmış topluluk yekünü
7.
yorum farkıdır.mezhepçiliği yaratan yorumcular değil onların takipçileridir.