metin goktepe

gazeteci.
ferhat tunç seslendirdiği ağıt şarkısı ona ithaf edilmiştir.

11 yıl önce bugün, ümraniye cezaevi’nde öldürülen rıza boybaş ile orhan özen’in cenazelerini mutlaka ben izlemeliyim diyerek haber yapmak için gittiği alibeyköy'de, polislerce gözaltına alınıp katledilen evrensel gazetesi muhabiri. spor salonunda yüzlerce insanın gözü önünde kafası duvarlara vurularak öldürülen namuslu gazeteci.

devlet yetkililerinin "sandalyeden düştü", "duvardan düştü" savsatalarını on binler tokatladı. cenazesini 25 bin insan kaldırdı. kentten kente sürülen davasını başta annesi fadime ana ve bu yürek susmayacak diyen binler kovaladı. katli; tehditler, saldırılar, provokasyonlara rağmen inadına hepimiz birer metin'iz demenin sonucu, türkiye'de mahkumiyet kararı çıkan ilk gazeteci cinayeti olarak tarihe geçti. katilleri ceza aldı. esas sorumlular; dönemin istanbul emniyet müdürü olan orhan taşanlar ve yardımcısı kemal bayrak yargılanmadı bile.

çalışma arkadaşları, düşen kalemini daha göklerde sallıyor şimdi...

"ölü mü denir şimdi metin'e!"

metin'e metin
bir metin

metin'in kafasında bir darp var
polis karakolundan morga kadar
mosmor
bir darbe var
yüreğimizde beynimizde
soruyor bir işaret fişeği
biz ölerek mi yaşamayı öğreneceğiz hâlâ...

can yücel

evrensel gazetesi muhabiriydi. 8 ocak 1996'da haber izlemek için gittiği istanbul alibeyköy'de polis tarafından gözaltına alındı. götürüldüğü eyüp'teki spor salonunda öldürüldü. polis, ölüm nedenini, düşerek başını çarpması olarak açıkladı. daha sonra işkenceyle katledildiği ortaya çıktı. katil polisler hakkında açılan davalar yıllar sürdü. ancak, verilen cezalar, katil polisler için ödül niteliğindeydi.*

8 ocak 1996 tarihinde eyüp'teki spor salonunda kafasını yere çarpmak suretiyle "ölü olarak ele geçirilen" gazeteci
türkiye'nin gazeteci cinayetleri listesindeki yerini sağlamlaştırmak isteyen katillerin "ne var canım, bir katkıda biz yapalım" gafletinin sonucu.

12 yıl önce bugün hiç kimseyi dövmeyen polis kayıtlarına göre geçirdiği histerik bir kriz nedeniyle eyüp spor salonunda kafasını duvara vura vura intihar etmi$tir polis gözetiminde..

bugün ya$asa 39 ya$ında olacaktı.. belki de biri erkek biri kız iki çocuğu olacaktı.. $akaklarına hafiften beyazlar dü$mü$ olup emeklilik hayalleri kuracaktı..

bugün ya$asa 39 ya$ında olacaktı.. hep varmı$çasına..

<bkz: polis hic kimseyi dovmez>

<bkz: polis ahlakı yüzünden ölen değerler>

polisimizin eseri gazetecimizdir.

kimse ama kimse polis tarafından dövülerek öldürülmeyi haketmiyor. görüşü ve düşüncesi ne olursa olsun. karşı görüşü döverek ya da başka türlü öldüren zihniyet bu topraklardan bir türlü uzaklaşmıyor.
takdir i ilahi mi bilinmez ama on nisan yani polis gününde doğmuştur.

hep gülen yüzüyle hatırlayacağımız kardeş, gazeteci ,insan.

http://www.evrensel.net/haber.php?haber_id=23221

ölümünün, pardon öldürülüşünün 12. yıldönümünde, birileri gene o'nu anacak yine üzülecek, ağlayacak, bilenecek, sisteme karşı, haksızlığa karşı.

tek suçu görevini yapmak olan bir insanın, başka görevlilerce öldürülmesi ve kayıtlara intihar gibi geçmesi, insaniyet adına, adalet adına ne kadar düşündürücü.

annesi ne demişti tabutunun başında
"metin'im ölme, vuy ben ölim loo, vuy beni de öldürün" , bu adamın suçu neydi, annesinin günahı neydi, yargılayıcısı kimdi bu suçsuzluğun ?

bugün kameramanları stad çıkışlarında tartaklandığı için ortalığı ayağa kaldıranlar, "bu benim oğluma yapılmış olsaydı var yaaa.." diyen hakem eskileri, spor gazetecileri, diğer gazeteciler o zaman neredeydiler.

ama bir dakika durun bu cumhuriyet kusursuzdu ve biz onun yılmaz bekçileriydik dimi, sadece itaat eden yılmaz bekçileri.

cocuktum metin öldügünde.
cocuktum ve yasim daha onken calistigi gazetesini satardim. gövdeme büyük gelirdi bu gazete...
hâlâ büyük gelir gövdeme evrensel...
benden büyüktü metin abi. 10 yasinda bir cocuktan büyüktür zaten cogu insan degil mi? ufak tefek olmasina ragmen devdi gözümde.
gülerdi cocuk cocuk...
yakamiza takacagimizi düsünmemistik hic resmini o gülüsüyle...

ben gidecegim diye inat ettigi haberden dönmemisti iste...
boyu boyunun ücte biri olan bir duvardan asagi düserek ölmüstü!
iskencede ölmüstü, her yeri mosmor...bir duvar üstünde ne kadar iz birakabilirdi ki bir insanin?

on iki yil olmus o öleli...koca on iki yil...
bu ülkede kac gazeteci öldürüldü? kac namik taranci, kac metin göktepe?

ugruna gazetecilik ödülleri dagitiliyor simdi, her seferinde cocuk gülüsüyle bakiyor ödülleri alanlara...
cocuk gülüsü yakalarimizda bugün yine...

aynı gazetenin kadrosunu tercih etmeme en büyük neden olan kimse, arkadaş.

bir sabah çıktı evinden dönemedi garip.

acısını saklıyoruz , hesabını soranla paylaşmak dileğimiz.