kadrosunu yeni hababam sınıfından oluşturan çok başarılı olmasa da eğlendirici bir türk sineması. avrupa yakasının yeni yüzü gaffurun da kadroda olduu film maskeli beşler ırakta ile yeniden vizyona girecek.
<bkz: maskeli beÅŸler>*
2. sinema filmleri maskeli beşler ırak'ta olarak çekilmiştir.
arkadaşımın her 5 dakkada bir "maskeli beşleri izledin mi"şeklinde sorularına maruz kaldığım yapım.
aralarında gaffur memoli gibi karakterlerinde bulundugu bir grup.komedi filmlerinde boy gosteren sevilesi kişilikler...
ben bu filme küçük kardeşimi götürdüm. söz vermiştim çocuğa sinemaya götürecektim onu. hem zaten onun da anlayabileceği, idrak edebileceği başka film de yoktu. filmi izlemeye başladıktan sonra salonun hayvani bir şekilde dolduğunu gözlemledim. o tarihte maskelisiyle, beşlisiyle alakam olmadığı için; bu konuda hiçbir önyargıya-film hakkında hiçbir bilgiye- sahip değildim. neyse filmin içeriğindeki diyalogların saçmalığı, kurgunun bir sikime benzememesi hiç umrumda olmadı. çünkü kardeşim 12 yaşındaydı. onun gülmesi bu filmi seçmemdeki haklılığın göstergesiydi. ama sorun 12 yaşındaki bir çocuğun bu saçma diyaloglara gülüp eğlenmesinden ziyade; babam kadar adamların, otuzlu yaşlardaki kadınların altlarına sıçarcasına gülmeleriydi. garip bir hezeyanla ben de kendimi filme odakladım. acaba ben mi bir şeyleri kaçırıyordum. ben neden bu filme, diyaloglara gülemiyordum. çok mu idiottum acaba.bu insanlar ki sinemanın hemen hepsi kahkalarla gülüyordu. o an moralim bozuldu. şakadan, espriden anlamayan bir adam olarak gördüm kendimi, lanet ettim kendime, adam mıydım ulan ben. sonra film üzerine epey bir düşünmeye araştırma yapmaya koyverdim kendimi. sorun 12 yaşındaki çocukla, orta yaşa direği dayamış insanların aynı şeylere gülebilmeleriydi. araştırmanın sonucunda mal olanın ben olmadığıma kanaat getirdim tamam ulan zevkler ve renkler ideası vardı da, bu filmi gülmeyle sonuçlandıracak hangi mantalite vardı? sonra dedim kendi kendime "lan solonun hepsi zevkten ağlarmışçasına gülüyordu. demek ki mal olan sensin oğlum" dedim kararımı değiştirdim. o gün bugündür maskeli beşler’in bütün serisini izlemeye, zorlayıcı olarakta olsa gülmek için kendimi şartlandırmaya çalıştım. ben de değişen bir şey yok.
sonuç olarak: ben sinemadan anlamayan itin biriymişim!
korkunç bir komedi. kahramanların maskeli olmasına bağlamak istiyorum korkunçluğu tüm iyi niyetimle.
genelde seriler dramatik- komik- daha komik vs. olarak gelişme göstermesine karşın tam tersi bir performans sergileyen sinema mucizesi eser..
kendisinden sonra gelen serilere nazaran oldukça başarılı olan film.bakın ''kendisinden sonra gelenlere nazaran'' diyorum.normalde başarılı demiyorum..
<bkz: keşke 6 kişi olsalardı>
<bkz: mokar hastası nihan>