lumpen

işçi sınıfından olupta oraya dahil olduğunu bilmeyen kişi.

karl marks'ın zamanın bir kısım iktisatçılarına kızgınlığını ifade etmek için kullandığı kelimedir.

başlangıçta karl marks ve friedrich engels tarafından ikinci ünlü paydaş çalışımları alman ideolojisi`nde (1854) icat edilen terim. marks daha sonra bu terimi eserlerinde yorumlamıştır. marks'ın louis bonaparte'in 18 brumaire'i (1852) adlı eserinde verdiği tanımı: "bütün sınıflar tarafından istenmeyenler", bunlara "dolandırıcılar, itimat hilebazları, genelev sahipleri, çaput ve kemik tüccarları, laternacılar, dilenciler ve toplumun diğer kimsesizleri" de dahildir.

türkiye'nin ebesini sikmeye devam eden sınıf.
turgut özal'la başlayan değişim rüzgarlarıyla sürekli sınıf değiştirme peşinde koşan, asla doğduğu yerde kalmayıp metropollere hücum eden (şekil a: ben), gittiği her yeri de doğduğu topraklara benzeten, köyde neyse şehirde de o olmaya devam eden, aldığı 1 milyarlık maaşla hemen araba almaya kalkışan, cep telefonuna iki aylık maaş parasını ödemekten geri durmayan, eğitilse de asla ehlileştirilemeyen bugün itibariyle devletin bütün kademelerini eline almış ucube halk kitlesi.

bunca eleştirinin ardından şunu da ekleyeyim;
evet, ben bir lümpenim ama lümpen olmam bu gerçekleri görmemi engellemiyor. bu memleketin içine biz sıçtık. ben sen o, biz siz hepimiz.

işçi sınıfın ayağına bağlanmış taş. insan demiyorum çünkü ne olduğunu bilmiyor.

türkiyede kalıcı, kazanılmış demokratik hakların olmamasını ve başına türk , has, hoş gibi takılar gelmiş sendikaların varlığını açıklayan değişkenlerden birisi.

tdk'ya gore 'lumpen',sinifsiz,ayak takimi anlamina geliyor.

bilgisizlik,egitimsizlik,gorgusuzluk,sonrada gorme durumlarini da bu kelimeyle anlamlandirabiliriz.

"kural tanimaz,ne idugu belirsiz, egitimsiz, becerisiz, culsuz, ne koylu, ne sehirli, hem tutucu, hem yirtik, isine geldigi zaman bas kaldiran ama sikiyi gorunce, hemen de pisip sinen, hem odlek, hem edepsiz,arkani don hemen seni satacak bir yaratik..."
engin ardic

sınıfsız sınıf.

<bkz: lümpen sözlüğü>

kendi kültürünü çok iyi bilip tanıdığını gösteren aslında kendi kültüründen çok uzakta olan insanlar için kullanılan sözcük.

köyden indim şehre zihniyetinin yaprak dökümü versiyonu romanlarla desteklenen sınıfsal bölümü.

ne şehirli olabilmiş, ne köylü.

dağınık ve hedefsiz yığın.

<bkz: o değil de bi murtaza vardı noldu ona>

*
*

tuzlu su balığı.