kustuktan sonra cikanlara bakip amma hayvanim demek

tamam iğrenç.
ancak hangimiz yapmıyoruz ki?
illa ağır alkolik, bulimik vesaire olmak gerekmiyor, bazen şiddetli bir grip esnasında bile kusabiliyor insan. keza bunun zehirlenmesi var boku var, püsürü var..
klozete ya da lavaboya kusmak durumunda ( lavaboya kusmayın be, zaten iğrençsiniz hayvanlığın lüzumu yok iyice!) olay bittikten sonra çıkarılan mide ürünleriyle ( kusmuk dememek için bu kadar da kasılmaz!) başbaşa kalır insan. hani kafa da nispeten düzelmiştir, bir ferahlık, bir rahatlama hissiyle birlikte malzemeyi incelediğinizde akşamdan kalan fasulyelerin tane tane sırıtışlarıyla, havuçların hala ilk günkü parlaklıklarıyla ve balık etinin desenleriyle yüzyüze gelmek olası. hatta mecburi. beni en çok şaşırtan upuzun kalmayı başarabilen makarnalar oluyor. tebrik ediyorum burdan onları. kendimi de,
" oha lan ben nasıl bir hayvanım, insan bi çiğner be!",
şeklinde kutlamıyor değilim bu arada.
sordum soruşturdum tek hayvan ben değilim bu konuda. hatta domatesi şeklini bozmadan geri çıkarabilen arkadaşlar var. garip. insan yerken farketmiyor işte. illa acı gerçekle ( kusmuk!) yüzyüze gelmek lazım.
iğrenç tamam.

<bkz: ne yediysen aynısından istiyorum>

<bkz: ne kustuysan aynısından tiksiniyorum>

asıl hayvanlık kustuktan sonra, kusmuğunuza bakıp bakıp pişman olmaktır. gitti güzelim yemek diye. hayır o görüntü dahilinde nasıl br duygu bu garip ama yapan var. vay hayvan vay! tam da öğütememişim görüyo musun serzenişi de var bunların.

nasıl biri olduğunu anlamak için içidışına çıkmıştır. bu adam kendi halini dile getirir. zaten kusmasının nedeni büyük ihtimal içkidir. içmesinin nedeni de hayvanlığıdır.

<bkz: geviş getirmek>

böööööğğğghhhhhhhğğğğğğğğğöööööögğğğğğğğğğğhhhhhhh...
...

-amma hayvanım!
-yeminlen öylesin; insanlar konuşa konuşa, hayvanlar...
-sen de az hayvan değilmişsin!