uzun esek oynarken yastık olanla dalga gecildiği, her galibiyetten sonra yendik şişirdik dolma yaptık pişirdik diye mahallenin inletildi, hayatta en hakiki mürşitin cete kurup karsı mahalleyle kavga etmek oldugu, gazoz kapagının dunyanın en degerlı seyı olduguna ınanılan, abilerimizin kızlara laf attırıp, guldugu yıllar. kısaca cocuk oldugum yıllar..
orta halli bir aile ve tutumlu bır anneye sahıp olunca, meyve sebze harici yiyebildiğimiz tek abur cubur dıye tabir edilebilinecek sey cekirdek oluyordu, ve o yıllarda kapı onundekı teyzelerın dedıkodularına meze olan cekırdekten payıma dusenı almak zıyadesıyle memnun edıyordu beni..
abi bana su kadarlık sundan verir misin
su an bıle adının nasıl okudugundan emın olmadıgım , cam , sam , can , san fıstıgı ile tanısmam o doneme rastlar..
mahallemızın yagız delıkanlılarından biri elime tutusturmustu bır bahaneyle cam fıstıgını.. o'nu yerken aldıgım tadı soyle tarif edeyim, su an bile elime kac tane cam fıstıgı bıraktıgını * , ve cabuk bitmesin diye, cam fıstıgının kabuklarını bıle eme eme yedıgımı dun gibi hatırlıyorum..
tek kelımeyle mukemmeldi, ve eve gelip anneme, babama hatta o sıra 6 aylık olan kardesıme bıle anlatmıştım.. cocukken cok salaktım demıycem cunku benım ıcın cok ozel bır andı.. herneyse, bır kac gun fizibilite calısması yaptıktan sonra nerede satıldıgını ogrendım. meger bizim kosedekı adının kuruyemişci oldugunu sonradan ogrendıgım cemil abi satıyormus cam fıstıgını..
ertesi gun kumbara actım, once paralarıma baktım, ve icinden ozenle bır mıktar para cıkardım, yasım cook kucuk oldugu ıcın su anın parasıyla olsa olsa 50 ykr olabılır o zamanki param.
gozlerım parlayarak gırdım kuruyemişciye, ve karsımda duruyordu..
parayı uzattım ve muthis bir kararlılıkla.
abi bana bu kadarlık sundan verir misin dedim, adam bır paraya bır de bana baktı.. bu cok az buna olmaz dedi..
bana uzattıgı parayı avucumun ıcınde sıktım..gozlerımın doldugunu hıssedebılıyordum..aglayamazdım..
oldugu kadarıyla .. demek geldi aklıma..
-oldugu ka..
+bir maltepe versene, dedi arkamdan tok bir ses..
-abi dedim umutsuzca tekrar..
git hadi, olmaz dedim dedi..
olmaz..cıktım dukkandan, aglayamazdım, biri gorse dalga gecebılırdı, eve gittim, kumbarama paramı attım, saydım tekrar tekrar paramı, kumbaramdan daha fazla parayı bogazım ıcın ayırırsam cok ıstedıgım telli arabamı alamazdım..
koydum yerıne kumbaramı.. yatagıma yattım, once telli arabamı dusundum, sonra gokhan'lara gidip ateri oynamayı, bisiklete bınmeyı, odev yapmayı..
hic biri olmadı, yatagıma yattım, ve bir cocuk, kalbi kırılan, umutları yıkılan, ınsanlara bakıs acısı degısen, ve aradan bilmem kac sene gecse bıle bu olayı unutmayacak kadar bu olaydan etkılenen bır cocuk ne kadar aglayabılırse, o kadar agladım..
ve kendi kendime boyumdan buyuk su kararı verdım.. cok param olunca, gidip cam fıstıgı alıcam. ilk işe girdiğimde cam fıstıgı alıcam.
ve bundan 3 sene once, yaz tatılınde ilk işime girdiğimde, eminonune gidip bir kılo cam fıstıgı aldım, yolda coluga cocuga dagıta dagıta geldım evıme, geri kalanını da, ailemin bile ilk kez duydugu bu anı ile biz yedik..
üzerınden seneler ve seneler gecti, belki sacma ama ben hala kuruyemişcilerden nefret edıyorum, ve ne sartta olursa olsun hıc bır kuruyemişciden alısveriş yapmıyorum.
son olarak yonetıcılerımız entry'i silmesinler diye tanım;
kuruyemişcilerden nefret edip, goruldugu anda cam'ı cerceveyı ındırme arzusudur.
#635665