kiraz mevsimi

baharın tüm kendine has coşkusunu hissettirebilecek türden bir sait faik şiiri.

çıplak heykeller yapmalıyım,
çırılçıplak heykeller
nefis rüyalarınız için
ey önünden geçen ak sakallı kasketli,
yırtık mintanından adaleleri gözüken
dilenci
sana önce
şiirlerin tadını
aşkların tadını
kitaplardan tattırmalıyım
resimlerden duyurmalıyım, resimlerden...

şu oğlan çocuğuna bak
fırça sallıyor
kokmuş manifaturacının ayağına
dörtyüzbin tekliğinden
on kuruş verecek

seni satmam çocuğum
dörtyüzbin tekliğe,
ne güzel kasların var
ne güzel bileklerin
hele ne ellerin var, ne ellerin.

söylemeliyim,
yok
yok... meydanlarda bağırmalıyım.
bu küçük
güllerin buram buram tüttüğü
anadolu şehri kahvesinde
kiraz mevsiminin
sevişme vakti olduğunu.

resimler seyrettirmeli, şiirler okutturmalıyım
baygınlık getiren şiirler
kiraz mevsimi, kiraz
küfelerle dolu pazar.
zambaklar geçiriyor bir kadın.
bir kadın bir bakraç yoğurt götürüyor
sallıyor boyacı çocuğu fırçasını
belediye kahvesinde hâlâ o eski, o yalancı
o biçimsiz bizans şarkısı.

sana nasıl bulsam, nasıl bilsem,
nasıl etsem nasıl yapsam da
meydanlarda bağırsam
sokak başlarında sazımı çalsam
anlatsam şu kiraz mevsiminin
para kazanmak mevsimi değil
sevişme vakti olduğunu...

bir kere duyursam hele güzelliğini, tadını,
sonra oturup hüngür hüngür ağlasam
boş geçirdiğim, bağırmadığım sustuğum günlere
mezarımda bu güzel, uzun kaşlı boyacı çocuğunun
oğlu bir şiir okusa
karacaoğlan'dan
orhan veli'den
yunus'tan, yunus'tan...

sait faik abasıyanık'ın "şimdi sevişme vakti" adlı şiiri ve yine aynı şiirin bir kısmından bestelenip ezginin günlüğü'nün "oyun" adlı albümünde bulunan aynı isimdeki şarkının daha ziyade galat-ı meşhur ünü. ah ne garip bir kelime oyunu, ironilere bile belendi ya kim duya!..

bu bakımdan söz konusu mefhumun ne şiir ne şarkı ile resmî(!) bir bağlantısı vardır. o halde biz asıl demlemek istediğimize gelelim.

işte "kiraz mevsimi", puşkin'in romanlarından baudelaire'in romantiklerine değin değil yalnızca, sait faik'ten cemal süreya'ya değin de elbet hiç değil yalnızca; esasta yüz yıllar var ki, kedilerin martından ünlü olmasın mayıs ve haziran aylarının şemsinde ve şemsiyesi altında insanoğlunun libido raddesinin onulmaz uslanmaz, bitmez tükenmez, tutsan durmaz, gelse gitmez, kalksa yatmaz, yatsa kalkmaz hâlet ü ahval-i beşerîyetinde en muazzam anlara tanıklık eden mevsim-i hüsndür, sevişme mevsimi idir.

hayırların vesilesidir.

lakin, her güzel şey gibi kiraz mevsimimiz de çabuk geçer; e hâl budur ki vakit kaybetmemek hacet olur. mamafih; bu iki ay, hasattan ziyade tohumların da atıldığının ironik edimi ve eylemidir.

doğa'm benim, var mı yaşamamızın sebebini senden daha güzel zâhir kılan!

"söylemeliyim,
yok
yok... meydanlarda bağırmalıyım.
bu küçük
güllerin buram buram tüttüğü
anadolu şehri kahvesinde
kiraz mevsiminin
sevişme vakti olduğunu"

al yanaklı kiraz dudaklı, ak yüzlü kara gözlü, hilâl kaşlı ak gerdanlı, ince belli servi boylu; siyah zülfü papatya toplar misk eli cemalimde gezinir; kiraz'ım, yayla gülüm; kirazlar oldu, gel başım için...

eski insanların hesabına göre her sene mayıs ayının 16sıdır. bu günde kirazlar kızarmaya başlar. hatta mayıs ayı kiraz ayı, gibi bir adlandırması da vardır.

kim tarafından yazıldığını hatırlayamadığım bir şiirde geçerdi.

kiraz zamanı her zaman seveceğim ve kalbimdeki acıyı...

ezginin gunlugunun seslendirdigi sarkidir ayni zamanda.

1900 - 1950 yılları arası bir kısım insanların dünyaya geldiklerini iddia ettikleri türkiye' ye ait meyve mevsimlerinden yalnızca birtanesidir.

benim icimi kipir kipir edem mevsim. "mayis aylarin gülüdür." diyen bosuna dememis ki. hanginiz sevmezsiniz o kizillasan kirazlari dallarda? ya da hanginizin icini isitmaz mayis günesi. dünya bir baska ahenkle döner sanki bu mevsim...kiraz mevsimi, ask mevsimi...baharin sonundaki askin olgunluk mevsimi belki. baharda asik olan gönlün bir parca akillanmasi ve de ne olur, nasil olurlara cevaplar bulmaya calismasi...üstelik bu cevaplarla gülmesi yüzünün fistiklarin arasindan yeni dogmus ay gibi. kiraz mevsimi...hakkinda yazi yazarken bile insanin yüzüne gülümseme yerlestiren mevsim iste...
kiraz mevsimi...özledim senin memleketimdeki yüzünü...

<bkz: kiraz festivali >
<bkz: mardin>

ezginin günlüğü bu şiiri şarkıya dönüştürmüşlerdir, ne güzel yapmışlardır hem.. tam da bu vakitlerde, nisan- mayıs ayları, dinlemek lazım..

bir kiraz mevsimi daha gelmis, burnunu uzatmis kapimizdan..."bu gün ilk kirazi yedim agactan" dedin sen, ben kiskandim...farkettin. "seni düsündüm kirazlara dokunurken"...
aslinda duygularimi ne vakit saklayabildim ki...bu kadar acikken sana, neyi saklamaliydim aslinda? beni yargilamis miydin hic? aslinda bir kere, evet...ama sonra "hayatina müdahale yetimin bulundugunu; lakin ayni yetiyi benim vermemem gerektigini" söylemistin...hatirlarsin. söylediklerimi unuttugunu hic sanmam...

kiraz mevsimi, gelmis bak yine...kirazin ufak tozlu kabugunda günes parlamis. sen iki güzel cocugu sirtlayip toplatmissin onlara bir iki...kirazlar kipkirmizi, kirazlar moraracak ama daha...hala sansim var degil mi kiraz yemeye? belki visne mevsimine yetisirim...güller daha ne kadar kokacaklar mis gibi, kim bilir...

kiraz mevsimi yagmur düsmemeli topraga...yagmur bereket aslinda, yagmur güzel...ama hep degil. her seyin yeri ve zamani var. yagmur ne ekinler toplanirken iyi, ne de kiraz mevsiminde...ama caylar büyürken gerekir...otlar oraga gelmeden evvel bir de.

"bende kiraz cok..sende hayal cok..toplarız bi gün"

sen ol yamacimda, yeter...agaca cikmam amma, elbisemin beyazini kirmizi ederim yüzümüzdeki gülümseme icin. birak lekesi kalsin cocuklugumuzun üzerimizde.

<bkz: kiraz sezonu>

içinde bulunduğumuz dönem. işyerinin bahçesindeki ağaçtan bize bakıyor kırmızı kırmızı kirazlar.