bugünlerde üstüste yayınlanan filmlerden sonra nedense bünyeyi saran durumdur.sanki 7 yıl önce kaybedilen babadır,candır,gardaştır.o muhteşem oyunculuktan ve sımsıcak o insandan geriye filmleri kalmıştır.bir millet o sımsıcak insanı hala özlemektedir.

her ailenin bir ferdi olmayı başarabilmiş bir adamdı, tıpkı barış manço gibi. kemal sunal'ı özlemek uzaklarda yaşayan esprili, sevimli amcamızı özlemek gibi...

sabahın köründe açılan tv de kemal abinin filmlerinden alınan sahnelerden oluşan bir kolajla beraber alınan ölüm haberinin unutulmamasıdır.yanağındaki gamzesiyle beraber bir uçakta hiç de haketmediği bir şekilde hayatını kaybeden o abinin ölümüne en çok üzülünülen ünlü olmasıdır türkiye de.kemal sunal ki en ufak kompleksi bünyesinde barındırmamış suskunluğu bile gülücüklere dönüşmüştür.kemal sunal ki "komiğim ama diğer rolleri de sapına kadar oynarım" demiş ve aynen de oynamıştır.kemal sunal dır ki türkiye de sıkıntılarını yansıtmadığı meslek grubu kalmamıştır.ve o kemal sunaldır ki bunları yaparken asla burnunu büyütmemiş hep aynı tevazuyu kendine gocuk etmiştir.bugün arkasından sahte binlerin yürüdüğü süslü starların fersah fersah önündedir o sevimli insan.ve önde olmaya da devam edecektir.

kemal sunal'ın "di mi?" leri ile uğraşmaktan daha hoş davranış, olması gereken. çok özledik çok. insan büyüyünce anlıyor adamın ne yapmak istediğini. bi yaşta filozof kesilip bok atıyorsun, ama büyüyünce dediğim gibi oluyor...

piyasada olan yeni oyuncuları görünce gönüle düşen özlemdir.*

esolu essek degisini ozlemektir. farklidir kalitelidir. kimi zaman deli kaymakami ozlemektir kimi zaman kaba dayi rifkiyi inek sabani ozlemekten bahsetmenin zaten hic anlami yoktur. kemal sunal olumsuzdur.

kaliteyi, gerçek oyunculugu, toplumsal konularda duyarliligi, safligi ve dürüstlügü özlemektir. onu özleyenler oldukça, bu memlekette gelecek için hala umut var demektir.