lafmacun org

kelimelerin derken türkçe olanlarından bahsediyorum elbet. bırakın de’yi da’yı ayrı bitişik yazmayı soru ekinin her zaman ayrı yazılması gerektiğini, gideceğim yerine gidicem’i kullanan ve bunu galat-ı meşhur denilen kalıplaşan yanlışlardan olduğunu ve bu kullanımın doğru olduğunu savunanları buradan kınıyorum. kompozisyonu bırak bi iki satır yazmayı sadece mesaj (sms) aracılığı ile gerçekleştiren yeni nesil tayfaya acıyorum.

bilen için çok gözebatan bir eksiklik olmakla beraber sadece kelimelerin yazılışını öğrenip onlarla iki laf edemeyenler bence daha acıklılar.

bizde zaten adettir yeni kelime duyulduğu anda onu on cümle içinde kullanmaya çalışmak da, bu cümlelerin de hakaret etmek için dizilmesi gerekliliği varmış gibi davranılıyor son zamanlarda- görüyoruz. manadan önce yazılışa yahut fonetiğe taktığımızdan sözgelimi ’’revizyonist’’ kelimesi neredeyse bir hakaret artık kimi gruplarda.

sözlük içinde durum biraz daha farklı: günlük yaşam kalıplarında kullanılmayan kelimeleri art arda dizen kendini iflah olmaz bir ayarmatör zannediyor örneğin. buna cevaben ’’ortak dil’’e dahil kelimeleri yanlış yazarak çemkiriliyor, e bu da bir göz kirliliği...

bir de bazı kelimeler var ki, insanlar konuştuğu gibi yazmak istiyor (ben de bu insanlardanım) : ’’geleceğim’’ benim için çok şekspirane* bir kullanım örneğin, thou, thee gibi geliyor gözüme ve yazmaktan çekiniyorum olması gereken halini. gelicem’dir o, makale yazmıyorsam. bu da kelimelerin yazılışını bilmediğim anlamına gelmez örneğin.

edebiyat öğretmenlerini sırf bu yüzden sevmezdik biz. yoksa çok güzel insanlardı hepsi, allahları var.