bir orhan pamuk romanı. kars' ta gecen olayları ele alan okunası kitap .

bir yağış türü.

bir mal veya hizmetin satışında masraflar düşüldüğünde ele geçen gelir. zıttı için <bkz: zarar>

kâr şeklinde yazılır. şirketler, kurum ve kuruluşlar senelik planlarını, departmanlara ayırdıkları bütçelerini, gelir ve giderlerini, daha doğrusu senenin başında ki tüm stratejilerini, sene sonundaki kâr'a göre yaparlar.

kâr'lı yada kâr enformasyonunu hedefleyen organizasyonların felsefeleri şunlardır;

1 - şeffaflık,
2 - ölçülebilirlik,
3 - adalet ve ölçüt davranma,
4 - bireysel değil, takım çalışması,
5 - gizli değil, paylaşılır ve kolay ulaşılır bilgi,
6 - verilere, gereken enformasyonlar ile zamanında geri dönebilme,
7 - kâr döngüsünü direkt olarak etkileyen satış mekanizmasını, hiç bir şekilde zora sokmadan sağlayabilecek olan şirket içi finansal otoritenin sağlam ve satışa kolaylık sağlayacak nitelikte olması,
8 - organizasyonu oluşturan bireylerin, kahramanlık peşinde değilde, takım ruhunu taşıması ve yansıtması,
9 - şirket içi ödüllendirme,

ing. araba anlamı taşıyan car kelimesinin okunuşu.

orhan pamugun ne denlı uzun cumleler kurulabılırlıgının kanıtlarını sundugu romanı,
bır yagıs seklı.
<bkz: kartopu>

ahmet muhip dıranas şiiri

kar

kardır yağan üstümüze geceden,
yağmurlu, karanlık bir düşünceden,
ormanın uğultusuyla birlikte
ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
kar yağıyor üstümüze, inceden.

sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
unutulmuş güzel şarkılar için
bu kar gecesinde uzaktan, yoldan,
rüzgâr gibi tâ eski anadolu’dan
sesin nerde kaldı? kar içindesin!

ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
uyandırmayın beni, uyanamam.
kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
allah aşkına, gök, deniz aşkına
yağsın kar üstümüze buram buram...

buğulandıkça yüzü her aynanın
beyaz dokusunda bu saf rüyanın
göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
sırf unutmak için, unutmak ey kış!
büyük yalnızlığını dünyanın.

farsçadan dilimize geçmiş bir sözcüktür, iş anlamına gelir.

bir cem adrian şarkısı.

bir türlü yılbaşı gunu yağmayan şey.

kar

nasıl kar yağdı bugün, gece sabaha karşı,
ortalık bembeyazdı, sanki bir gelin gibi.
tane tane döküldü, göklerin sevda marşı,
günahtan arındırdı, tüm günahkar yüzleri...

yüzünde güller açtı kar yağınca herkezin,
ilk kez böyle günahsız, ilk kez böyle neşeli.
çocuklar gibi gülşen, çocuklar gibi şen
gökten armağan gibi döküldü her tanesi...

sokak lambalarından, süzüldü tane tane
usul usul indiler bir birine değmeden.
melekler indirirmiş her bir kar tanesi,
annem öyle derdi de inanmazdım küçükken.

bir iken bin oldular, on binlere karıştı,
çoğaldı da yerden bir karış açtı.
insanlar döküldüler yollara birer birer,
değen her ayak izi bir günah gibi kaldı...

allah kar gibi yağdı kullarının üstüne,
temizledi akladı, bembeyaz bir kuş gibi.
her birimiz yıkandı, katran katran üstüne,
bakamaz olmuştuk biz aynalara gün gibi.

insanlar kötü artık, zaman hiç değişmedi,
geçen zaman ne yapsın, biz ettik kendimize.
bu karda yağmasaydı halimiz ne olurdu?
allah yine acıdı, bak yetişti bizlere...

kar da bembeyaz yağar, anamızın sütü de
gelinlik de beyazdır, giydiğimiz kefen de,
birinde ağlarız biz diğerinde güleriz,
beyazdan ak beyazı, buyurun sıyırın işte...


bedirhan gökçe


<bkz: lafmacun antoloji servisi>

cem adrian ın dinlerken ağlatan ağlatırken duygu seli yaşatan şarkısı. fakat ne yazık ki müziği fransız bir şarkıdan araktır.

bu mevsim gelip geçici
bu yağan kar.. yağan kar..
biliyorum ki gelecek yine ilkbahar... ilkbahar...
açacak binbir renk bir çiçek
gökyüzü ve beyaz bulutlar geçecek üstümden
saçlarımda esecek ılık rüzgarlar
ama sen... sen kalacak! kalacaksın içimde..
ama sen.. sen açacak! açacaksın içimde hep !

la lala lala lala laaaa
la lala lala la laaaaaa

işte bu şarkıyla geldim
la lala lala lala, la lala lala lala
sevdim yalnızca çok sevdim

la lala lala lala
la lala lala lala

dağlarda duman,
göklerde bulut,
yerlerde çimenlerle sana koşacağım!

okulların tatil olması için bir nevi vesile.

6 ay boyunca gormek zorunda kaldigim beyaz ortu; bir nevi zindan.

son günlerde yağacak denilen ama istanbula uğramayan yağış türü.

orhan pamuk'un ne kadar müthiş bir yazar olduğunu kanıtlayan bir kitap kar.
ben şubat 2008 de okudum tesadüfen.içinde intiharla ilgili bir konu olduğunu öğrendiğimde ilgimi çekmişti.biraz da politik olduğunu biliyordum o kadar.fakat türban tartışmalarının şiddetli bir şekilde tartışıldığı şu günlerde 2002 yılında yayınlanmış olan bu kitabı okumam da oldukça tesadüfi ve bir o kadar vurucu oldu.kahramanımız ka, türbancı kızların intihar vak'alarının artması üzerine bu konuda cumhuriyet gazetesine bir makale yazmak üzere kars şehrine gider.karın yolları kapattığı 3 günlük sürede kars şehrinde yaşadıkları olağanüstü deneyimler anlatılmaktadır kitapta.kitabın gerçekçiliği günümüz gerçekliğine o kadar yakın ki;hayret etmemek mümkün değil.

ulpa şaheseri. 5' 13''.

şuan istanbul'da etkisini arttırmış olan yağış. *

sabah otobüsün yarım saat geç gelmesini sağlayan, bu gidişle gecede yağmaya devam edecek yağış biçimi.*

izmirden istanbul istikametine doğru hareket eden şahsımın her otobüs yolculuğunda yapılan aktiviteyi yapması doğrultusunda istanbula kadar uyumuş olup gözlerimi açtığımda özlemle beklediğim manzarayla karşılaşmış olmanın verdiği mutluluğu bana yaşatan suyun donmuş,kristalleşmiş hali..