jeff buckley

muse ve radiohead gruplarının ilham kaynağı olup, 1997 yılında 27 yaşında ölüp hayranlarını hüzne boğan sanatçı.
en beğenilen şarkıları;
<bkz: hallelujah>
<bkz: grace>

sanatini (kendisini aslinda) tam iletemeden hic ugruna yitenler icin veya degeri bilinmeyip boklukta yitirilenler icin agliyoruz..

melek yüzü ve sesine sahip muhteşem müzisyen. nehirde yüzerken bogularak ölmüştür. tim buckley in oglu.müzik dehası. <bkz: forget her>

buğulu sesli genç adam.benim gibi nusrat fateh ali khan fanatiği.

cennetin şarkılarını söyleyip gitmiş müzisyen..
o kadar gerçketir ki hüznü..
so real!
forget her

dinlerken, kendimi bulutlarin uzerinde yada cok ulvi duygular icerisinde, bir ibadethanede hissettigim ses. malesef cok erken yasta memphis'deki wolf river'da deniz kazasinda hayatini kaybetmistir.

sadece sesi ile degil bazi beyanatlari ile de kalbimi fethetmistir. ornek vermek gerekirse bir haberden alinti asagidadir;

ornek:
"ılk olarak 1991'de babasının (tim buckley) adına düzenenlenen bir anma etkiliginde sahne aldı. yinede orda kendini bir müzisyen olarak lanse etmekten çekinerek 'bu bir başlangıç değil tamamen kişisel bir olaydır' demiştir. gary lucas ile birlikte "ı never asked to be your mountain" ve once ı was" sahnelediklerinde dinleyiciler o kadar etkilendi ki salon tamamen sessizliğe büründü. daha sonradan bu olağanüstü performansını sorduklarında şu yanıtı vermiştir: 'benim işim değildi , benim hayatım değildi. ama onun cenazesinde bulunamamak ve ona hiçbirşey söyleyememiş olmak beni rahatsız ediyordu. o showu ona olan son saygı borcumu ödemek için kullandım" "

<bkz: last goodbye> *

nusrat fateh ali khan ile bir röportajı olan sanatçı görünümündeki melek. ayrıca kendisi üstad nusrat fateh ali khan dan oldukça etkilenmiştir.

suyun bizden alıp kendi büyüsüne kattığı sesindeki ahengin tarifi olmayan güzel insan...

evlenmek, filmi çekildiğinde yavuz çetin'in oynamasını istediğim.

ah ah sesi insanı deli eder.

her ölüm erken ölümdür demişti cemal süreya ama onun ki gerçekten erkendi. yine de, hepsinden öte, umumiyetle söylenenin aksine ölüm ona 'yakışmıştı'.
gidiÅŸi de kendisi ve sesi gibi naif ve asildi.
o asla beynini bi kurşunla darmadağın ederek, bir trafik kazasında bedeni paramparça olarak, hastalanarak ya da altın vuruş ile sefilce gidemezdi. kendine bu ihtimallere teslim etmedi ve ölümü kendine yakıştırarak gitti.
onun için en güzel yol, kendini akan ve durmadan yenilenen bir nehre usulca bırakıp, şarkılar mırıldanarak çekilmekti bu hayattan. balıklara son bir kıyak geçerek.

sanılanın aksine intihar etmemiştir. trajik bir kaza sonucu boğulmuştur.

çok sevdiğim bir dostumun ''give jeff buckley a chance,once is not enough''diyerek elime tutuşturmuş olduğu cdyi defalarca dinlemiş ve haklı olduğunu görmüşümdür.jeff buckley ,davudi sesiyle insanın içini hoş eden güzel yüzlü,guzel gozlü insanların ''melek ''olarak adlandırdıkları genç yaşta hayatını kaybetmiş bir sanatçıdır.

jeff buckley dinlemek, insanın kendine yapacağı bir işkence çeşitidir.

şu dünyaya gelip de mal gibi hiçbir şey bırakmadan gideceğime dem vururken, genç yaşında ölüp, arkasından bir albüm bırakan, efsane olan bu adamı kıskanmamak elden değil.

tüm şairler herhalde arthur rimbaud'u kıskanmıştır, çünkü rimbaud ömrünün sadece 5 senesinde şiirle meşgul olmuş, ömrünün geri kalanını korsan olarak geçirmiştir. 5 senede yazdığı şiirler dünya şiirine yön vermiş, rimbaud genç şairlerin gözdesi, örnek aldığı, genç şairler sultanı olarak bilinir olmuş. jeff buckley de öyle. 1 albümü var piyasada, onlarca albüm yapıp da doğru düzgün bir şey ortaya koyamayan insanların kıskandığı bir isim.

evet, şu dünyaya gelip de bir şey yapamadan mal mal yaşayıp gitmekten dem vururken, böyle insanları görünce, iyice yerin dibine giriyor insan.

dinlediğim en güzel şarkı olan lover you should've come over gibi bir şarkıya imza atmış en sevdiğim müzisyenlerden biri..ne zaman adı geçse aklıma yavuz çetin gelir..ikisi de rahat uyusun..

ayrıca:
<bkz: everybody here wants you>
<bkz: so real>
<bkz: dancing in the moonlight>
<bkz: forget her>
<bkz: eternal life>
<bkz: lilac wine>

sanırım iyi oluşu kötü bir şey yapmaya fırsat bulamadan göçüp gidişinde olan şarkıcı. aslında bir çokları böyle düşünür, ben dahil. ama şarkı sözlerindeki başarısını veya hallelujah'daki verdiği kıça kelebek kaçmış hissiyatını diğer şarkılarında bulamam.. hele so real derken 'so disturbing'dir amcam en azından benim için..

başta söylediğim gibi şu canına yandığımın dünyasında biraz daha kalsaydı o da en iyi yapığı şeyi eline gözüne bulaştırırdı, emin olun..

fender telecaster' ı layıkıyla çalabilen ender gitaristlerdendir.

1966 yılında kaliforniya’da kült şarkı sözü yazarlarından tim buckley’nin oğlu olarak dünyaya gelen jeff buckley müzik dünyasının en başarılı ve akıllıca yazılmış şarkı sözlerine imza atarak benzerlerinden kendini ayırabilmiş ender rastlanan kişiliklerden biridir.

müzik dünyasına aslında lise yıllarında girmiş olsa da kendini ispatlayabilmesi 1990 yılında new york’un avant-garde camiasına girmesiyle gerçekleşti. new york’la tanışmadan önce los angeles’a müzik okumaya gitti ve burada da shinehead başta olmak üzere bir çok jazz ve funk grubuyla çalıştı. shinehead kısa bir süre sonra başarılı bir grup olsa da buckley yoluna tek başına devam etmeye karar verdi. sonunda 1993 yılının aralık’ında colombia plak şirketiyle anlaşma imzalayan sanatçının dört parçadan oluşan ilk ep’si "live at sin-é" piyasaya çıktı. ep’nin piyasaya çıkmasının hemen ardından hiç vakit kaybetmeden buckley; bas gitarist mick grondahl, baterist matt johnson ve prodüktör andy wallace’la birlikte stüdyoya girdi.
yaptıkları çalışmada aralarında ’grace’ ve ’last goodbye’da olmak üzere yedi orjinal parça, bununla birlikte leonard cohen’in ’hallelujah’ ve benjamin britten’in ’corpus christi carol’ adlı parçalarına yapılmış cover’lar da ortaya çıktı. gitarist michael tighe ise buckley’nin o sırada tam kadro elemanı olmasa da ’so real’ adlı parçada adı geçiyordu.

1994 yılının başında live sin-é raflardaki yerini daha yeni almıştı ki jeff buckley, solo artist olarak kuzey amerika daha sonrada avrupa’da turneye çıktı. ardından sanatçının bu defa grubuyla birlikte çıktığı ’peyote radio theatre tour’ turnesi başladı. buckley’nin ilk albümü ise 1994 yılında piyasaya çıkan "grace" oldu. grace’in piyasaya çıkmasının ardından buckley ve grubu da tekrar turneye çıktı. yeni yıl arifesinde buckley; sin-é’ye solo performansını sergilemek için döndü; yeni yılda ise st mark kilisesi marathon poetry reading’e katıldı.

iki hafta sonra o ve grubu dublin, bristol ve londra’yı kapsayacak olan turne için avrupa’ya döndü. bu turnenin ardından ise japonya, fransa, almanya, italya, hollanda, belçika ve amerika’yı kapsayacak olan daha büyük bir turneye çıktı. 13 nisan 1995’de buckley’nin "grace" albümü; fransa’da prodüktörler, gazeteciler, fransız kültür başkanı ve müzik endüstrisi içinde yer alan önemli kişiler tarafından verilen "gran prix ınternational du disque - academie charles cros - 1995" ödülünü aldı. bu ödülü daha önce edith piaf, jacques brel, yves montand, georges brassens, bruce springsteen, leonard cohen, bob dylan, joan baez ve joni mitchell almıştı. buckley’nin "grace" albümü aynı zamanda yine fransa’da altın plak ödülünün de sahibi oldu.

buckley ve grubu bu dönemde de turneye devam etti. verdikleri son avustralya konserinden sonra baterist matt johnson gruptan ayrıldı. 1996 yılının mayıs’ında buckley’nin arkadaşı shudder to think’ten nathan larson’ın yan projesi mind science of the mind’la birlikte bas gitarist olarak dört konser verdi. 9 şubat 1997’de new york arlene grocery’de verilen konser aynı zamanda yeni baterist parker kindred’in de ilk konseri oldu. 1996 ve 97 yıllarında grup; prodüktör tom verlaine’le birlikte new york’ta başlayıp memphis’de sona eren kayıtlarla ilgilendi.

buckley grubu new york’a gönderip dört kanallı kayıt cihazında yine grubuna dinletmek için parçalar kaydetti. bunlardan bazıları verlaine’le birlikte kaydedilmiş olan parçaların farklı denemeleri iken bazıları da tahmin bile edilmeyen şarkılara yapılmış cover’lardı. yeni kadroyla birlikte grup bu yeni parçaları 12 şubat’ta memphis - barrister’s’da başlayan konserlerle tanıtmaya başladı. kısa bir süre sonra jeff her pazartesi düzenli olarak barristers’da solo konserler vermeye başladı, son konseri ise 29 mayıs 1997’de oldu.

bu gece grup arkadaşlarıyla buluşmaya giden buckley aniden misisipi nehrinde yüzmeye karar verdi, kıyafetleriyle suya giren buckley bir kaç dakika sonra dalgalar arasında kayboldu, ilgili kişilerle hemen irtibata geçildi fakat buckley’nin cesedi 4 haziran’a kadar bulunamadı. buckley öldüğünde 30 yaşındaydı. daha önce yayınlanmamış olan parçaları "sketches (for my sweetheart the drunk)" 1998 yılında ve iki yıl sonra canlı kayıtlardan oluşan "mystery white boy" piyasaya çıktı. colombia records’un yaptığı açıklamaya göre buckley’nin grace ve live in sin-é dışında da bazı albümlerde adı geçti. jazz passengers’ın 1994 yılında piyasaya çıkan "ın love" albümünde ’jolly street’i, john zorn’un "live at knitting factory" albümünden ’taipan’ ve ’d. popylepis’i söyleyen, rebecca moore’un "admiral charcoal’s song"da yer alan ’ıf you please me’, ’outdoor elevator’ ve ’needle men’ parçalarında bas gitar çalan, brenda kahn’ın 1996 yılında piyasaya çıkan ’destination anywhere’ albümünde yer alan ’faith salon’s’ parçasında hem vokal yapıp hem gitar çalan, patti smith’in ’gona again’ albümünde yer alan ’beneath the southern cross’ parçasında vokal yapan jeff buckley’di. ayrıca jack kerouac için yapılan tribute albümde sanatçının adı ’angel mine’ adlı parçada geçiyor. buckley; edgar allen poe’nun şiirlerinin yer aldığı ’closed on account of rabies’ albümünde poe’nun ’ulallume - a ballad’ adlı şiirini okurken de dinlenebilir.

shudder to think’in ’first love, last rites’ filmi için hazırladığı soundtrack için buckley, ’ı want someone badly’ adlı parçayı seslendirdi. 2000 yılında ise buckley’nin bir arkadaşı los angeles’ta beraber kaydetmiş oldukları ’hollywuold’ adlı parçayı yayınladı. sanatçının 13 mayıs 1995 tarihinde şikago’daki the cabaret metro’da verdiği konser görüntülerinden oluşan "jeff buckley-live in chicago" hem dvd hem vcd olarak colombia records tarafından piyasaya sürüldü. 23 ağustos 1994’de "grace" albümünün yayınlanmasının ardından jeff buckley ve grubu 1994-1996 yıllarını "unknown", "mystery white boy" ve "hard luck" adlarında verdikleri turnelerde geçirmişti.
jeff buckley- mystery white boy bu turneler sırasında yapılan kayıtların gerek seçilmiş cover parçalar gerek daha önce hiç bir yerde yayınlanmamış parçaların en önemlilerini bir araya getiren; arşiv niteliğinde bir albüm olma özelliğini taşıyor. bu albümün prodüktörlüğünü grace albümü kayıtları ve turnesi sırasında grubun gitaristi olan michael tighe ve jeff’in annesi mary guilbert yaptı.

diskografisi

albümleri
year title release date
1993 live at sin-é 23 kasım 1993
1994 grace 23 aÄŸustos 1994
1995 live from the bataclan [ep] ekim 1995
1998 sketches for my sweetheart the drunk 26 mayıs 1998
2000 mystery white boy 9 mayıs 2000
2001 live a l’olympia 3 temmuz 2001
2002 songs to no one 1991-1992 15 ekim 2002
2002 the grace eps 26 kasım 2002
2003 live at sin-é (legacy edition) 2 eylül 2003
2004 grace (legacy edition) 24 aÄŸustos 2004
2007 so real: songs from jeff buckley 22 mayıs 2007


video
year title release date
2000 live in chicago’ 9 mayıs 2000
2007 amazing grace: jeff buckley açıklanmadı


ödülleri
grammy award 1998 - "everybody here wants you" ile en iyi erkek performansı adayı[6]
mtv video music ödülleri - 1995 - "last goodbye" ile en iyi video klip adayı[6]
rolling stone magazine - 1995 - en iyi çıkış yapan sanatçı adayı
triple j hottest 100 - 1995 - "last goodbye", yılın en iyi şarkıları sıralaması 14.[7]

belgeseller
amazing grace: jeff buckley (2004)
everybody here wants you (2002) â€" bbc
goodbye and hello (2000) hollanda tv’sinden
fall in light (1999) fransız tv’sinden

onuruna şarkılar
"a body goes down" - duncan sheik
"as ı wander" - ours
"bandstand in the sky" - pete yorn
"bleed" - ours
"blind river boy" - amy correia
"bottom of the river" - low ınterval limit
"boys on the radio" - hole (kısmen)
"buckley" - lukas rossi
"by yourself" - sister 7
"cities will fall" - elysian fields
"eternal flame" - joan wasser
"except for the ghosts" - lisa germano
"feel the quiet river rage" - live
"flushed chest" - joan wasser
"from grace" - thomas dybdahl
"goodbye" - army of me
"gorgeous" - kashmir
"grace" - rachael sage
"grey ghost" - mike doughty
"ı heard you singing" - ours
"ı sang for you" - edible red
"ı’m going to memphis" - ın reverent fear
"ın a flash" - ron sexsmith
"jb" - welcome to roswell
"jeff buckley song" - amy fairchild
"just like anyone" - aimee mann
"live ın blue sparks" - rebecca moore
"living ın a video" - ours
"memphis" - pj harvey
"memphis skyline" - rufus wainwright
"mississippi" - steve adey
"on the road to calvary" - willie nile
"one last good bye" - david linx
"our happiness" - velvet belly
"rilkean heart" - cocteau twins
"saint down the hall" - ours
"sidestep the bullet" - brenda kahn
"somebody leave a light on" - dayna kurtz
"song for a dead singer" - zita swoon
"stileto’d young stars" - rebecca moore
"swimming" - chris taylor
"the beast" - joan wasser
"tides of the moon" - elysian fields
"to the sea" - mark eitzel
"trying not to think about ıt" - juliana hatfield
"valley of sound" - heather nova
"wave goodbye" - chris cornell
"ve don’t know" - health & happiness show
"where all roses go" - anuna
"you were right" - badly drawn boy (kısmen)
"neath the beeches" - the frames
"jeff buckley moves to memphis" - the prayers and tears of arthur digby sellers
"angels fall (song for jeff buckley)" - jim major
*

11.ölüm yıldönümü sebebiyle 22 mayıs perşembe günü peyote'de anma gecesi yapılacaktır.

sahne alacak gruplar:

düş macunu
ece dorsay
neon
ars longa
seha can