bi çocuk doğuyor isviçre'de. okula başlıyor, okuyorda okuyor. ya çakı fabrikasında çalışıyor yada bilim adamı falan oluyor. zaten bilim adamı olmak için isviçreli olmak şart. şimdi bu isviçre'deki üniversitelerde o kadar çok bilim adamı var ki bu ibnelerin sanki başka işi gücü yokmuş gibi bir sabah uyanıyorlar; "ulan!" diyolar yatağa oturup, acaba bugün neyin deneyini yapsak. işte yine o ibnelerden biri bir gün diyor ki "kelimedeki harflerin hangi sırada yazıldıkları acaba önemli mi? yoksa önemli olan sadece birinci ve sonuncu harf mi?
hemen koşuyor hocasına;
"good morning mr.smith! akşam yatarken aklıma takıldı ve allah şahidimdir ki sabahı zor ettim. aklıma takılan soru şu; acaba kelimelerin içindeki harf sıralaması ve nasıl yazıldıkları önemli mi? bugün müsaitseniz bunu bi araştıralım derim."
öteki ibne zaten boş gezenin boş profu.hemen atlıyor olaya "hee araştıralım" diyor, "okeyto" diyor, ne biliym "orayt men" diyor. sonra maskelerini takıp, önlüklerini giyiyorlar ve geçiyorlar labrotuvara. başlıyorlar harfleri harmanlamaya. karıştırıyorlarda karıştırıyolar. "keilmeelri hraf hraf dğeil bir bütün olraak okyuor olmamız" gibi bişi çıkıyor ortaya. yani adamların bütün mesai boyunca keşfettikleri tek şey bu oluyor. üstüne üstlük devlet bunlara maaş bağlamış, sağlık karneleri falan var.
geceleri uyuyamayan bililm adamımız mr.smith'e diyor ki;
bak nasılda düzgün okudun, çok enteresan dimi hocam?"
hoca hiç altta kalır mı patlatıyor cevabı "ya tutarsa?"

aylak bakkal taşşaklarını tartarmış atasözünü destekleyen deneylerdir.

sözlükçülerin elinde her türlü başlığa konu olarak gitgide büyüyen deneyler silsilesidir.

sanki fringe oldular başımıza.