lafmacun org

her erkeğin ilk oğretim ve lise çağlarında kendisine yapılan veya başkasına yaptığı hayalar sıkılarak bırakmak karşılığında istenen bir nevi fidye.

<bkz: işkence>

lise cagindaki bi grup ergenin acisinii bilmelerine ragmen yaptiklari salakca gosteri.

bir başka versiyonu da 7 cami saydırmaktır

özellikle 12-18 yaş arası ortaokul ve lise çağı gençlerinin birbirlerine garip şakalar yapmak amacıyla yaptıkları eylem.

istaklal marşını tersten söyletmekten tutun bir şiir bir şarkı bile olabilir.

zordur, zorda kalınca öğrenilmesi şarttır.
ergenlik dönemi erkek çocuk şakasıdır. tabi evrimini tamamlamamış kişiler için de hala devam etmektedir.
olay şöyledir.
biri diğerinin arkasından sinsice yaklaşır ve elini denyo’nun bacak arasından geçirerek takımları kavrar ve acıyla havaya kaldırır. bağrışmaaalar,
+olum bak yapma
+aaaaaaaaağğğğğ
+la lal la
o durumdan kurtulmak için istiklal marşını tersten okumak şarttır.
böyle anlamsız salak abidik gubidik bi şakadır.

<bkz: zınısım adnıkraf ninekilhet>*

kırgızları merak ediyorum, bu durumda ne yapıyorlar..

<bkz: manas destanı>*

tersi zannedildiği kadar basit olan tersten okuma şekli değildir.. istiklal marşının tersi kanımca en güzel şekilde cem yılmaz tarafından yazılmıştır.. okumak gerek..

istikbal marsi

bakma, dönmez şafak vakti yurttan kaçan o alçak!
dönmeyip amerika’da, arlanmaksızın yaşayacak!.
o benim milletimin hırsızıdır, yurdu soyacak,
hortumladıkları benimdir, milletimindir ancak!

calma, kurban olayım hepsini ey hırslı çakal!
gariban halkıma da bir pul bırakacak kadar al!
olmaz sana götürdüğün paralar sonra helal,
hakkını vermezsen burdaki ortaklarının behemehal!

ben ezelden beri aç yaşadım,aç yaşarım!
hangi hükümet beni kurtaracakmış,şaşarım!
kurumuş musluk gibiyim, ne akar ne taşarım!
yırtsam da bir tarafımı, hiç görülmez başarım!

mali krizler, yoluna örmüşse çelikten bir duvar,
benim .ceğiz, .cağız diyen bir hükümetim var!
bağırsın korkma, nasıl işimize burnunu sokar?
‘avrupa birliği’ denen tekdişi kalmış canavar!

arkadaş, meclis’e namusuyla çalışanları uğratma sakın!

işe aldıracakların, olsun hep sana yakın!
gelecektir, cezanı vereceği günler hakkın,
kim bilir belki yarın, belki yarından da yakın!

yaktığın yerleri ‘orman’ diyerek geçme, tanı!
calışanı işten at, doldur kadroya yatanı!
gözleri açık yatır seni kurtaran atanı,
satılmadik o kaldı, durma satıver şu vatanı!

sermaye mutlu olsun, olsa da çevre feda!
semizlettin apo’yu, mezarında dönsün süheda!
uydurma kanunlarla meclis’ten getirin seda!
on bin yıllık tarihe, yurdum ederken veda!

cümlenizin bu yurdu yok etmek mi emeli?
yediginiz herzelere başka ne demeli!
oyuverin altını iyice sallansın temeli,
yurdumun ki, sonunda vatandaş kükremeli!

o zaman durur belki gözümden akan yaşım,
o zaman doğrulur belim, yukarı kalkar başım,
o zaman boşa gitmez yıllarsüren uğraşım!
hesabini verip te gittiginiz gun kardasim,

dalgalanın dolar gibi sizde şimdi ey suçlular!
olsun artık soyguncuya vurulacak bir yular,
ebediyen, öyle yok hesapsız bir iktidar!
hakkıdır ‘garip yaşamış vatandaş’ın da gülmek,
hakkıdır ezilmiş milletimin, aydınlık bir istikbal!

<bkz: acı gerçekler>