öncelikle;
<bkz: inanç>
genlerimize işleyen şeyler vardır, kitaplardan okuduğumuz, atalarımızdan bizlere gelen, insanları doğru yola sokma güdüsü, kendi inancımızın doğruluğundan öyle eminizdir ki sıra başkalarını kurtarmak, onları doğru yola sokmaktır, surelerde, dualarda, kitaplarda din kültürü ve ahlak bilgisi derslerinde bize bu öğretilmiştir.
olayın özü nedir, son din, hak din, gerçek din, doğru din, kısacası en güzel din bizim dinimizdir, en doğru yol bizim yolumuzdur, kendi hayatımızı garantiye aldığımız için sıra çevremizdekilere gelmiştir, bizim inancımızdan olmayan herkes yanlış yoldadır ve onları doğru yola iletmek bizim dinimizin temelidir.
inanç ne demektir, insanın birşeye gönülden bağlanması değil mi?
sonuçta hiçbir dinin ya da inancın, temelinde bilime dayalı bir kanıt yoktur, hepsi tamamen insanın iç dünyasını tatmin etmeye yöneliktir, kimisi namaz kılarak mesut olur, kimisi semah dönerek, kimisi doğan güneşi selamlayarak. bu inancın yanlışlığını savunmak veya o insanları sizin inancınız yanlış doğrusu böyle demek kadar saçma bir anlayış var mıdır?
adam yıllarca öyle inanmış, öyle mutlu olmuş.
ha bir de batıl inanç diye birşey söz konusu, sanki inandığınız dinin ya da dinlerin herşeyi açık, herşeyi bir kanıta dayalı da bir de batılı var inançların, hurafesi de var.
ateist bir adamın bir müslümana "tanrı yok kardeşim senboşa namaz kılıyosun" demesi ne kadar saçmaysa, temiz kalpli müslüman'ın bir aleviye "sen boşa semah dönüyosun" demesi de o kadar saçmadır.
#910587