2.
tüm bu sayılan ayrımcılıkların haricinde,eğitime katkı payını veremeyen öğrenci "insanlığa katkı payını vermek" zorunda kalır.ne mi o?insan müsveddelerinin dahil olamadığı "insanlık" güruhuna kendince katkılarıdır.
nasıl mı?
vahtır yazıktır çünkü o çocuklar,oyy kıyamamlardır,hanimiş de katkı payını bile veremiyor muymuşlardır,iki paralık insanlığım yok,bari şuna uluorta acıyayım da insan sansınlardır.
nasıl mı,dur bunu da anlatayım.burada reklam yapıp kendimi acındıracağım kimse yok nasılsa,kahvemi de aldım oh.
"based on a true story"
yer:öğretmenler odası
zaman:ortaokul yeni bitmiş işte bilmiyorum,şimdi burdan rakam verip kimseyi de efendim,1996
cast:en yakın arkadaşım,bir kaç mezun arkadaş daha,birkaç mezun arkadaş dahanın velileri,bendeniz cathrine zeta zort,okul aile birliği üyeleri ve bir adet insan müsveddesi.
girdik içeri,diplomalarımız duruyor masanın üzerinde.saydıklarım var içeride,saysam sayarım hepsinin ismini de daha.normal bir formalite yaşansaydı o an,nerden hatırlayacaktım şimdi kim olduklarını.ama insan beyni o kadar şerefsizin dölü ki,kimin yanında mahçup oldun bir bir hatırlatıyor sana,başka meşgalesi yokmuş gibi sanki.neyse.
sanırım mutlu bir günümdü,mutlu çünkü ortasonda girdiğimiz var ya hani sınav,o iyi geçmişti.güzeldi,güzel çünkü acı tatlı çoğu şeyin unutmaya başlamanın mantıklı olacağı zamanlardı.koskoca olmasa da bir ilköğretim devresi bitmişti sonunda,zaten sevilmeyen ilkokulun gereksiz ayrıntılarının boşaltacağı yere beynim yakında belki de daha güzel şeyler koyacaktı.
doğru,ilkokuluma ait pek bir ayrıntı bırakmadı beynim,o ayrıntıların yerine güzel şeyler de koydu evet,ama bir bunu silmedi itoğluit.
neyse,masanın üzerinde duran diplomalar ve biz,sonra da toplu yaşam protokolleri işte.merhaba nasılsınız,sağolun teşekkürler.evet iyi geçti sınavım.hı hı kısmet.hayırlısı sağolun.
geçtik sonra,sırayla diplomalarımızı alıyoruz.bir kaç arkadaşla gitmişiz,yoklama sırasına göre veriliyor diplomalar.arkadaşın bir iki aylık eğitime katkı payı kalmış,baktığı kağıttan kaldırdığı gözleri büyüyor insan müsveddesinin.olmaz diyor,katkı payı eksik olunca veremiyoruz diplomalarınızı.vermiyoruz.neyse,yarın getirir o sorun değil.
-284,convulus arvensis.al canım diploman burda.hayırlı olsun.
tam uzanacağım diplomaya,elim de cepte,diploma parasını çıkaracağım.atlıyor ordan avına insan müsveddesi,yırtınıyor sonra.
-sen verme canım,vermene gerek yok.katkı payların da duruyor burada zaten,diploma ücretini de vermene gerek yok.sorunsuzca alabilirsin diplomanı.
kamera kadının suratındaki samimiyetsiz gülücük çizgilerinde şimdi,müzik kesilmiş,ses de çıkmıyor hiçbir yerden.
anlamıyorum,sorar bakışlarla bakıyorum ben,kamera yaklaşıyor bana doğru.parayı uzatan elime odaklanıyor.
ayağa kalkıyor o sırada iyilik abidesi,vicdan kraliçesi,iyilik timsali,yetiş bacım,rahibe theresa,aziz meryem.
-ah canım hiç gerek yok buna,ben sizin ne zor koşullarda okuduğunuzu biliyorum.annenin sizi okutmak için ne çabalara katlandığını,bu kışı nasıl geçirdiğinizi.senin ve kardeşlerinin nasıl okula gidip geldiğini,ne zor koşullarda tutunmaya çalıştığınızı.babanın işsiz olduğunu,derdin yükünü çeken anneni.biliyorum,convulus’un durumu başka türlü arkadaşlar,onun durumunu çok iyi bildiğim için kendisinden eğitime katkı payını da diploma parasını da istemeyeceğim.
...
bu kısmı izleyici duymuyor tabi,görüntü slow motion,ses de yavaşlatılmış.alt yazıda şunlar seçilebiliyor:
-ah canım,verme o parayı.verme o parayı da kocamın beni sikmediği zamanlardan beri anlamsızlaşan hayatım bir anlam kazansın.verme o parayı da bir müsvedde olmayışım ve insanlığım kanıtlansın.verme o parayı da dahil olamadığım insanlık güruhuna bir katkım olsun.ah şu ucuz acı çekişime bir bak,nasıl da seni anlıyor gibi görünüyorum değil mi.verme o parayı da yarın günüm var,yaptığım sigara böreğinin yanında servis edebileyim senin acıklı hikayeni.
sonra ekran bir an duran saati gösteriyor.sonra odaya genel bir bakışı,bir an kadar.sonra da elimde sıkışan,kokusu sinmiş parayı.sonra o parayı fırlatışımı o müsveddenin önüne ve onun taş kesilmiş bakışlarını.
eve doğru adeta akan ayakları görüyoruz sonra ekranda,gözlerimdekiler önemli değil.sonra,o kadar.
