icinde acima duygusu olustugunda kendini iyi biri zannetmek

parkta mendil satan bir çocuk,sokakta çöplerden koli toplayan bir amca,bir şey satamadığı için dükkanının önünde bir tabureye oturmuş bulmaca çözen esnaf gördüğümüzde içimizde bir acıma duygu oluşur,bir an için tüm imkanlar olsada onlara yardım edebilsem dersiniz.ama ilerledikçe yolda geçer bu düşünceleriniz.bu bir anlık acıma duygusu vicdanınızı hafifletir.bak ben ne kadar iyi bir insanım dersinin kendi kendinize.yalandır aslında,sadece bir avuntudur.allah akıl fikir versindir.

o acıma duygusu, biraz da, kendi ''halliceliğinden'' duyulan mutluluğu barındırır içinde...iyilik şöyle dursun,şeytani bir gülümseyiştir neredeyse...