melih kibar kimya mühendisliği masterı yapmak üzere ingiltere'ye gider.ve gittiği gece müthiş bir fırtına çıkar.melih kibar ürperir ve odadan dışarı çıkar.karanlıkta koridorda yürürken bir şeye çarpar, bir piyano.korkusunu piyanoya dökmek ister.odasına giderek bavulundan kayıt cihazını alır.ve bu parçayı kasete çeker.melih kibar çaldığı besteyi babasıyla istanbul'a, çiğdem talu'ya yollar.çiğdem talu nasıl ve hangi koşullarda bestelendiğini bilmediği bu melodinin üstüne söz yazar ve londra'ya melih kibar'a postalar.mektupta sözler yazmaktadır, melih kibar başlığı görünce sarsılır ve duvara tutunur.şarkının adı içimdeki fırtınadır.
gün ağarırken, tek başıma oturmuşsam
henüz daha gözlerimi bir an bile yummamışsam
sen yoksan yine, bense yorgun ve yalnızsam
hele bir de, bir de canım hasretine kapılmışsam
ve gözümde tütüyorsan buram buram
işte o an bir fırtına kopar
sanki o an yer yerinden oynar
hoyrat bir rüzgar eserken
sallanan gemi misali
sallanır durur içimde dünya
son ışıkları sönüyorsa sokakların
yeni bir gün giriyorsa penceremden yavaş yavaş
sen yoksan yine, bense suskun ve bitkinsem
hele bir de bir kadehin gölgesine sığınmışsam
ve yılların hesabını şaşırmışsam
işte o an bir fırtına kopar
sanki o an yer yerinden oynar
külrengi bir akşam vakti
kaybolan renkler gibi
kaybolur gider gözümde dünya
işte o an bir fırtına kopar
sanki o an yer yerinden oynar
bir koca çınar dalından
savrulan yaprak misali
savrulur gider güzelim dünya
<bkz: lafmacun şarkı sözü servisi>
#327775