lafmacun org

türkiye komünist partisi-marksist leninist (tkp-ml) ve türkiye ısçi köylü ordusu (tıkko)'nun kurucusu .

ve şuandaki bir kaç örgütün fikir babası.


ıbrahim kaypakkaya 1949'da çorum'da dogdu. ılkokulu karamahmut, ortakisla ve alacaköy'de okudu. 1961'de hasanoglan ögretmen okulu'nun sinavini kazandi ve ögrenimini burada sürdürdü. devrimci düsünceyle hasanoglan ögretmen okulu'nda tanisti.

işkencehanelerdeki tutumuyla ser verip sır vermeyen yiğit olarak türkiye devrim tarihindeki yerini almış büyük devrimci.

diyarbakır cezaevinde işkence ile bedeni parçalanan, babasının gördügü baskılar sonucu soyadını degiştirmek zorunda kaldıgı tkp-ml tikko adlı örgütün kurucu önderi.

işkencede ki kararlı duruşunun, işkencede ki bir çok devrimciye güç kaynağı olduğu rivayet edilen arkasından "yürüyorum karlı yolda yalın ayak yayayım ben, işkence korkutmaz beni çünkü kaypakkaya'yım ben"diye şiir yazılan yiğit devrimci.

1949 yılında çorum'un alaca ilçesinin karakaya köyünde doğdu. ilkokulu bitirdikten sonra hasanoğlan öğretmen okulu'na girdi. öğretmen okulunun ardından istanbul çapa yüksek öğretmen okulu 'na başladı. aynı zamanda istanbul üniversitesi fen fakültesi- fizik bölümü öğrencisi olan kaypakkaya, sol düşüncelerle burada tanıştı. mart 1968'de çapa fikir kulübü'nün kurucuları arasında yer aldı. çapa fikir kulübü'nün başkanı olan kaypakkaya, 6. filo'ya karşı bildiri yayınladığı gerekçesiyle kasım 1968'de okuldan atıldı.

fkf ve tip içinde ortaya çıkan ayrışmada mdd kesiminde yer aldı. işçi-köylü gazetesinin istanbul'daki bürosunda çalışan kaypakkaya, aydınlık ve türk solu dergilerine yazılar yazdı. aydınlık içinde meydana gelen ayrışmada doğu perinçek'in başını çektiği pda kanadında yer aldı. 1972 yılına kadar pda (tiikp) saflarında çalıştı ve dabk üyesi olarak görev yaptı. bu tarihte pda ile yolları ayrıldı. doğu perinçek ve çevresinin revizyonist ve oportünist olduklarını iddia eden kaypakkaya, ayrılık sonrasında tkp/ml-tikko'yu kurdu.

tkp/ml faaliyetlerinin yoğunlaştırıldığı tunceli çemişgezek bölgesinde mücadele ederken, 24 ocak 1973'de vartinik köyünde kolluk güçleri tarafından bulunduğu köyün etrafı sarıldı. çatışma sırasında tikko'nun ilk komutanlarından ali haydar yıldız yaşamını yitirirken, kaypakkaya yaralı olarak çatışma alanından uzaklaştı. beş gün sonra kendisinin kaldığı köydeki bir öğretmenin ihbarıyla yakalandı. dört ay süren sorgulama sürecinde hiçbir şeyi kabul etmedi ve 18 mayıs 1973'te kurşuna dizilerek öldürüldü.

mehmetcige kursun sikan bir tetikciydi.yasasaydi kesin aponun yaninda yer alacakti.<bkz: herseyden kahraman yaratma sevdalisi komünistler>

kaypakkaya soyadından kaybediyor adam.

yiğitliğin cisimleşmiş hali.(kaç kişi var ki ibo gibi?)
"allah sana ibo gibi oğul versin"!

kimi sol grupların kemalizm fetişine karşı çıkmış adam.

tkp/ml hareketinin kurucusu ve önderi ibrahim kaypakkaya 1949 yılında çorum'da sungurlu ilçesi karakaya köyünde yoksul bir ailenin çocuğu olarak doğdu. 1965-73 dönemin de devrimci mücadelenin hemen her alanında aktif olarak yer alan kaypakkaya nisan 1972 yılında komünist hareketi ikinci kez ayakları üzerine dikti. 24 ocak 1972'de vartinik mezrasında devletin güvenlik güçlerince yaralı yakalandı ve 3.5 ay süren işkence sonucu 18 mayıs 1973'de oldu.

sünger beyinli her komunistin rüyalarını süsleyen puta taparcası taptığı teröristlerden biridir. devletimizin güvenlik güçlerince öldürülmüştür. teröristi öldürmenin faşistlik sayılmasından dolayı sünger beyinli komunistler devleti suçlarlar ilginç olanda bu. devletin güvenlik güçlerine faşist derken, aynı zamanda kendini ulusalcı olarak tanımlayıp postal yalayanları görmek açısından faydalı oldu ibo. yoksa gereksiz bir insana gereksiz şeyler yazarak zaman kaybetmemeli insan.

seçtiği alan, kendisini konumlandırdığı "taraf" herkes tarafından tartışılabilir. tartışılıyor da.
gücünü yasadan alan "meşruiyet" ile, bütün varlığını, anlam ve amacını "vicdanın ve düşünmenin" tekinsiz "meşruiyeti" zeminine dayandıranın arasındaki çatışmada yaralı olarak ele düşmüştür. burada da herşey mantıkidir. olayın zamanı, zemini ve gerçekleşme biçimi yine tartışılabilir. ahlaki, sosyal, siyasal vb. pek çok açıklama, yorum yapılabilir.
fakat tartışma götürmeyen tek unsur ibrahim kaypakkaya'ya işkence edilmiş olmasıdır. işkencenin ahlaki-dini hiçbir açıklaması, savunulacak bir yanı yoktur. onu geçelim işkencede bedeni parça parça edildi. bu da yetmedi babasının oğlunun cesedini bir tabuta koyması bile çok görüldü. kasabın kestiği bir koyun gibi parça parça edilmiş uzuvları bir torbaya tıkıldı.
hal böyle olunca ibrahim kaypakkaya yasa karşısında "haksız" olmasına rağmen, ki bu haksızlık rüşvet yiyen, rüşvet veren, hırsızlık yapan, banka hortumlayanın suçu ile öz olarak farklı değildir, aynı yasalar ve yasanın kanuni uygulayıcıları ve koruyucuları tarafından mağdur edilmiş, canı kendilerinin elindeyken en ağır işkencelere uğramakla kalmamış alınmıştır.
kaypakkaya'nın öldürme kastıyla yaptığı bir eylem olmamış, ihbar üzerine baskın yemiş, en tabii eylem olarak kendini savunmuştur. tekrar edelim yaralı olarak ele geçmiştir. fakat öldürlmüştür.
madem ki, yasa uygulayıcılar savunmasız birini sırf kendisine muhaliftir diye öldürebiliyorsa, herhangi bir kişiye de bu hakkı vermiş olmaz mı?
en başta yaşama hakkı olmak üzere, insan haklarını çiğneyen otorite-memur bu hakları çiğniyorsa, sıradan bir vatandaşın bunu yapmasında neden beis görsün ki?
koruyucu yasaları katlederse, vasat bir kişi o yasaları haydi haydi katletmez mi?
belki de onun gerekçesi koruyucunun bu ikiyüzlülüğüdür.
ya da yasanın sahipleri yasaları delerse, sıradan yurttaş pekala bunu yapar.
tek mesele hangi yasaları ihlal ettiğidir.
basit bir mantıkla şu sonuca varılabilir: sen herhangi bir yasayı kendi ellerinle delersen, başkalarına da bu hakkı vermiş olursun.

konudan uzaklaşmak pahasına, şunu da vurgulamak gerekir: eğer hukuk isteniyorsa, devletin kendisi vatandaştan yasadışı yollara tevessül etmesini * istemiyorsa en başta kendisinin yasadışı davranmaması gerekir ve en önemsiz yasasını bile korumalı, ona en başta kendisi uymalı.
böyle bakınca biraz farklı oluyor galiba; ama bakmak lazım değil mi?
maksat ölen öldüğüyle kalmasın, başkaları da ölmesin.

"ne böyle zulüm olsun
ne de böyle şarkılar"

rivayet olur ki, uzun süre tunceli'de yaşamış, yaşadığı yerdeki köyleri gezip onlara modern tarımın nasıl yapılacağı konusunda bilinçlendirmiş, birgün yörede görev yapan bir öğretmenin ihbarı sonucu, yakalanıp askeri araçlara bağlanarak kilometrelerce sürüklenmiş, kendisi işkencede ölmüştür.

birileri orduya faşist diyorsa onlarla çatışanlara silah sıktığı için değil, kendisini hukuktan üstün tuttuğu içindir, çünkü dünyanın hukuki evrimini tamamlamış hiçbir ülkesinde insanlar işkencede ölmez, öldürülmez.

<bkz: metin göktepe>

nereli olduğum sorulduğunda bulunduğum ''çorum doğumluyum'' açıklamasına karşılık ''çorum'dan adam çıkmaz lan'' şekli aldığım yanıtı, adını andığımda tersyüz eden, gurur verilesi.

<bkz: ölümsüzdür>

savaşımının pratiğinde mao zedong'un teorilerinden etkilenen, can veren ama sır vermeyen, korkusuz, cesur, devrimci safların saygıyla andığı, komünist öncü.

1.5 yaşındayken anne ve babası ayrılmıştır, kendisini üvey annesi yetiştirmiştir.

çatlı'yı kırcı'yı kahraman sananların anlayamayacağı, en ufak bir şahsi çıkar gözetmeksizin bu ülkenin yoksul halkı için canını feda etmiş yoldaşımız...