namık kemal şiiridir.
görüp ahkam-ı asrı münharif sıdk u selametten
çekildik izzet ü ikbal ile bab-ı hükumetten
usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
mürüvvet-mend olan mazluma el çekmez ianetten
hakir olduysa millet şanına noksan gelir sanma
yere düşmekle cevher sakıt olmaz kadr ü kıymetten
vücudun kim hamir-i mayesi hak-i vatandandır
ne gam rah-ı vatanda hak olursa cevr ü mihnetten
muini zalimin dünyada erbab-ı denaettir
köpektir zevk alan sayyad-ı bi-insafa hizmetten
hemen bir feyz-i baki terk eder bir zevk-i faniye
hayatın kadrini ali bilenler hüsn-i şöhretten
nedendir halkta tul-i hayata bunca rağbetler
nedir insana bilmem menfaat hıfz-ı emanetten
cihanda kendini her ferdden alçak görür ol kim
utanmaz kendi nefsinden de ar eyler melametten
felekten intikam almak demektir ehl-i idrake
edip tezyid-i gayret müstefid olmak nedametten
durup ahkam-ı nusret ittihad-ı kalb-i millette
çıkar asar-ı rahmet ihtilaf-ı rey-i ümmetten
eder tedvir-i alem bir mekinin kuvve-i azmi
cihan titrer sebat-ı pay-ı erbab-ı metanetten
kaza her feyzini her lutfunu bir vakt için saklar
fütur etme sakın milletteki za’f u betaetten
değildir şir-i der-zencire töhmet acz-i akdamı
felekte baht utansın bi-nasib- erbab-ı himmetten
ziya dur ise evc-i rif’atinden iztıraridir
hicab etsin tabiat yerde kalmış kabiliyetten
biz ol nesl-i kerim-i dude-i osmaniyanız kim
muhammerdir serapa mayemiz hun-ı hamiyetten
biz ol al-i himem erbab-ı cidd ü içtihadız kim
cihangirane bir devlet çıkardık bir aşiretten
biz ol ulvi-nihadanız ki meydan-ı hamiyette
bize hak-i mezar ehven gelir hak-i mezelletten
ne gam pür ateş-i hevl olsa da gavga-yı hürriyet
kaçar mı merd olan bir can için meydan-ı gayretten
kemend-i can-güdaz-ı ejder-i kahr olsa celladın
müreccahtır yine bin kerre zencir-i esaretten
felek her türlü esbab-ı cefasın toplasın gelsin
dönersem kahbeyim millet yolunda bir azimetten
anılsın mesleğimde çektiğim cevr ü meşakkatler
ki edna zevki aladır vezaretten sadaretten
vatan bir bi-vefa nazende-i tannaza dönmüş kim
ayırmaz sadıkan-ı aşkını alam-ı gurbetten
müberrayım reca vü havfden indimde alidir
vazifem menfaatten hakkım agraz-ı hükümetten
civanmerdan-ı milletle hazer gavgadan ye bidad
erir şemşir-i zulmün ateş-i hun-i hamiyetten
ne mümkün zulm ile bidad ile imha-yı hürriyet
çalış idraki kaldır muktedirsen ademiyetten
gönülde cevher-i elmasa benzer cevher-i gayret
ezilmez şiddet-i tazyikten te’sir-i sıkletten
ne efsunkar imişsin ah ey didar-ı hürriyet
esir-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esaretten
senindir şimdi cezb-i kalbe kudret setr-i hüsn etme
cemalin ta ebed dur olmasın enzar-ı ümmetten
ne yar-ı can imişsin ah ey ümmid-i istikbal
cihanı sensin azad eyleyen bin ye’s ü mihnetten
senindir devr-i devlet hükmünü dünyaya infaz et
hüda ikbalini hıfzeylesin hür türlü afetten
kilab-ı zulme kaldı gezdiğin nazende sahralar
uyan ey yareli şir-i jeyan bu hab-ı gafletten
#288123
