görecelik olgusunun dibine vuran iğneli söz. "acı ve acı" bu iki kavramdan bahsetmek, kimine göre ayakkabı koleysiyonunda bir pembe 'konvers'in eksikliği; kimine göreyse aylarca göremediği annesinin özlemiyle yanıp tutuşmak. 'acı ve acı' iki farklı kavram.
bakmakla görmenin aynı durumu ifade etmeyen farklı sözcükler olduğunu bilen her insanın bilmesi gereken güzide söz. farkındalık ve fark etmek de olduğu gibi. öncelik ve sonralıkla ayrıştırılabilen durumlardan biri.
tırmanılan merdivenler ne zaman diğerlerinden daha zor ve aşılmaz olursa insanoğlu o zaman aslında iğneyle oyun oynadığını anlar, kendiyle dalga geçmeye başlar, aslında ne kadar basit bir yaratık olduğunun kanısına varır; ama gelişen olayların kendiyle değil çevreyle olduğunu bir an olsun unutur. kılıçla karşılaşmayan insan en büyük acının iğne olduğunu, karşısına daha sert dağlar çıkmadan önce insan, en zor yolun geniş ve uzun bir ova olduğunu sanır. tâki vardığı zorlukların, ardı arkasına artması ve geçilmez erişilmez bir hal almasına dek.
gün gelir dağları aşar, kılıcı kınına tekrar sokar ve acının insan oğlunun ürettiği bir yapay duraklatma olgusu olduğunu ne zaman anlar, o zaman varoluş günlerinden birine kavuşmuş, kafesinde kurtulmuç bir sokak serçesi edasıyla özgürce uçmaya başlamış olur. *
#675292