hiz

yolun zamana bolunmesi sonucu ortaya cikar.

surat felakettir i hatirlatir bana hep.

bazı hareketlilerin erişebildiği en büyük hızlar

insan (100 m'lik yolda) 36 km/sa.
bisiklet 40 km/sa.
yarış atı 70 km/sa.
leopar 96 km/sa.
balık 109 km/sa.
yarış otomobili 413 km/sa.
yarış motorsikleti 513 km/sa.
özel yarış botu 556 km/sa.
özel sürat otomobili 1.016 km/sa.
tabanca mermisi (namludan çıkış hızı) 3.500 km/sa.
uçak, 3 mach=3.564 km/sa.
insanlı uzay aracı 39.897 km/sa.
insansız uzay aracı 240.000 km/sa.

bir cismin süratinni ve yönünü belli eden vektörel bir nicelik.

ceza'nın hızla dans ettiği şarkısı. ayrıca şarkı içerisinde verilen mesaj da iğneleyici cinstendir.

son 26 yıldır yediğim şey...

bak yaşlanma tankıntısı falan değil. öyle anti eycing işlerine falan girişmeyi de hiç düşünmüyorum. olayım şu; çok hızlıydı. bi çırpıda gelip geçiverdi.

demiştim ki, okul falan biter, yurtdışına çıkarız, yabancı dil falan, lisans üstü de yaparız belki. daha öncesi de var; demiştim ki, beğenmezsem yeniden sınava girer başka bir bölüme geçerim, kaç sene kaybederim ki en fazla. ...ve daha öncesi...

küçüktüm de anne babam hep vardı ve hep var olacaktı, aksini hiç aklıma getirmedim... genceciklerdi. kardeşlerim... biri yanakları sıkılıp mıncırılcak, biri de derslerine yardım edilecek kadarlardı. ben! hep desteğe muhtaç. bir zamanlar ben de ilk defa aşık olmuştum falan...

...ve hayat'la başlayan cümlem burda geliyor; ve hayat ne hızlı koşan bir hayvan. hayatı kovalayım derken, yapacağım dediğim neleri yapmadım saymakla bitmiyor. kardeşlerim büyüdü...biri evleniyor seneye. diğeri lise!!!ye gidiyor. minişim ve lise.

babam...50 yaşını geçti. dedemin, amcalarımın, halalarımın bir anda kalp yetmezliğinden gidiverdiği 50 li yaşlarında. annem boynundaki bir kireçlenmeden bahsediyor...adını bile anmak istemiyorum ama onlardan birine bir şey olsa...hani hiç "seni seviyorum" diyemediğim babama. şu sürekli "bıktım senden" dediğim anneme. çıldıracak gibi oluyorum. yokluklarını düşünmek bir anda beynimin içini zifir rengi bir duman gibi kaplıyor. yoklukları...olmamaları...

...ve ben...
26 yaşındayım ve hala her şeyin en başındayım!!! her şeye daha var. 10 yıl önce ne kadar uzaktı diye düşününce 10 yıl sonranın ne kadar yakın olduğunu anlıyor insan. en klişesinden geliyor: hayat çok hızlı, yetişmeye çalışmak yersiz. anı yaşa...

bir tutkudur...
öldürücü bir tutku...
çok kapılmamak lazım...