günlerdir kapımı kimseler çalmıyor
göğsümden içeri yokluğun sızıyor
bir demlik çayım var tütünümde geçiyor
duvarlara yazdığım he cümle ağlıyor
evlerin ışıkları tek tek sönüyor
bu ev bu nağmeler peşimi bırakmıyor
geceler kara tren geceler
yüklüyor bana seni geceler
bende bir resmin var yüzüme bakmıyor
kollarım seni ister geceler yine seni
ne baharın tadı var nede yazın sevgili
bir dem'lik günüm var ömrüm de geçiyor
hiç mi aslı yok bunun
bu asılsız yüzlerin
dudağından geçtim gözlerin yakmıyor
vazgeçsen olmuyor ölsen olmuyor*
<bkz: nazan öncel>
bu sarki geceleri uc defa ust uste dinlenince intihara kadar surukleyebilir insani. <bkz: depresif kisilik>
nazan öncel den bile bu kadarını beklemiyordum dedirtecek güzellikteki şarkı.eser.damar.
askerde iken sözlerini hatırlamayıp,
-- geceler kara tren geceler kara tren
diye mırıldanmaya bayıldığım muhteşem ötesi, varlık ve yokluk arası, sırat köprüsü, kalamış kalesi bir şarkı.