1930’lu yıllarda doğanlar mı bir garip olur yoksa benmi garip bir yerde yaşıyorum bilmiyorum ama benim anneannem çok değişik bir anneannedir aslında bizim kendisi ile ilk tanışmamız annemin annesi olduğunu öğrenmemle oldu. olaya baktığında, direkt bir akrabalığımız yok, sadece benim annemin doğmasına vesile olmuş *
anneannemin olaylara yaklaşımı ve arkadaşlık ortamı çok garip fakat çok eğlencelidir. yanlış düşündüğünü hissettiğiniz ve kendisi ile konuştuğunuz her konuda size hak verir fakat asla ve asla size hak verdiği yolda ilerlemez, yani klasik kendi bildiğini yapan bir insandır.
anneannemin evinde herkesin evinde olduğu gibi fotoğraf albümü vardır. fakat bu albüm dünyanın en çok güncellenen albümüdür. güncellenen derken, albüme yeni resimler eklenmez. varolan resimler güncellenir. bu nasıl birşey ? şöyle..
anneannem çok sık birileri ile küser ve barışır. hatta birisiyle küsme eylemi artık anneannem için hayatının vazgeçilmez bir hobisi haline gelmiştir. bazı dönemlerde küs olduğu arkadaşlarıyla küs olduğunu hatırlamayıp evlerine bile gitmişliği ve farkında olmadan barıştığı olmuştur. arkadaşları bu huyunun anneannemin iyi niyetinden ve dostluğundan olduğu sanarlar fakat aslında anneannem küs olduğunu unutmuştur
gelgelelim albüme, bu albümün dünyanın en çok güncellenen albümü olduğunu söylemiştim. bu albümün bu vasfa sahip olma nedeni albüm içerisindeki resimlerdeki şahıslar ile anneannemin arasında problemleri anında anlayabilmenizdir.
mesela anneannem ve 3 arkadaşı kol kola bir resim çekildilerse ve anneannem bu arkadaşlarıyla daha sonradan küsmüş ise, kolunun altında kalan arkadaşları makas ile kesilir ve resimde sadece kolları iki yana uzamış bir anneanne resmi görürsünüz. *
tabiki ilerleyen zamanlarda bu küsülüp resmi kesilen arkadaşlardan birisi ile daha sonradan barışan anneannem, nerden buluyosa artık bu kestiği resmi bulup, para bantı ile barışılan arkadaşı tekrar yerine yapıştırır.
anneannemin küsüpte resmini kestiği arkadaşları arasında daha sonradan vefat edenlerde vardır. normalde bu durumda vefat eden arkadaşımıza olan saygımızdan dolayı resmini tekrardan eski yerine koyarak, o’nunla olan arkadaşlığımızı ölümsüzleştiririz. fakat bu anneannem çerçevesinde nasıl olsa öldü, daha barışamayız. resmi atayım bari *olarak yorumlanır ve öyle yapılır.
anneannem ayrıca çok hazır cevaptır. kendisinin oğlu yani benim dayım, maddi anlamda doygun, işleri iyi bir adamdır. böyle biri olduğunda etraftaki unutulmuş garip akrabalar tarafından kuşatılırsınız ve sürekli borç istenme hadisesi ile karşı karşıyasınızdır. dayıma direk ulaşamayan insanlar anneannemi ararlar ve bu taleplerini dile getiremezler. çünkü muhabbet aynen şöyle geçer
zırrr ( telefon )
anneannem : efendim
borç isteyeceği belli şahıs : sevim teyse nasılsın ?
anneannem : sende kimsin ?
borç isteyeceği belli şahıs : ben nagihan, izmit’ten.
anneannem : he, merhaba nagihan nasılsın ?
borç isteyeceği belli şahıs : ben iyiyim sevim teyse yusuf nasıl ?
anneannem : n’apsın işte o’da dükkanına haciz geldi !
borç isteyeceği belli şahıs : yapma ya sevim teyze çok üzüldüm. geçmiş olsun. görüşürüz
tabiki aslında dükkana haciz gelmesi diye bir durum yoktur fakat anneannem bu söylentinin izmit’te yaygınlaşmasını saylayarak kimsenin onlar’dan borç para isteyemeyeceği bir platform oluşurmuştur.
eski toprak olduğundan herhalde eve yatıya misafir geldiğinde anneannem sürekli kim nerde yatacak? planlamaları yapar. diğer anlattıklarım gibi bunuda abartmadan yazıyorum ki bir sabah saat 9’muydu neydi anneanneme gittim. kahvaltı hazırlamasını bekliyorum ve anneannem hesaplamalara başladı. cem burda yatar, onur’u şuraya yatırırız !
ya anneanne saat daha sabahın 9’u. biz zaten yattıkta geldik.
ama yok. kahvaltıdan önce yataklar hazırlanacak !
anneannem dedeme hep paşam derdi. ama sonra dediğini unuturdu ki şöyle.
- ( kapının ağzından ) paşam ?
- efendim
anneannem ortalıkta yok. çünkü anneannem dedeme seslendiğini unutup çamaşırları asmaya gitmiş
***
#364464
