lafmacun org

türkiye’de yıllardır süregelen olgu. bunun kökeni ali şen’e dayanır.
o’nun ’’kral benim. türkiye’de iki takım var. fenerbahçe ve ötekiler’’ tavrı neticesinde diğer tüm takım taraftarlarının fenerbahçe’ye karşı bir antipatisi oluştu. sonrasında da kulüpler bazında oluşturulmak istenen birliklere hep fenerbahçe çomak soktu. federasyon başkanlığı mevzuunda bile bu apaçık ortadaydı. aziz yıldırım’ın tavrı da farklı değildi. ’’her şeyi ben bilirim, ben yaparım’’ tavrıyla rakipleri tarafından antipatik bulundu.
yani velhasıl; fenerbahçelilerin -ve bugünkü yazısından anlaşılacağı üzere emre aköz’ün- sandığının aksine; rakip takım taraftarları, fenerbahçe’yi futboldaki başarılarından dolayı kıskandıkları için antipati duymuyorlar. antipatinin sebebi fenerlilerin kendilerini arş-ı ala’da görmeleridir.

not: fenerbahçelilerin takımlarını üstün görmeleri kendileri açısından haklıdır. zira herkes kendi takımını üstün görür. iddia güzel şeydir.

<bkz: fenerbahceli yoneticilerin antipatik olusu>
<bkz: fenerbahce taraftarinin antipatik olmasi>

fenerbahçelileri yalnızca fenerbahçelilerin sevmesinden kaynaklanan, veya buna sebep olan durumdur.
evet futboldan hatta spordan anladığım bu.

fanatik bir trabzonspor taraftarı olarak yıllarım fenerbahce ye kin nefret beslemekle geçti.

sebebi ise gayet açık 95-96 sezonunda benimde tribünde olduğum o maç, 2-1 kaybederken kaçan şampiyonluk değildi sadece ,geleceğini kaçırmıştı trabzonspor.

oysa fenerbahce şampiyon olmak için galip gelmek zorundaydı ve geldi. şans,şu,bu,rüştü olaylarına girmeyecem kazandılar ve şampiyon oldular.o gece beni sabaha kadar ağlatan fener e ve ali şen e ettiğim tonca küfür için artık çok geç ancak;

yıllar sonra yani fanatik değil de gerçek futbol taraftarı olduktan ne bilim avrupa dan maçlar izledikten,oynanan futbolu gördükten sonra
yani fananatik değil de gerçek futbol taraftarıolduktan sonra hooijdonk, alex,anelka ları izledikten sonra baktım ki fenerbahce ye sempati duyuyorum.ilginç.tabi oynanan güzel futbolun da payı var bunda.

bekle bizi chelsea.*

fenerbahçe taraftarının hep kendi haklarını kaale almaları.. karşı tarafın hakkı yendiğinde sus pus olmalarının sebebiyet verdiği.. "ben" tarzı taraftarcılığın hakim olduğundan dolayı duyulan nefrettir.. ama şahsen ben sadece taraftarına kin beslerim.. başarılarıysa hep gururum olmuştur.. haa sevdiğin bir fener taraftarı yok mu derseniz <bkz: yaşar büyükanıt>

fenerbahçelilerin gereksiz kompleksleri ve kendini diğerlerinden üstün gördüğünü düşünmesi ve hala daha bu düşüncelerini karşı tarafa hakaret ederek dile getirmesinin sebep olduğu antipati.

<bkz: fenerliler çok rererö>

<bkz: teletabipatisi>

<bkz: besiktas bayragi yakan fenerliler>

efendim freud’a göre cocuklukta yatiyor.

saniyorum bende de öyle. evine sik sik gidip kaldigim enistemin besiktasli olusuydu beni besiktasli yapan. dayim ise koyu fenerbahceliydi.; ama dayimi cesitli sebeplerden dolayi enistem kadar sevmiyordum.
besiktas mac kaybettiginde dayim iki demeden hemen telefon acip enistemi sinir ediyordu. buna gicik kapiyordum.

sonra, bir adam tanidim. yasi 60 üstündeydi ve de feci bir fenerbahceliydi. öyle böyle degil, mac esnasinda saniyordum ki kalp krizi gecirecek. onu seviyordum ve de su lanet takimin maclari hayatini alacak saniyordum.
onun her seyi bir yana, fenerbahceyi bir yana koymasi sinir ediyordu beni. o da eklenince bende bu fenerbahce antipatisi hepten köklendi, dallandi, budaklandi...

artik istesem de sevemiyorum...

<bkz: mundar>

zamanında çoğunluğun galatasaraylı olmasından kaynaklanan psikolojik yetenek.