facebook da deniz gezmis fan i olmak

hayatımda bir sanal ortamda gördüğüm, görebileceğim en sikko, en i$e yaramaz hadise.

deniz gezmi$’i hiç tanıma fırsatım olmadı. lakin, takdir edilmesi gereken bir ideolojinin içerisinde, ayakta alkı$lanacak bir gururla, boynunu eğmeden idam edilmi$, milyonları pe$inden sürüklemi$ gencecik bir adam.

sen ne yapıyorsun, bu adamı yıllar yılı sava$ını verdiği emperyalizmin bir numaralı sanal be$iği facebook’da, sayfana ekliyorsun. üstelik fan’ı olarak. fan diyorum; hani deniz gezmi$ artist ya, konserleri sergileri var ya; o bakıma.

anlayamıyorum. neyi göstermeye çalı$ıyorsunuz? erkekseniz kız tavlamaya çalı$tığınız belli. kız gibi dü$ünemediğimden, amacı kavrayamıyorum.

lakin var. deniz gezmi$’in facebook’da 22.996 fan’ı var. fan diyorum ha, yolda$ falan değil; fan.

gerçek hayatta deniz gezmiş’in uğruna mücadele ettiği şeyler için kolunu kıpırdatmayan bazı solcuların kendilerini tatmin etmek için üye olabileceği hede. ha gerçek hayatta mücadele ediyorsa varsın olsun o grubun üyesi mi fan ı mı ne olacaksa... ama şu fan kelimesi çok itici söyleyeyim.

öleyim lan;

http://www.bobiler.org/monte.asp?m=8990

<bkz: fan fin fon>

gerçek hayatta fan ı olmakla pek farklı görmediğim durum.

<bkz: nike cantanin uzerine che rozeti takmak >

bunu eleştirenler için,
<bkz: solcu olacağım diye modern dünyada robinson crusoe gibi yaşamak.>

hem atatürkçü hem sosyalist olabilen devrim liderinin fanları pek ala facebooktan devrim yapabilir. barışarockta çadır köselerinde sikişerek ıraka barış getirileceği gibi. ayrıca neden fan olunmasın ki canlar 21 yyda teknolojiyle bütünleşmek gerek. mesela ben sehit haberleri sonrası msnime boynu bükük gül koyuyorum. hatırla sevgilide de gördüm ayrıca denizimi çok yakışılığıydı.

-deniz gezmiş kim lan.
-ne bilim kim olm ne ayak?
-bilmiyorum ya fan grubu var bayaa da adam dolu.
-kız var mı çok?
-var var.
-e üye ol o zaman.
-lan üye oldum zaten, ama yazılanları okuyorum, devrim mevrim anlamadım ki ne diyorlar.
-ya o değilde lan burdaki kızların hepsi esmer kıvırcık saçlı.
-garip.
-di mi?
-sktret hadi caddeye gidelim.
-ok. my man.


şeklinde fanları olan deniz gezmişin kemiklerini düşündüm de.
durulmaz ağrının şiddetinden.

bilmiyorum, ben mi çok ultraviyole düşünen bir insanım, ırgatım; yoksa birileri emre kongar hassasiyetine bürünmüş her şeye "eyvahlar" olsun diyor. ben de fanı olabilirim pekala. hiç de gocunmam. eleştirmem. ne bileyim yıllarca metallica fanı olarak gezdim sokaklarda, millet o sırada metallica bitti be abi muhabbetini yaparken. deniz gezmiş de bitti be abi?

ben de şey var, mesela yadırgamak kelimesi bana ters. her şey olabilir menzilinde düşünen bir insan oldum çıktım. herkes deniz gezmiş'in düşüncelerini, şunlarını bilerek onun fanı olmayabilir; olmamalı da. facebook'ta pekala fanı olabilirim deniz gezmiş'in. kimse beni bayağılıkla suçlayamaz. sorsan belki "kimdir nedir" sorularını boş bırakabilirim; testte sallayıp doğru da tuttarabilirim. o benim sorunum. siz emre kongar hassasiyetine bürünürken, ben popülizm kelimesinin anlamını sizlerden daha iyi kavramış olabilirim. özentiliğim, sizin hassasiyetlerinizden daha ileri giderek; sizden daha ateşli anarşist olabilirim. [deniz gezmiş anarşist değildi di mi?]

yani, üzerimizdeki her şeyi anlamış sindirmiş insanlar mıyız? her şeyi anladık da neden hala burdayız? neden hala popülizmden bihaber yaşamaya devam ediyoruz? ben o popülizmi seviyorum arkadaş. şirin bir şey, bob marley hayranı olmak ama buffao soldier dinlememek gibi. apayrı bir haz, apayrı bir tat. saçları rasta yaptırmak çok ayrı. parka giymek çok ayrı, postal bağlamak çok ayrı, fan olmak çok ayrı; inciğini cinciğini bilmek de çok ayrı. hepsi çok ayrı, hepsinin de bir hazzı var. kişinin kişiliğini yansıtan tarafları var.

şundan da korkuyorsunuz "bu ülkede yaşayıp deniz gezmiş'ten bihaber insanlar var abi" klişesinden. evet var, bunun olmasının da ayrı bir hazzı var. mesela, che guevera'yı sadece şarkılarda sevmek de var. onun ayrı bir hazzı var. çenin baskılı tişörtünü giymenin, freud tişörtü giymeden pek bir farkı yok, haz aynı haz. şurda stoacı bir şerefsiz gibi konuşuyorsam, nihilist olduğumdan değil; popülizmi sevdiğimden. ben çok seviyorum, ajdar anık'a küfürler düzerken, grup vitamin dinleyen insanları. ben şeyi de seviyorum, makina seyredip sabahlayan, sonra da desti izdivaç seyredip gülen insanları. ikisi de popülizmin ultraviyole duruşu iken birinden birini severek, kutuplaşmak bana daha da haz veriyor mesela.

o gruba üye olabilirdim, fakat sonra ben nasıl eleştirecektim o gruptaki dünyadan bihaber insanları? ben bunu da düşünerek, çirkefçe davrandım aslında. hani eleştirme payım olsun hesabı.

yine söylüyorum bob marley tişörtlü adamları çok seviyorum.

birilerine bir şeyler gösterme çabasıdır çoğu zaman. msn üzerinde avatarlardan, imzalardan süren bir göstermecilik-yapmacıklığın facebookta vücut bulmuş halidir.

tamam düşünceler benimsenir, yapılanlara saygı duyulur, ancak bu become a fan aparatına basmadan önce bir düşünülür, bunu yapmam ne işe yarar diye?

ben basitçe söyleyeyim;

" ben entelektüelim, sizin gibi kelebeklerle böceklerle uğraşmıyorum, bunun yanında sizin daha adını bilmediğiniz ( hatırla sevgili sağolsun herkes komunist gerçi şimdi) adamları tanımakla kalmıyor, fan ı oluyorum peheeeyt! "

lafmacun konseptine uygun olmasa da ben bir msn nickini paylaşmak istiyorum :

"burjuva////(isim var burda ama karakterler abidik gubidik) /// sana değer vereceğime, x e değer verir y yi bulurum ---- deniz'im olll... yusuf'um ol..."

bunun yanında tabii bütün fan ları aynı kefeye koymamak gerekir, ama gerçek devrimci internet ortamında solculuk yapmaz, fişleneceğini bile bile abidik gubidik aplikasyonlar eklemez.

bunun yanında devrimcinin facebooktaki yeri hakkında bir konferans bile verilebilir ya, hadi neyse.

yine döndük dolaştık aynı yerdeyiz:

<bkz: gösteriş>

<bkz: che guevara yi dusunup otuzbir ceken guruh >

doğal. gelip buraya başlık açıp yapılanı eleştirmek ne derece doğalsa; o da öyle doğal. birine gösteriş diyecekseniz, diğerine de deyiverin.