bir zamanlar uzun tartışmalara sebebiyet veren türkçe klavyeyi ifade eden bir klavye türü...

q klavyeye alışanlar için kullanması çok zor bi alet

türkçeye daha uygun olmasına rağmen rağbet görmeyen kalvye türü.

baba zoruyla öğrendiğim yine baba zoruyla q klavyeden daha iyi kullandığım klavye türü.oyunları "wasd" olan tuşları "giue" ile yönetip ğ ile action yapmaya alışması hama zor. netekim oyun yapıcıları benim için "options" menüsünü değiştirecek değil ya.

okulda, zorunlu dersimde dakikada kesinlikle bakmadan-100 vuruşun baraj olduğu, f; evde q. tam f üzerinde hakimiyeti kurmuş barajı rahatlıkla aşarken, evdeki pcnin başına oturduğumda "a" harfinin nerde olduğunuher defasında en az beş saniye aramama sebep olan sinir klavye. aslında sorun klavyede değil, hakikaten çok daha kolay yazılıyor ama; beni dumura uğratan bir f bri q'la yazmak zorunda olmam...

keşke memlekette bütün klavyeler f klavye olabilseymiş. türkçe için özel olarak geliştirilmiş bir klavye olduğundan türkçe bir metni f klavye ile yazmak q klavye ile yazmaya nazaran çok daha pratiktir. yine de pek çoğumuz bunu bildiğimiz halde mecburen q klavye kullanmaya devam ediyoruz.

<bkz: hakkı öcal>

şuan kullanmaya çalıştığım, 10 dakikada anca 1 kelime yazabildiğim klavye türü.

ihsan yener tarafından bulunmuştur.

q klavyenin olağanüstü popülaritesi sebebiyle bazı kesimlerce çağdışı bir klavye olarak görünür.

populer bir klavye olmadığından piyasada sadece kalitesiz modellerinin satıldığı, kablosuz, multimedia vs özelliklerine sahip olanların ise bulunmasının neredeyse imkansız olduğu klavye türüdür.

türkçe sözcüklerin yazımını kolaylaştırdığı iddia edilen klavye. şahsen şimdiye kadar sadece işleri zorlaştırdığına şahit olmuşumdur.*

yapılan araştırmalara göre ortalama bir türkçe metini f klavyeyle yazarken, q klavye ye göre daha az yol katetmektedir parmaklar.

uzun sure daktilo kullanmis olan bireyin, bilgisayar kullanimina terfi etmesi ile birlikte kullanmaya basladigi klavye tipidir.

10 parmak yazmayı öğrendikten sonra deli şeyler yapabildiğiniz klavye türü. hatta 3 dakikada 216 kelime bile yazabiliyorsunuz. * öğrenilmesi zaman almayan öğrendikten sonra acaip eğlenceli olan klavyedir.

devlet ve diger sektörlerde, daktilo alışkanlıkları yüzünden vazgeçilmeyen klavyedir.

ef değil fe diye okunan klavye.

*

geçtiğimiz günlerde zaman'da (online) okumuştum hikayesini f klavye'nin; iki çift laf edeyim demiştim de hafıza-i beşer nisyan ile malul demiş işte atalar. ahmet turan alkan ilgili (okuduğum) yazı üzerine birkaç kelam etmiş geçenlerde; siz sevgili kaarilerimin dikkatini celbetmek isterim:

yaşasın fe klavyemiz

ihsan sıtkı yener ismini, itiraf edeyim ki daha önce duymamıştım; sizlere de bu ismin bir şeyler tedai ettirdiğini zannetmiyorum.ihsan sıtkı yener, türklerin okur-yazarlık davasına en büyük ve ilmî hizmetlerden birini sunmuş olan adamdır; onun dikkat, gayret ve himmetleriyle tertiplediği f harfi ile başlayan türkçe klavye düzeni, senelerden beri daktilo ve sonraları bilgisayar ile metin işleyen herkesin istifade ettiği bir hizmet, daha doğrusu bir buluştur.

ihsan sıtkı yener, 1925 afyon doğumlu; istanbul iktisadi ve ticari ilimler akademisi'ni 1946 yılında bitirmiş; aynı yıl 1946'da sultanahmet ticaret lisesi'nde stenografi, daktilografi ve meslek dersleri öğretmenliğine tayin edildikten sonra 1957'de abd'ye gönderilerek new york üniversitesi'nde, "business administration" bölümünde ölçme ve değerlendirme'de master; 1958'de aynı üniversitenin "business education" bölümünde eğitim metotları, araştırma-geliştirme'de doktora yapmış. bu esnada türkiye'de resmî makamlara yazılar yazarak türk dilinin özelliklerine uygun, standart bir yazı klavyesi geliştirilmesi konusunda teşebbüslerde bulunmuş.

inanılır gibi değil ama ilgililer, "tamam, klavyeyi düzenle, görelim." demişler.

yener'in başkanlığında, ama içinde yabancı uzmanların da bulunduğu bir komisyon kurulmuş; bu komisyon, tdk sözlüğünden seçtiği 30 bin kelimenin içinde hangi harften kaçar tane bulunduğunu sayıp istatistik haline getirmiş. daha sonra parmakların fizikî gücü ve hareket kabiliyetleri göz önüne alınarak sol ele % 49, sağ ele % 51 oranında harf tahsis edilerek klavye üzerine türkçenin harfleri yerleştirilmiş; bu düzenleme ile türkçenin fonetik (harflerin ses değerleri) özelliğine uygunluk bakımından sesli harflerin yazılması sol ele bırakılmış.

böylece "fe klavye" (dikkat ef değil!) 20 ekim 1955 tarihinde standart türk klavyesi olarak onaylanmış. 1963 yılında yurtdışından yapılacak ithalatta f klavyeye uygunluk şartı konulmuş. 1974 yılı f klavye iktidarının zirveye çıktığı zamanı temsil ediyor; 74'te tse, f klavyeyi "mecburî standart" ilan etmiş.

buraya kadar anlatılanlar, "türkiye'de olmaz böyle aklı başında şeyler; biz buna mutlaka bir kulp takıp işe yaramaz hale getiririz." mantığına aykırı ve bu yüzden mucizevî görünüyor; nitekim tamamen "yerli ve millî türk klavyesi"nin iktidar tahtı, kanunla nizamla değil, sadece hudutlarımızdan içeriye binlerce lira ödeyerek satın aldığımız modern teknoloji eseri bilgisayarlarla sarsıldı ve yıkılmaya yüz tuttu.

*

yukarıdaki bilgileri 22 şubat 2009 tarihli zaman gazetesinden derledim; ne yazık ki bu değerli haberi yapan arkadaşımızın ismine erişemedim; son zamanlarda okuduğum en etraflı haber incelemesini yapan bu gazeteci kardeşimi can ü yürekten tebrik ediyorum.

bu satırların yazarı, kurşunkaleme medhiyeler düzmesine, dolmakalem güzelliğine mersiyeler kaleme almasına rağmen yazmaya başladığı ilk günlerden beri f klavye kullanmaktadır; önceleri daktilo, daha sonra bilgisayarla.

şöyle böyle 40 seneden beri f klavye hep hayatımın içinde yer aldı. ihsan sıtkı yener'in 1955 yılında düzenleyip standart hale getirdiği bu düzenek, yıllardan beri işimi kolaylaştırdı; düşüncelerimin tertiplenmesinde ve kâğıda aktarılmasında fakat bence çok değerli bir hizmet ifa etti. kendisine şahsen teşekkürlerimi sunmayı vazife sayıyorum.

okuduğunuz bu yazı, f klavye ile dizilmiştir. bilgisayar kullanmaya geçtiğim yıl, o günler itibariyle haylice yüklü bir fark ödeyerek apple firmasının türk kullanıcıları için ürettiği makinelerden birini satın almıştım; sonraki yıllarda f klavye kullanmaktan vazgeçmedim, her defasında, "türkler için düzenlenmiş bir klavye" kullanmakta ısrar ettiğim için diğer tüketicilere nazaran daha okkalı bilgisayar faturaları ödedim. asla pişman değilim, çünkü f klavyenin diğer batı standardı klavyelere göre düşüncenin yazıya aktarılmasında türk kullanıcısına ne kadar büyük konfor sağladığını bizzat tecrübe etmiştim; bu konfordan hiç vazgeçmedim ve öyle bir niyetim de yok.

ne var ki genç kullanıcı kitlesi galiba benim ve mensup olduğum nesil gibi düşünmüyor; onlar q ile başlayan ve (qverty) diye devam eden amerikan-ingiliz standartlarındaki klavyeyi kullanıyorlar.

- niçin türkler için hazırlanmış f klavyeyi kullanmıyorsunuz; ayıp değil mi, diye sorulduğunda mâzeretleri hazır,

- ama bilgisayarlar hep q klavye ile üretiliyor; üstelik q'ya alışınca dünyanın her yerinde kullanılabilecek bir klavye öğrenmiş oluyoruz, diyorlar.

haklılar mı; bence değiller, fakat onlardan daha çok eleştirilmesi gereken merci, 1974 yılında konulan klavye standardını bilgisayarlar için gözetmeyen ticaret bakanlığı yetkilileri olsa gerektir. onlar türkçe klavye konusunda şuurla yerli standardımızı savunmuş olsalardı, türkiye bir q klavye cenneti haline gelmezdi.

yeri gelmişken yıllardan beri emek verdiğim bu gazetenin yöneticilerini ayrıca kutlamak isterim: zaman gazetesi'nin modern çizgiler taşıyan kullanışlı ve şık binasında her masanın üstünde f klavye taşıyan bir bilgisayar monitörü vardır; resmî daireler, bankalar bu inceliğe ne kadar riayet ediyorlar bilgi sahibi değilim fakat nerede klavye meselesine dikkat etsem, orada genellikle q görüyorum. oysaki artık q klavyeleri küçük bir komutla f'ye çevirmek mümkün; üstelik hariçten takılabilen ve hayli elverişli fiyatlarla satılan f klavyeler de mevcut bilgisayar dükkânlarında.

zaman'daki haber incelemesinin web adresini, bu yazının en altında diğer kaynaklarıyla birlikte bulacaksınız. q klavyenin dünya standardı olduğunu zannedenlere ise en güzel cevabı hp firmasının genel müdürü şahin tulga vermiş, zevkle iktibas ediyorum: tulga, düşünme eyleminin daima anadilde yapıldığını, bunun yaratıcılık ve özgüveni tetikleyeceğini, türkçe için özel olarak geliştirilmiş f klavyenin de bu ana çıkış noktası nedeniyle özellikle kullanılması gerektiğini söylüyor.

öyleyse kıssadan hisse: q klavyeye alışkın olanlar bu kabiliyetlerini ceplerinde taşısınlar ama yerli klavyemize dönsünler; f ile düşünce akışının daha akıcı ve konforlu tarzda yazıya dönüştüğünü göreceklerdir.

*(zaman.com.tr/haber.do?haberno=816744&title=f-klavye-mi-q-klavye-mi-turkce-hangisinde-daha-hizli-yazilir)

bu araştırmada, genel ağ'daki "forum.donanimhaber.com" ile " www.sampiyon-kurslari.com.tr " sitelerinden ve türk dil kurumu dergisi, sayı: 683'teki belgin tezcan aksu imzalı yazıdan yararlanılmıştır. (araştırma: ahmet öztarhan, dil ve edebiyat dergisi)

ahh canim klavyem ahh nerdesin...simdi onumde f klavye var ve ben harfleri bulmak icin seferber olmus durumdayim.. nitekim adliyelerdede kullanilan klavyedir kendileri...madem f var q yu neden cikartiyosunuz kardesim...

f klavye aslında türkçe için yapılmış bir klavyedir .

normalde q klavye ingilizcedeki harflerin kullanımına göre dizilmiştir.