lafmacun org

evlerinin önü yoldur yolaktır,
başımızda dönen dektir dolaptır.
ellerin huriyse benim melektir,
ben yarime neler neler alayım.

ben yarime neler neler alayım,
ben yarime ipek mendil alayım.

darılmışsa gidip hatrın sorayım,
ayrılığa yoktur benim dayağım.
evlerinin önü kahve dibeği,
dibeğe vurdukça ağlar bebeği.

ne sen gelin oldun ne ben güveyi,
ben yarime neler neler alayım.

ben yarime neler neler alayım,
ben yarime ipek mendil alayım.
darılmışsa gidip hatrın sorayım,
ayrılığa yoktur benim dayağım.

evlerinin önü bulgur sokusu,
yel estikçe gelir yarin kokusu.
yarim küçüktür cilve kutusu,
ben yarime neler neler alayım.

ben yarime neler neler alayım,
ben yarime ipek mendil alayım.
darılmışsa gidip hatrın sorayım,
ayrılığa yoktur benim dayağım.

<bkz: turk halk muziginde evlerinin onu kavrami>

annemin "yolda, yolakta sürt sürt, sonra eve gel. gir içeri azına sçtımın!" derken, yanlış kullandığını zannettiğim "yolak" kelimesinin doğru olduğunu öğrendiğim türkü.

buradan özrü bir borç bilirim.