gönüllerin şampiyonu olan başlıklardır. öyle ki, güncelliklerini yitirseler de (misal, tutulan takımın ezici galibiyet aldığı maçın başlığı) insan onları okşar sever kendince, yazarlığının en mutlu günlerini o başlıkta yad eder ara sıra.
kimileri içinse, en artılı entrylerine vesile olmuş başlıklardır onlar. iki entry’de kalmış da olsa, şu gönül çeşmesinden bir yudum dost kervanı taht kurmuştur bu topraklarda anadolu ve bir hasret türküsüdür.
kah eski yarin attırdığı bir bakınız’a bakar kalırız, kah cepteki bir yırtık fotoğraf için açılmış cepteki yırtık fotoğraf başlığıdır yad ettiğimiz.
evet, onlar analarımız, onlar bacılarımız, onlar en sevdiğimiz başlıklarımız...
ban mi? ah-hah ha katiy’yen olmaz, yoook... söylemem... ama yok hayır ayıp olur, hem kendim açmışım başlığı hem kendim anketçesine dolduramam... yoook, asla olmaz gayrı... e hadi biz biliyoz da mı oynuyoz’lara gannım dokh! aman eyi sizi mı gırcem hadi girem de gidem n’olcek:
<bkz: yazarların aslında söylemek istedikleri> ben pek bi seveyyom bu başlığı, pek bir oyunlu cinaslı, psikanalitik mi nedir.
<bkz: tanrıya sorulabilecek sorular> e bu da hayli renkli keyifli hoşgörülü ve de dini de kitlelere sordura düşündüre açan bişey.
<bkz: merve’yi tavla> hele bu dadından yinmez... bakalım diğer sözlükçüler hangi başlıkları en çok seviii, reklamlardan sonra.
#731032
