lafmacun org

murat celik ve murat yilmaz yildirim’in olusturdugu ve insani surekli ucurumun kenarinda tutan sarkilar yapan gruptur. uc tane albumleri bulunmaktadir. bunlar: dus sokagi, yasadikca, uc’tur.

kurban gibi dagilan gruptur.

<bkz: murat yilmazyildirim>

<bkz: murat celik>

<bkz: dss> * *

<bkz: sevdan bir ates>

<bkz: ay gozu yasli bakar>

<bkz: ayrilik>

<bkz: gecenin rengi>

<bkz: huzun kovan kusu>

<bkz: huzunlu guzel>

<bkz: mor yel>

<bkz: veremem sana acimi>

<bkz: gayret et güzelim>

<bkz: al beni yar>



gibi harika şarkıları olan dinlemeye başlanması halinde kısa sürede bırakılamayacak bir grup(tu)...

asla sevemediğim itici burduğum burjuvazi gençliğine hitap ettiğini düşündüğüm kimsenin de sen neden sevmiyon layn diyerek uzerime gelemeyeceği dağılmasına çok sevindiğim gurup, ama saygı duyarım

<bkz: göt korkusu>

düş sokağı sakini * ve düşlerin ressamı * diye ikiye ayrılmıştır. *

melankolik sarkilarin grubu,bir dönemime damga vuran dagildigini duyunca üzüldügüm ama üyelerinin hala düs sokagi sakinleri tarzinda kasetler yaptigini görünce tebessüm ettigim benim icin asla eskimeyecek efsane grup.

arabada zorla abim tarafından dinlemek zorunda kaldım ilk bu grubu.

ne seslerini beyendim ne de şarkılarını..daha sonradan yavaş yavaş hastalık vicudumu sardı ve manyakları oldum..ilk dinleyişimde ne diyo bunlar ya dedikten sonra 1-2 dinleme sonunda ne yapmış adamlar bee oldu serzenişlerim.



dağılmalarına çok üzüldüm çünkü beraber yaptıkları albümlerde kendilerinin yapabildiği en iyi şarkılar olurdu.şimdi ise zorlama şarkılar ve albümü doldurmak için balon müzikler..



dağılmalarına en çok üzüldüğüm gruplardan bir tanesidir..

murat çelik



4 mart 1965’te bakırköy’de dünyaya geldi düşlerimizin tutsak kahramanı...

müzikal anlamda 1993 yılında düş sokağı sakinleri grubunu murat yılmazyıldırım ile birlikte kurarak profosyenellige adım attı.

futbolcu olacaktım, sakatlanınca istanbul üniversitesi fen fakültesine girdim. hocalarımın saçını kes ısrarına dayanamayıp müzisyen oldum...

1965’ten beri yaşadıklarımı ve yaşayacaklarımı düş sokağı sakinleriyle paylaşmaktayım. en güzel bestem kızım zeynep

ada’dır; ben güzel olan her şeyi severim, çünkü rabbimi bana hatırlatır !..

murat çelik

düş sokağı sakinleri albümleri:

düş sokağı 1993 - eylül (piccatura)

yaşadıkça 1997 - şubat (emı)

üç 1999 - kasım (emı)



solo çalışmaları:

su düşleri - 1999 (piccatura)

seyyah - 2002, (piccatura)



kitap: murat çelik "gülziya","aşkınelif hali"



murat yılmazyıldırım



düşsel bir dünyanın kapısından içeri girdiğimde 9.5.1964 tarihini gösteriyordu zaman. ve dünya üzerindeki yolculuğum beni sevinçleri ve hüzünleri birbirine karışmış bu coğrafyada müzik denen sadık dostumla tanıştırdı.

beni çoğunuz düş sokağı sakinleri’nden tanır. kiminizde solo olarak yaptığım albümlerden.

sırasıyla şimdiye kadar çıkan albümler:



düş sokağı sakinleri:

düş sokağı 1993 - eylül (piccatura)

yaşadıkça 1997 - şubat (emı) -

üç 1999 - kasım (emı)



solo albümler :

aşk-ı alem -1996 (naz) (bu albüm henüz çıkmadı.)

yelkenin gözyaşları - 1998 ocak, ada

kırık yelken - 2000, ada

cennet - şubat, emı kent - 2002

büyü - ekim, emı kent - 2003

kara aşka beyaz göndermeler - ağustos, emı kent 2004

gözyaşi ağacı seni çağırıyor - 2005



birde henüz basıma girmeyen, yurtdışı için otantik tarzda hazırladığım 8’li albüm serim var.

ayrıca kent ozanları adı altında çıkarılan karma albüme çeşitli sanatçılarla birlikte ben de kendime aitolan bir parçayla konuk oldum.

okullu yıllarım beni beyazıt ilkokulundan bakırköy yavuz evler ilkokuluna, oradan bakırköy şekerevler ortaokuluna oradan da bakırköy lisesine en son olarak da kadıköy devlet konservatuarı kontrbas bölümüne kadar sürükledi. kafamın içinde beni düşsel bir zamanın sürrealist uzantıları arasına katıp duran düşünceler denizinde yüzüyor olmam, en sonokuduğum okulu bana yarıda bıraktırdı. ben de böylece alaylılar arasına katılmış oldum.

ilk olarak 1981 yılında klasik gitarla akademik anlamda tanışma fırsatı buldum. ve sonrası kendimi onunla keşfetme yollarıyla geçti. bu yollar üzerinde farklı enstrümanlarla haşır neşir olmak, duyumlar ve onları albümlerinde kullanma şansı yaratmak bakımından çok yararlı oldu. beni kendimle tanıştırdı.

düşler bedenime giydirdiğim en güzel giysim oldu. onu istediğim gibi nakışladım. ortaya çıkardığım sözcüklerin ve melodilerin bedeniyle sevişmeyi olgunlaşma sürecindeki en tatlı meyve gibi gördüm...

ayrıca 2003 yılında "serbest vezin sembolik şizofreni" isimli roman kitabi yayınladı...



*

sevgiliye söylenebilecek en güzel $arkılardan biri olan "sevdan bir ate$" isimli $arkıları vardır ki her duyduğumda yüreğimi titretir.

bir "veremem sana acımı" parçaları vardır ki bitirir insanı.

sokaklarda dolasan aygaz arabalarina verdikleri rahatsizliktan dolayi ilk zabiti tutturan gruptur.

<bkz: liseli ergen melankolisi>

şarkılarını sevmekle beraber isimlerini rahatsız edici bulduğum grup. insanın gürltü yapıp rahatsız edesi geliyor.

üyelerinden birinin sufı olma kararıyla dağılarak hayranlarını üzen gruptur.

nedense hiiç hoşlanmadığım sevdan bir ateş de dahil hiç bir şarkılarını beğenmediğim gayet kıytırık olduğunu düşündüğüm eski bir grup. ama dağılmasına sevindim falan diyemeyeceğim. banane dağılmasalardı yine söylerlerdi şarkılarını ben de yine dinlemezdim.

düş sokağı sakinlerinin düş sokağı albümünde yer alan şarkısının adı.



düş maviyle uyandı

güneşi yorgun dünyalara

gece oyunları oynardık yarı uykulu şiirlerde



düş maviyle uyandı

öper gibi yar uykularını

dönüşü yok sevdaya dikilmiş çiçeklerdi o oyunlar



sevgiler kendi renklerini değiştirdiklerinde

değişken yüzler girerdi hep aynalara

yine de sevgiyle bakardık onlara

ve öperdik ak alınlarından

yağmur düşerdi sevincin aktığı yollara martılarla



düş maviyle örtündü

yağmurla kardeş bedenlere

sevda oyunları dönerdi çırılçıplak gölgelerde

sevgiler kendi renklerini bulduklarında

kendilerine kavuşuyor yüzler yeniden aynalarda



düş sokağında yaşardı

renkli cıvıl cıvıl düşler

ve sakinleriydik bu sokağın

düşler birikmiş sevgilerimizdi