taocu felsefenin önermesi.
şimdi düşünün iki arkadaş var; biri harıl harıl sevişiyor, paso mala vuruyor, öteki ise abazan, habire çavuşla talime çıkıyor. bunlardan abazan olanı arkadaşını gördükçe, icraatlarını işittikçe içi gitmez mi? gider. imrenmez mi? imrenir. bir yerleri şişmez mi? şişer. düz duvara tırmanmaz mı? tırmanır.
bu durumda sevişgen olan arkadaş ne yapacaktır? sözümüzün esinlendiği durum gibi olsa, yani arkadaşı aç olsa sorun değil. öyle olsaydı ekmeğini ikiye böler yarısını arkadaşına verirdi.
peki burada da "buyur kardeş biraz da sen öp kiraz dudaklardan, biraz da sen ısır elma yanaklardan" mı diyecektir? haşa!. paylaşım güzeldir ama şairin de dediği gibi yarin yanağından gayrı yerlerde.
öyleyse sorun nasıl çözülecektir? bu şartlar altında arkadaş arkadaşın pezevengidir ilkesiyle hareket edilip tek gezen arkadaşın da çiftleşmesi sağlanacak, herkes mutlu olacak, entry de burada bitecektir.
ve mecburi notumuz.
entry ve yazar özdeşleştirmesi suçtur.
#796920
