dostluk

biz haber etmeden haberimizi alirsin,
yedi yillik yoldan kus kanadiyla gelirsin.

gozumuzun dilinden anlar,
elimizin sirrini bilirsin.

namuslu bir kitap gibi guler,
alnimizin terini silersin.

o gider, bu gider, su gider,
dostluk, sen yani basimizda kalirsin

<bkz: nazim hikmet> *

dostluk

saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın...
"nereden çıktın bu vakitte"dememeli,
bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında;
"gözünün dilini"bilmeli;
dinlemeli sormadan,söylemeden anlamalı...
arka bahçede varlığını sezdirmeden,mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi
köklenmeli hayatında;
sen,her daim onun orada durduğunu hissetmelisin.
ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli.
kovuklarına saklanabilmelisin.
kucaklamalı seni güvenli kolları.
dalları bitkin başına omuz,
yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı...
en mahrem sırlarını verebilmeli,
en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin;
gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz...
onca dalkavuk arasında bir tek o,
sözünü eğip bükmeden söylemeli,
yanlış anlaşılmayacağını bilmeli.
alkışlandığında değil sadece,
asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli.
övmeli alem içinde,baş başayken sövmeli
ve sen öyle güvenmelisin ki ona,
övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin, "hak ettim" diyebilmelisin.
teklifsiz kefili olmalı hatalarının;
günahlarının yegane şahidi...
seni senden iyi bilen,sana senden çok çok güvenen bir sırdaş...
gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin.
ve sen ağladığında,onun gözünden gelmeli yaş...

<bkz: can dündar>

bazen size en yakın <bkz: düşman>'nınız olabilir.paranoyakça gelebilir ama mümkündür.dost olmak,dost bulmak zordur.yaş ilerledikçe sayılarında azalma olması doğal karşılanmalıdır.birbirine atılan kazıklar,hayat şartlarının getirdikleri,evlilikler,uzak yerlere taşınmalar,yeni ortamlar dostları birbirinden uzaklaştırır.ancak gerçekten dost olanlar tekrar biraraya geldiklerinde muhabbete kaldıkları yerden devam ederler.dostlukta zaman,mekan kavramı yoktur.

atilla keskinin 12 eylül sonrasında almanya'ya kacan bir siyasi kacakın anılarını anlattıgı kitap. kitapta derin bir inancsızlık teorisi yapılmıstır, liberal sola methiye niteligindedir ama olsun. yine de güzeldir. merak edenler icin söyleyelim. kitapta ismi gecmesede mevz-u bahis örgüt tdkpdir. kayhan adlı sahıs mehmet asal, ayhan isimlki kisi yazarın kendisi oluyor tahminimce.

<bkz: dost>

arkadaşlar arasından birini seçip "na bunu kardeş yapıcam kendime "düşüncesiyle paylaştıkça paylaştığınız ve bir zaman sonra telepati kurabildiğiniz kişi , insan ilişkilerinde bir başka level.

derdini mutluluğunu paylaştığın insan yavrusu... herzaman berabersinizdir aranızdaki bağ hiçbir insanla yoktur...

'dost'um,

seni seviyorum,
en zor zamanlarımda,
en zor durumlarda da olsan,
hep yanımda olduğun için,

seni seviyorum.
'sen'
olduğun için.

içine dost konulan icad. bir nevi kalp.

maliyeti cok yüksek olan sey...

<bkz: saf sevgi>

<bkz: dost hayatı>

dostluk, kelimeleri ve cümleleri isyana kışkırtan bir kavramdır. bu kavramı anlatabilecek bir kelime türetilmemiş veya açıklayabilecek bir cümle kurulamamıştır. dostluk sadece yaşayarak öğrenilir. günümüzde nadir rastlanan çok özel bir durumdur. dostluk ölmekte olan bir kavramdır. seksenlerin sonunda doksanların başında çocuk olmak bunun için bu kadar önem arz etmektedir.

dostluk, sevgi temellidir, sevgiyle beslenir ama tamamen sevgiden ibaret değildir. yeri gelir senden karşılıksız sevilmek ister, an olur senden verebileceğinden çok daha fazla değer görmek ister. dostluk bazen aç gözlüdür, ama hiçbir zaman iki yüzlü değildir. hiçbir zaman sana arkasını dönmez. asla senin arkandan gülmez. sen ona sadık olduğun sürece o seninledir. değerini kıyaslayamazsınız, ışıltısını sadece yaşayanların gözlerinde görebilirsiniz. hiçbir elmas onun kadar parlak hiçbir madde onun kadar değerli değildir. dünyanın en verimli tarlasıdır aslında. içinde hiçbir yabani bitki yoktur. aksine içinde gelincik çiçekleri açar kırmızı kırmızı. o tarlanın içine serpiştirilmiş gelincikler, selam eder size, her rüzgar estiğinde. boynunu büker saygıdan. büyüler sizi farkettirmeden. capcanlı bir dünyadır gökkuşağının renkleriyle boyalı. su gibidir kokusu yoktur, ama derin derin içinize çekmek istersiniz yinede. onu farkettiğiniz anda zaman dursun istersiniz. yakalayıp içinize sokasınız gelir fakat o hiçbir yere sığamayacak kadar doludur. o zamanında toplanmış üzümün mucizesi şarap gibidir.

dostluk, karşılıklı sevgiye, saygıya, güvene, arkadaşlığa, aşka susamaktır. bu sevgidir yeri geldiğinde sizi ısıtan. gördüğünüz saygıdır sizin varlığınızı ispatlayan. dostluğun verdiği güvendir size destek olan. gerçek arkadaşlıktır dostluk, her daim yanında olan. dostluk, aşk kadar kusursuzdur. ama aşktan daha güçlüdür. unutmamak gerekir ki en büyük aşk hikayeleri ölümle biter. dostluk ölümsüzdür. ölümsüzlüktür.

dostluk, gerçek hayatta karşımıza genelde sevgi dayanaklı hareketlerimizle ortaya çıkar. an olur arkadaşın maçta düştüğünde ilk el uzatan olursun. kaleci olsan bile vız gelir. koşarsın dostun için. dayak yiyeceğinizi bile bile ilk yumruğu atmaktır. bazen aynı erkeğe aşık olmaktır. sonra birbirinize söylemeden vazgeçmek. bir rahatsızlığı olduğunda hastaneye ilk gelen ziyaretçi olmaktır.her ağladığında başını yasladığın omuzdur, senin için gözyaşı döken bir çift gözdür, kelimeleriyle seni teselli etmeye çalışan dudaklardır dostluk.

dostluk;
hiç görmesende,
ne yaptığını bilmesende,
sesini duymasanda,
ismini duyduğunda,
‘bu insanı seviyorum’ dediğin andır.

dostluk, bu kadar mı güzel özetlenir. yıllardır aklımdadır, nerden okudum gördüm bilmem. ama şunu biliyorum dostluk bu kadar güzel ve kısa anlatılamaz. kelimeler ne kadar basit olursa olsun. üzerlerine yüklenen anlamı taşımak için ellerinden geleni yapıyorlar. ve bence fazlasıyla başarılılar. ama dostluk bundan fazlasını haketmektedir. daha kusursuz olmalı, mükemmele en yakın olmalıdır.

dostluk, aslında sensin, kendin.

nede olsa insanın en iyi dostu kendisidir...

ben sunay akin degilim.

bir dostum, bundan 150 yil kadar filan evvel olmasi lazim, "basketbol benim icin onemli" dedi.. sanirim o gun, birkac rahip anadolu'da bir yerde basketbol'u icat etmi$ti; sikleyemediydim.

gotumun catalini gorup bundan igrendigini kendisini en guzel ifade edebilecek $ekilde izah edebilen insanin dost olmasi durumu, bende "sonsuz kredi"si olmadigini bilerek soyleyebilmesi durumunu du$unup tekilali birama yoneliyorum $imdi. bir de cep vodkam var, stepnede.

uzatmak anlamsiz;

ben sunay akin degilim.

insanın sadece kendisiyle oluşturabileceği, yükselebileceği kavram. gerisi yalan deyip klasik ama gerçek bir noktaya değinirim şimdi, konuşturtmayın adamı.

ciklettir orospunun ağzına.

ansızın bittiyse bir gün
dostluk değildir onun adı zaten.
künyesine dostluk kazındı mı da bir sefer,
-ki aşıldıktan sonra merdivenlerin
kalelerin, perdelerin
serpilir insan toprağına 'dostluk' adı genelde-
sadık kalır yediz harfleri o zincirlere
yarınlara sarılır; bir halka gibi sağlam, bütün
asla ve asla bitmez
ebediyen...
anılarla harmanlanandır artık geçmiş gün.