çocukluğunda ailesi tarafından şımartılmış kişinin; büyüyünce bir haltın elinden gelmediğini anlaması sonucu, basit gördüğü işleri yapmaya çalışarak ailesinden tekrar çocukluğundaki gibi takdir görme isteğini başaramaması sonucu, duygu sömürüsü kokan serzenişi.bir delinin günlüğünden bir vecize de diyebiliriz.
1.
2.
<bkz: oğlum/kızım bir türlü öğrenemedin abdest almayı>
<bkz: kime çekmiş bu çocuk bilmem ki?>
3.
muhtemelen ahmak bir ailenin ahmak bir cogunun annesiyle yapmıs oldugu dıyalogtur.
ahmak ogul:
-annecım dırsegımı yalayamıyorum bır turlu..
ahmak evebeyn(anne):
-ah anasının kuzusu buyumuste dırsegınımı yalamaya calısıyomus..
gıbı salakca bır dıalogtan sonra ahmak oglun (tv degımıyle a.h'nın)dahada gaz alarak dırsegını yalamaya calısacagı bunun sonunun kolunu omuz hızzasından kırarak acılar ıcınde hastahaneye kaldırılırken(-basardım basardım dırsegımı yaladım..) nagralarının duyulacagı durumdur.
sonuc:cocuk ahmak olmasına ragmen dırsegını yalamısmıdır yalamıstır.