genelde yaptığım şey. ağzım yüzüm komple sigara koktuğu zamanlarda acayip efkarlanır ve her efkarlandığımda yaptığım şey olan sigara içme eylemini gerçekleştiririm.
aslında ne kadar saçma değil mi? zati mantıklı olsaydı yazmazdım anasını satiyim.
<bkz: sözlüğü günlük olarak kullanmak>
canın yanan hasta atı vurmak gibi.
gerçi onda kökten bir çözüm var. bunda ise sürünme sürecine koşar adım ilerler adam. meyhanelerde de bu tipler var. içki yüzünden işini, eşini kaybeder... acısından gider içki içer.
bak şimdi yine dertlendim, gidip bi sigara içeyim diycem... espri sanılacak. alakası yok ama.
yazık bana be,cidden böyle giderse tez zamanda ölecemin efkarıdır bu.insan kendini yavaş yavaş ölüme götürürse efkarlanır tabi.ardından da efkar sigarası içmesi çok doğaldır yaniii.
sigara içmek için uydurulan bahanelerin en acıklısıdır. gerçi genelde bütün bahaneler acıklı oluyor. (keyf,orgazm vb durumlardan sonra yakılan sigaralar haricinde.)
ferhan şensoy un 'eşeğin fikri' adlı kitabında hicvettiği konudur. oda sanırım sözlükten esinlenerek 'tütüncül' adlı denemesinde konuyu ele almıştır.
'canım sıkılınca bi sigara yakıyorum.içince öksürüyorum,öküsürünce tükürüyorum,tükürünce damağım kuruyor,hemen şarap içiyorum,fakat bütün bunların bende bir alışkanlık yapmasından korkuyorum. bu düşünce bende efkar yapıyor, hemen bir sigara yakıyorum, her efkarlandığımda sigara yaklamanın bende bir alışkanlık olmasından korkuyorum. canım sıkılınca sigara içiyorum ve yıllardır çok acayip sıkılıyor canım.'
<bkz: eÅŸeÄŸin fikri>