lafmacun org

hiç bir filmini seyrtmediğim, michael haneke adlı alaman kokenli yönetmenin filmi. film oldukca etkileyici bir deneyim saglıyor izleyicisine. fransız, ekonomi olarak ortanın ustu bir ailenin evlerine gönderilen video kasetlerin ailenin ve aile reisinin hayatına etkileri gösterilmiş. bu konu uzerinden fransanın cezayir politikasına, fransız halkının göçmenlere tavrına, sucluluk duygusuna vicdana vurgu yapıyor film, günümüz dünya insanının dünya meselelerine ilgileride eleştirilmiş inceden. babel le ust uste seyredilince insanı salaga bağlıyor, içinde anlamadıgı, anlatamadığı bir sıkıntı yerleştiriyor ama olsun biz böyle seviyoruz onları.*

ön bellek.

haneke nin tarzına aşina olanlar için farklı gelmeyecek sahneler mevcut filmde amma ve lakin daha önce hiç haneke seyretmediyseniz farklı bir deneyim sizleri bekliyor diyebilirim.ağır ilerleyen tempoda şok edici zirveler bir anda gözlerini açabiliyor insanın ve hassiktir nidaları atabiliyorsunuz.

filmin anlatımına gelirsek gayet iyi yansıtılmış bir burjuva hikayesi mevcut.oyunculuk için birşey söylemek gerekirse yakışmış demek yerinde olabilir zira binoche ve auteuil dergi jargonuyla ifade etmek gerekirse çok iyi bir kimyaya sahip film boyu.

film sonu için de bir çift sözü hakediyor bence.

son olarak eğer filmin sonunu sorgulamaktan ziyade merak ediyorsanız filmi baştan izleyin bence.

bu arada film siyad tarafından yılın filmi seçilmişti yanlış hatırlamıyorsam,hatırlıyorsam düzeltin.

haneke tarzına göre bile bazen ağır kalabilen bir arşivlik, anlatılan durum eğer olayın kendi özgünlüğünü düşünmezsek gayet klasik bir fikir olmakla beraber hanekenin anlatımıyla değer kazanıyor, ilk izleyişte* diğer bütün haneke filmleri gibi tam verim alınması oldukça zor, kısaca epey dikkat gerektiren klasik haneke filmi, yönetmenin filmlerine ana öğe olarak soktuğu seyirciyi izleyici olmaktan çıkarip olayın içine sokma amacı uzun uzadıya filmde yer kaplayan hareketsiz ve tek başına anlamsız (ya da daha cesurcası gereksiz) sahnelerin gerekçesi olarak düşünülebilir ve sonuç olarak sahnelerin sıkıcılığı çekim amacının yanında önemsiz kalır, hanekenin sadelikle dolu filmografisi en az materyalle yapılan anlatımların ne derece yüksek başarıya ulaşabileceğine örnekler oluşturuyor, haneke çizgisinin normal bir taşı fakat tanımayanlar için zaten oldukça zor olan haneke filmografisine piyanist’le birlikte giriş filmi gibi düşünülebilir, bir kaç kez izlenmesi daha iyi verim için şart gibi.

hayatta kaybedecek bir şeyleri olduğuna inanan insanlara ve sistemin bu insanlara dayattıklarına karşı eleştirel bir bakış açısıyla yaklaşan michael haneke gerilimi.