bu ulkede artik olmayanlar

bu ülkede artık daha çok şuuru eksik, kafası boş, ruhu kayıp, aklı bozuk, şekli yapay, gözleri yalan, sözleri dolan insanlar var.

evet, bu ülkede artık sahteye rağbet, cehalete teşvik, gerçeğe inkar, plastiğe talep, tembelliğe istek, hazırcılığa iştah, dürüstlüğe alay, sevgiye korku, saygıya da ihlal var.

evet, bu ülkede artık ruhunu vestiyere asmış yaşadığını zanneden insanlarlarla beraber yaşıyoruz.

evet, bu ülkede artık pek kalmadık.

sahte tüfeği kafama dayamış korkmamı bekliyosun
düşüncemin geldiği yere git!... kendine yer kap!...
burası benim ilim yerim, kendimle ilgili sorunum varsa
bırak doktorum olan "ben" uğraşayım.
şeytan yoluna girişleri annem keserdi, giremezdim.
babam için cennet gerekli, ben hep bunu bildim.
içimdeki ateşle oynamaktan yanıyor içim.
ve birgün memleketten 750 km ileri gittim.
yarın için bir defans taktiği bulmalıyım.
çok kişiyi öldürdüm, cestelerinde parmak izim yoktu.
soğukluk içimi ürpertti, damar kanım dondu.
bu yeniden başlamasından korktuğum kaçıncı sondu?
canım yandığında birkaç hafta bağırdım!...
fırçayı elime aldığımda ilkin anılarımı boyarım.
gelecek adına hiçbir hayali resme dökemez parmaklarım.
içimde iyiliklerimin dedikodusunu yapan şeytanlarım.
zaman akıp gittikçe gözlerim daha çok doluyor
vakit gider gelmez, işte bu canımı çok sıkıyor
hata ve yanlışlarım çırılçıplak, o kadar utanç verici ki!...
benim böyle olmamam gerekirdi.


<bkz: ne bilirsin>

bu ülkede artık, ikiyüzlülük adet olmuş, çifte standartlarla doğru orantılı olarak. dindar bir partiyi başa getiren milletim, erotik dergilere yok sattırır olmuş.

bu ülkede artık, götü açık olan, başı kapalıya hesap sorar olmuş.

bu ülkede artık, insanlık satışa çıkmış. 7 yıl önce binlerce kişinin vefat ettiği depremi unutan milletimin, depremin yıldönümünde en çok okuduğu haber, 2 ünlünün öpüşmesi olmuş.

bu ülkede artık, ahlak yerlerde sürünür, ahlaksızlar el üstünde tutulur olmuş.

bu ülkede artık, namus denen şey umursanmaz, kardeşlik denen şey kayıp, umut denen şey yalan olmuş.

bu ülkede artık, yaşanmaz olmuş.

bu ülkede artık,

sözünde duran, mert, lafını esirgemeyen, dobra, iki lafı bir araya getirebilen, okuduğunu kavrayabilen,söylediği sözün, yazdığı lafın da arkasında durabilen,
dürüst,dostluğu bilen, kardeşliğe vardıran,canım deyince canı acıyacak sıcaklıkta insaniyettte insan kalmadığı gibi..

sevgiye saygı, yaşa hürmet, eğiteme önem, azime takdir, gayrete istek çabaya destek, bağlılığa cesaret ya da beyinlerde irade, erdem, inanç, özgürlük hırsı, geçmişine saygı, geleceğine güvence verecek kimse kalmadı..

ekmeğini bölemeyi bilen, paylaşımı ilke edinen,ne olursa olsun ikiyiz diyebilen,aşkı yaşamaya değil, aşık olduğu kişiye değer verebilen, belden aşağı muhabbetlerini yerinde ve dozunda bırakabilen,her kıza koltuk altı süsü olarak değil de "sevgilim değil can dostum diyebilen, buna bağlı olarak ta erkek hakkında bu bana zarar verir mi acaba" diyen insanların endişelerini ortadan kaldırmak için güvence veren hiç kimse kalmadığı gibi, bu güvenceye inanacak kadar da saf kimse kalmadı..

eleştirdiğinin yerini almayı geciktirmeyenlerle doldu artık bu ülke, tükürdüğünü yalayanlarla, yaltakçılarla, yalakalarla, at sineği kılığına bürünüp kommensalizm misali büyük gördüklerini kıçından ayrılmayanlarla, yapmam deyip, iki saniye geçiktirmeyenlere, satışı ilke edinip ortada bırakanlarla,....

bu ülke de artık topraktan ve binalardan başka hiçbir şey kalmadı galiba..

<bkz: öz eleştiri> *

özgür,mutlu,belli hayat standartlarına sahip olarak ;kısaca insanca yaşamak bu ülkede artık hayal oldu.
bu ülkede artık kitap okumak,sinema ve tiyatroya gitmek lüks tüketim sınıfına girdi.
bu ülkede artık eğitim paralı oldu.
bu ülkede artık uyuşturucuya başlama yaşı 13-14 lere indi.
bu ülkede arık suç oranı gizlenen rakamlara rağmen o kadar arttı ki hapishanelerde yer kalmadı haberleri yazılmaya başlandı.
bu ülkede artık en büyük vergi kaçıran iş adamı maliye bakanı oldu.
bu ülkede artık basında kim kiminle nerde ne yaptı haberleri dışında haberlere gereken önem verilmez oldu.
bu ülkede artık tek kanallı dönemden daha fazla medya tekelleşmesi yaşanmaya başlandı.
bu ülkede artık sanatçılar kendini sanatçı sananların arasında var olmak için levent kırca misali ona buna sataşır oldu.

uzun lafın kısası bu ülkede artık soytarılar kral,krallar soytarı oldu.

bu ülkede artık çıkacak çivi mivi kalmadı.

bu ülkede artık merhametler para hırsı yüzünden sandıklara gömülmüş.
bu ülkede artık vicdanlar haraç mezat örselenmiş, yapılanlar yapılmamış, yapılmayanlar yapılmış gösterisi ile abluka altına alınmış zihinlerle dolmuş.

bu ülkede artık kraldan çok kralcı varmış.

bu ülkede artık, küçükken annesinin topunu kimseye vermemesini öğütlediği adamlar yönetici oldu. bu ülke de artık, küçükken kale başında bekleyip gol atmak için cinlik yapan tipler siyasetçi oldu. bu ülkede artık taşın altına el koymaktan şiddetli korkular duyan adamlar adam oldu artık.

bu ülkede artık kesilecek ağaç, içilecek su kalmadı.
bu ülkede artık yakılacak ozan, yıkılacak bina kalmadı.
bu ülkede artık yazılacak şiir, üzülecek dram kalmadı.
bu ülkede artık yürünecek yol, alınacak nefes kalmadı.
bu ülkede artık sevilecek kız, uğruna ölünecek aşk kalmadı.

bu ülkede artık kalan tek şey yanlızlık.

bu ülkede artık, insanı insanlıktan eden mahlukatlar yaşamaya başlamış...
bu ülkede artık, ruhunun kayıp baharında yitirilmiş benliğini amaçsız çıkarlar ve kavgalar ile ortalıkta dolaşarak, kendisini haklı zanneden itler türemiş..
bu ülkede artık, istikbalinin ve çocuklarının geleceğinin ne derece örselendiğinin farkında olmadan, internet kafe köşelerine doluşan pornocu amcalar varmış...
bu ülkede artık, bu ülkede artık diye devam ettirilebilecek çok sıkıntı varmış..

saygı. özellikle sanata ve sanatçıya karşı gösterilmesi gereken saygı sıfırlanmış durumda.

ayrıca değinilebilecek olan başka bir konu; hoşgörüsüzlük. yani hoşgörünün yokluğu, olmaması. bir bakışmanın sonucunun cinayetlere, tecavüzlere varabildiği bu ülke'de insanlar, hoşgörü kavramını bir daha gözden geçirmek durumundalar. yoksa vay haline onların, vay haline bu milletin, vay haline bu devletin...

son olarak da özgürlük meselesi. insanların giydiklerinden, konuştukları dillere kadar sorgulanmaları, düşündükleri yüzünden yargılanmaları gibi saçma sapan, ipe sapa gelmez boş meseleler yüzünden yıprandıkları bir ülkede yaşamak... çok zor değil mi? hemen hepimiz biliyoruz bunun ne kadar zor olduğunu.

öyle değil mi?

vicdan.
düşünce özgürlüğü(zaten olamayacak bir hayal..)

bu ülkede artık istiklal yok!

bu ülkede hoşgörü, anlayış, barış kalmadı

demokrasi yok.hemde yıllardır.

<bkz: bi umay umay vardı n'oldu ona? >

bu ülkede artık su yok.

bu ülkede artık su yok.

bu ülkede artık su yok.

...

niye kim içti ki?
-nazmiye değil.

bu ulkede artik mis kokulu guzel domates yok.

mahalle aralarinda top, misket oynayan cocuklar yok.*
sevdicegimizle el ele gezebilicegimiz anlayisli sahil kordonu yok.*
veresiye cay icebilecegimiz kahveci gurbuz abi yok.*
bize bedava gofret veren omuzdan kemer takan bakkal rasim amca yok.*
100 bin baloncuk yuttum diyen kucuk tatli kiz yok.*
yagmur birinkintilerinde kagittan gemiler yuzduren kucukler de gozukmez oldular.*

bu ulkede artik o nostaljik basit, saf ama guzel olan hicbirsey yok..ozur dilerim duzeltiyorum..ne yazikki yok..!

onun yerine..teror, ab, dobra dobra, kimin eli kimin cebinde azzz sonra...lar var..

*

<bkz: köy enstitüleri> *