bu kez anladim

emre aydın ın afili yalnizlik albümünün insanı kendinden geçiren herkesin içinden paylar çıkartmasına kesin gözüyle baktığım düş gibi bir parça...

bu kez anladım
kuru dallardan yapma
bir köprüden geçiyorum

ben ordaydım
erbabı yalnızları
yutan kentler biliyorum

bu kez anladım
hüzünlerden bozma
mutluluklar yaşıyorum

ben ordaydım
acemi aşıkları
boğan sular biliyorum

ne müttefik belli
ne sığınakların yeri

kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
sonu yok bunun, boşluklardan boşluk beğendim
vazgeçtim bugün herşeyden halsiz şu kalbim
kan revan içinde hep kanamaz denen yerlerim


hem suçsuz hem güçsüz hem halsiz...

bu kez anladım
kartonlardan yapma
siperlere pusuyorum

ben ordaydım
huzurlu zamanları
yıkan sonlar biliyorum

emre aydın...dinlediğim en manalı şarkılardan biri...
hani deli güzel derler ya ondan..
<bkz: deli güzel>

sonu yok bunun boşluklardan boşluk beğendim derken iç acıtan, huzurlu zamanları dağıtıp yıkan şarkı.

emre aydın ın albümdeki en güzel parçası.* *

albümün en büyük şarkısıdır kanımca. "çaresizim" der, dedirtir. utanmaz, söyler. yazık eder bünyeye, isyan ettirir. kaybettirir kendini. hükümsüz kılar.
<bkz: yok artık>

emre aydın ın albümdeki en güzel şarkılarından.yalnızlık daha hangi kelimelerele anlatılabilir ki diye düşündürüyor insanı! bir diğeri için <bkz: dayan yalnızlığım>

var olduğunu bildiğiniz ama anlamak istemediğiniz durumlarda olaylar öyle bir seviyeye gelir ki;artık sadece bilmenin yetmediğini anlamanın da gerekli olduğunu kabul edersiniz.bıçak gibi dayanınca gerçekler boğazınıza,artık kaçacak bir delik bulamadığınızda,bayrağı havaya kaldırdıktan sonra denilecek en güzel cümledir.

emre aydın ın yaptığı en iyi iş. harika, mükemmel, intelicız, vonderfaal gibi gibi. kim yaşattı bu karamsarlığı o'na merak etmekteyim. eminim farkında bile değildir yaptıklarının. içimiz cızz ederek dinliyoruz, tavsiye ediyoruz, zorluyoruz, bokunu bile çıkarıyoruz.

<bkz: emre aydın hiç mutlu olmasın>*

artık bir klibi olan afili yalnızlık'ın en afili bestesi, en afili güftesi.
cemil ağacıklıoğlu tarafından çekilmiş, karanlık, kasvetli, labirentli, şık bir klibi olmuş oldu güzide eserin.