fazil husnu daglarca’ nin cocuklar icin yazdigi duygu yuklu bir siir. ozellikle son iki dizesine dikkat !
bu eller miydi masallar arasından
rüyalara uzattığım bu eller miydi.
arzu dolu, yaşamak dolu,
bu eller miydi resimleri tutarken uyuyan.
bilyaların aydınlık dünyacıkları
bu eller miydi hayatı o dünyaların.
altın bir oyun gibi eserdi
altın tüylerinden mevsimin rüzgarı.
topraktan evler yapan bu eller miydi
ki şimdi değmekte toprak olan evlere.
el işi vazifelerin önünde
tırnaklarını yiyerek düşünmek ne iyiydi.
kaybolmus o çizgilerden
falcının saadet dedikleri.
o köylü çakısının kestiği yer
söğüt dallarından düdük yaparken...
bu eller miydi kesen mavi serçeyi
birkaç damla kan ki zafer ve kahramanlık.
yorganın altına saklanarak
bu eller miydi sevmeyen geceyi.
ayrılmış sevgili oyuncaklardan
kırmış küçücük şişelerini.
ve her şeyden ve her şeyden sonra
bu eller miydi allaha açılan !
edit: evet copy paste gunahina bende girdim..
#746410
