bonibon

üzeri renkli şeker tabakasıyla kaplı, içinde çikolata bulunan, silindir bir kutu veya poşette satılan şekerleme. özellikle bir tanenin ağza alınıp önce şekerini emerek boyasından kurtarmak, daha sonra çikolatayı da emerek tüketmek makbuldür.
reklam cıngılı: bonibon, çantada cepte bonibon. bonibon...

cantada cepte bonıbon çıkı çıkı.

kapaklarının altında harf olurdu. belirli bir kelimeyi toplayana bir aralar hediye falan veriyordu.

şuanda tek tek hepsini büyük bir zevkle yediğim,rengarenk görüntüsüyle beni benden alan yiyeceklerden biri.

bizim zamanımızda tek kapağı olurdu. geçen aldım çantaya attım bir baktım o güzelim nur parçalarım canlarım saçılmışlar. artık altta da kapak var onda da harf var zaten herşey değşiyor nasıl yetişmemi bekliyorlar anlamıyorum.**

kapağının altındaki harflerden bir mesaj aldığımı düşündüğüm, harflerin sırasını karıştırmamaya özen göstererek düzgün cümleler kurmaya çalıştığım şeker.

renkli renkli bonibon.
çantada cepte bonibon.
kakaolu draje bonibon.

çocukluğumun en iyi şekeri.

çocukken şerefsiz bellediğim bir acayip, tatlı, şekerli, güzel, şahane drajedir. bok kadar bebeyken her çocuğun rüyası olan, isminde dahi meymenet olmayan şeker şey, o zamanlar bana fena pahalı gelirdi. öyle ki, zamanında büyük para diye adlandırdığımız 1000 lira(üstünde fatih sultan mehmet olan) ile 3 tane alabilyorduk. oysa o çocuk 3 tane bonibon ile doyar mı ? doymaz. yıllarca; kutularca bonibon alacağım zamanların hayalini kurdum ve gün geldi para kazandım bonibon a bonibon demeyecek kadar param oldu fakat artık aşık olduğum o tuhaf şeyden haz etmiyordum, 2 tane yedikten sonra bıkıyordum. peki ya ne oldu o hayallere, kusana kadar bonibon yeme isteğine ? ne olacak tırt oldu.
<bkz: adaletin bu mu dünya>

küçükken deli gibi yerken sürekli boğazıma kaçan benim azrailim olan şekerler.

az önce yediğim ulan bu kesmedi, gidiyim bi tane daha alıyım dediğim rengarenk şekerleme.

"bonibon çantada cepte bonibon" reklamını çeken dahi yönetmen alinur velidedeoğlu'dur.<bkz: alinur velidedeoğlu>

yendiği esnada bir rahatlık,bir ferahlık,bir doruklara çıkma,bir haahhaaahha hissi uyandırma yaşanmasını sağlayan şeker gibi birşey.bir klasik.

o ince uzun silindirik kutusu agza su icermiscesine dikilir ve de kutunun yarisi agza bosaltilir. catur cutur cignerken bir de konusmaya calistiniz mi, karsidaki insan sizden tiksinir, ama bu sizi zerre alakadar etmez. siz cikolatanin da yardimiyla mutluluk hormonunuzu coktaaan salgilamaya baslamissinizdir.
ayriyetten, ne m&m's ne de smarties falan bu tadi verir. varsa yoksa karton silindirik kutusunda agzi kapanip acilabilen bonibon.

nerde o eski bonibonlar!!

ya çok yavan olmuş bunların tadı. biz küçükken böyle değildi. çikolatası üzerindeki şekerlemesi daha bir kaliteliydi.
şimdikinin tadı mumlu çikolatalara benziyor.

büyüdükçe herşeyin lezzeti kayboluyor galiba.o zaman yediğim küçük bakkal gofretlerinin de eski tadını alamıyorum yahut benim ağzımın tadı kaçmış..

bilmyiorum neyse ne aslında çok da mühim değil ama bu bonibonu bozan eller kırılsın!