lafmacun org

bob dylan (robert allen zimmerman olarak 24 mayıs 1941`de minnesota eyaletinde doğdu.), amerikalı şarkıcı, söz yazarı, müzisyen ve şair.
1962`de bob dylan albümüyle başlayan bob dylan, the freewheelin' bob dylan (1963) ve the times they are a-changin' (1964) albümleriyle devam etmiş ve sonunda dünya müziğinde kendine önemli bir yer edinmiştir.

40 yılı aşkın bir süredir müzik hayatını sürdüren bob dylan, en son 2005`de yönetmen martin scorsese`nin eve dönüş yok (no direction home) adlı kendisinin hayatının anlatıldığı belgeselle gündeme gelmiştir.

<bkz: vikipedi.org>

özellikle one more cup of coffee adlı şarkıyla hafızalara kazınmış amerikalı şarkıcı. amerikalı ozan diye nitelendirir bazı çevreler onu.

"modern times" 'la geri döndü. dylan efsanesi .
ayrıca joan baez 'le yaşanmışlıklarından ötürü ona itafen yazılmış şarkıdan da burda bahsetmiş olayım ; diamonds and rust ...

şarkılarını hala sıkılmadan dinleyebildiğim tek insan.ah bi gelsese türkiyeye...

anneannesi trabzon da yaşamıştır.efendim ordan rusya ya ordan da amerikaya göçmüşlerdir.yani hafiften türk sayılır..ozanlık ordan geliyor olsa gerek.

joan baez le cok ıyı bır ıkılı olusturular. sarkılarının cogu pek bır lezızdır.

<bkz: no direction home bob dylan>

efsanevi amerikalı blues-folk müzisyeni ve söz yazarı. aynı anda mızıka ve gitar çalıp bir de arada şarkı söylemesiyle ünlüdür. annesinin türk hatta kars'lı olduğu rivayet edilir. bilmem doğru mudur?

çok güzel içten şarkıları olan halk sanatçısı*.örnek vermek gerekirse blowing in the wind..

1941 minnesota doğumlu. bay abraham ile bayan beattie’nin oğlu. ilk ismiyle, robert allen zimmerman. rusya’dan göç eden yahudi atalarının niçin bir alman soyismi taşıdıkları hakkında bir fikri yok. söylediğine göre, kendisine seçtiği yeni soyisminin, galli şair dylan thomas ile bir ilgisi de.sonradan “huzurevine oranla daha fazla kişinin öldüğü yer” olarak tanımlayacağı üniversiteden atıldığında, henüz onsekiz yaşında genç bir adam. yirmisinde ise dağınık ve kirli saçları, eski püskü giysileri, omzunda gitarı ile new york’ta, “beatnic”lerin arasında. ona göre new york “henüz çok fazla insanın gitmediği, gidenin de geri dönmediği” bir yer ve oraya gitmek, “aya gitmek gibi bir şey”.“the freewheelin’ bob dylan” 1963’te piyasaya çıktığında, o artık bir ilah olma yolunda. albümün kapağında new york sokaklarında sevgilisi suze rotolo ile birlikte çekilmiş bir fotoğrafı var. “blowin’ ın the wind”, herkesin dilinde.her seferinde farklı bir şeylerden bahsetti o. savaşların anlamsızlığından, tanrı’dan, adaletsizlikten, seksten, aşktan, sevgiden… ve her seferinde değişik kesimlerin tepkisini çekti. bu onun kabahati değildi aslında. bir şeyler söylüyordu; ama bir başka sefer aynı şeyleri tekrarlamıyordu. sadece içinden geleni yapıyordu. belki de, kitleler onu görmek istedikleri gibi görüyordu. folk müziği seçmesinin nedeni de zaten, gitarı ve armonikasından başka hiçbir şeye ihtiyaç duymayacak olmasıydı. evet, bir bencildi o.joan baez’in söylediğine göre, “gördükleri sadece kendisi için bir şey ifade ediyordu”. “başkalarının ihtiyaçları için kafa yoran biri değildi.” yine de baez ona aşık oluyordu. geceliği oniki dolarlık izbe bir otel odasında gazetecilere üstünde kocaman siyah ceketi, beyaz gömleği ve mor kol düğmeleri ile röportaj verirken, baez’in gözünde “gözleri tanrı’nınki kadar yaşlı ve kendisi bir kış yaprağı kadar naif”ti. aşk, demek ki böyle bir şeydi.kadınlarından en çok hangisini sevdi acaba? kendisine fransız şairlerini tanıtan suze rotolo’yu mu, onu anne şekfatiyle kucaklayan joan baez’i mi, yoksa joan baez’in woodstock’taki evden almasına izin verdiği mavi geceliğin sahibi olan karısı sara lowndes’i mi?

*

really great people make you feel that you, too, can become great..

mark twain..

kendi yaşamının farklı dönemlerini konu alan i'm not there isimli filme destek vermiş (blues-folk) müziğin duayenlerinden.

sesinin hastasiyim. country delisi miyim, hayir. ama bu adamin sesini seviyorum. mizikasi, gitari ve de kivircik saclariyla hemi de.
adama neden yetmislerde genc olmadim lan dedirten insanlardan biri de bu iste.

kendileri creep i söylemiş şarkıyı tamamen dylan havasına sokmayı başarmış yine.bir mızıka eksik diyorsunuz içinizden. kötü de olmamış şarkı özünden pek bi farklı ama ben beğendim.

duffy duck sesli mesih.